mydiarydiscoverychannel via alle tijden & plaatsen
We
zien dus
duidelijk dat er
in die dagen [ook al]
'n begrijpelijke spanning bestond
tussen de charismatische 'heiligen' &
't farizese establishment.
Evenmin
is het vreemd
dat deze 'rechtvaardigen' arm waren,
of dat nu gedwongen was en/of
uit eigen verkiezing.
Maar
vanwege de schaarste
aan heldere informatie over zulke vrome mannen [& vrouwen]
kun je onmogelijk vaststellen in hoeverre de levenswijze van Yehoshua en zijn discipelen,
en Yeshua's positieve waardering van de religieuze waarde van de armoede,
representatief was voor de houding van de groep
in z'n geheel!
Een ding
is echter wel zeker, &
wel dat Yeshu sociologisch gezien tot deze groep behoorde!
We hebben al eerder & vaker gezien dat JC inzake de kwestie van armoede en rijkdom
enkele opvattingen van de z.g. essenen onderschreef:
waarschijnlijk werden deze motieven door Yochanan
de Doper aan hem
doorgegeven.
Het paste ook
bij deze mensen dat ze
hun wonderen in 't geheim verrichtten:
historisch gesproken is dat van toepassing op JC.
Yeshua draagt bijvoorbeeld iemand die hij genezen heeft op om niets over zijn genezing te vertellen
in Mark 5:43 & Luke 8:56. Dat was waarschijnlijk ook een van de vele redenen waarom hij 'het geheim' van zijn 'goddelijke uitverkiezing' niet helemaal wilde, of kon onthullen.
Hij was er zelf niet zeker van & daarom wachtte hij
op nader uitsluitsel
'van boven'!
We hebben ook gezien
hoe de relatie van de wonderdoeners uit de periode van de tweede tempel met 'g d'
beschreven werd als die van een zoon met z'n vader
[d.w.z. kind met zijn/haar
moeder/ouder]
...
De eerste,
Choni, bad tot G d als een lid van zijn huishouding,
en hij werd vergeleken met een zoon die gewoon was bij zijn vader in het gevlij te komen.
Chanina stond voor G d als zijn persoonlijke bediende, & hij werd
door een hemelse stem aangesproken
als 'mijn zoon!'
Chanan de verborgene
nam het woord 'Abba/Vader' van de kinderen
en beschreef G d in zijn gebeden als 'de Vader die regen kan geven'!
Hoe kan 't anders dat zulke mannen, die als zonen waren voor G d,
G d ook aanspraken met 'Vader',
net als Yeshu deed?
Die charismatische vrome mannen
geloofden blijkbaar dat zij 'n veel sterker band met 'G d' hadden
dan de meeste andere mensen, al sloten ze zeer zeker de mogelijkheid niet uit
dat ook andere mensen net zo'n soort
van positie konden verwerven
als zij.
't Zelfbewustzijn
van Yehoshua was blijkbaar
nog hoger dan dat van de andere charismatici!
Dat is o.a. te zien aan de eerste drie euangelies: Yeshua maakt volgens bestaande teksten
duidelijk onderscheid tussen G d als vader van alle gelovgen & "G d" als zijn 'eigen' vader?
Hij noemt G d 'jullie vader', maar aan de andere kant
spreekt hij over 'mijn vader':
het z.g. Onze Vader is daarop
geen uitzondering,
want
"Onze Vader/Moeder
in de hemel"
in Matai 6:9 is
't begin van 'n gebed
dat bedoeld is voor
ALLE
mensen.
Kortom,
er is zeker sprake van 'n chaotisch
taal- & termengebruik al vanaf die 'vroegste' eeuwen af aan:
woorden en begrippen krijgen pas ware betekenis als we ze zelf echt doorvoelen,
herhaaldelijk [be]proeven, kritisch aanraken, volkomen 'uithoren'
& opnieuw bekijken in bezieling
& waardering.
Er zijn duidelijk
zeer uiteenlopende tradities,
gewoonten, rituelen, verhalen & praktijken
die vaak door en langs elkaar heenlopen: de enige manier die waardevol is voor onszelf
komt naar voren en naar boven in ons persoonlijke horen, zien, voelen, denken, doen en laten ~
een kwestie ook van
trial & error
zoals in al ons menselijke gedrag van
'oerholenmensen'
tot en met
'astronautische avonturen'
in de ruimte binnenin &
rondom ons.
Wat is
een paar miljoen jaar
'menselijk gebeuren in wording' op 'n 'eeuwigheid' &
'n 'heelal' van ontelbare miljarden jaren
vol opkomende & verdwijnende
medeplanten- &
dierensoorten
...
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende