myDiApocalyptiek Barstensvol Psychedelicatessen ed


*

Wat
direct in
het oog springt
is dat de wereld
van het z.g. Oude Testament
in cultureel opzicht nauwelijks verschilt van
de wereld van het Nabije Oosten?
De verschillen die er zijn
passen dan ook in een breder kader
van culturele overeenkomsten!
Voor onze tijd kan hetzelfde gezegd worden
van de verschillen tussen godsdienstige
en ongodsdienstige
mensen
...
engel
blozen
cool!


HOE INTENS
die verschillen
ook beleefd mogen
worden, het zijn variaties
binnen een kader van een gemeenschappelijke
cultuur.

Mensen van deze tijd zijn,
hoezeer ze ook onderling in opvatting mogen verschillen,
door een brede culturele kloof gescheiden van mensen van zo'n drieduizend jaar geleden,
of het nu Assyriers zijn of Babyloniers,
doldrieste rondzwervende Chaldeeers,
Hebreeen of Egyptenaren & al die andere 'gypsies',
nomaden, boeren, burgers en allerhande heetgebakerde
of te vondeling gelegde
buitenlui!

Extreme gevallen daargelaten
is in it opzicht het verschil tussen hedendaagse gelovigen en ongelovigen
veel minder groot dan tussen een hedendaagse gelovige
en bijvoorbeeld de oudtestamentische richter als
Gideon?

Gideon gelooft pas dat "G D" hem heeft aangewezen als verlosser van Israel
als g d zo goed wil zijn het mirakel te doen dat 's ochtend vroeg een wollen kleedje op de dorsvloer
van dauw doordrenkt is en de omringende grond droog ...

En alsof DAT nog niet genoeg is verlangt Gideon van g d dat "HIJ" ervoor zorgt
dat de volgende ochtend het kleedje droog is en de omringende grond van dauw doordrenkt
in Sjoftiem/Richteren 6:36~40!

Dit soort mirakels,
die toen beschouwd werden als een ondersteuning van het geloof,
zijn NU eerder een belemmering om te geloven [behalve als je stevig bijgelovig bent?] ...
We passen allerlei exegetische kunstgrepen toe om er toch nog
'iets zinnigs' van te maken?

Ik vat voor het gemak
het culturele verschil tussen de wereld van het oude testament
en onze moderne wereld in enkele punten samen:
in de eerste plaats,
zowel in Israel als Mesopotamia wordt de veroorzaking van alle gebeurtenissen
uiteindelijk toegeschreven aan de goden, of ze nu "YaHWeH" heten, EL
of Ishtar & Mardoek.

Deze goden
werden gezien als personen,
die gevoelig waren voor gebeden en offers ....
DAARMEE kon je proberen om hen jegens jou gunstig te stemmen.
In 'onze' cultuur is dat totaal anders.

Als al voor gebeurtenissen
oorzaken kunnen worden aangewezen
dan in de materiele werkelijkheid
zelf?

Aardbevingen
komen nu eenmaal niet [meer] van "G D",
maar van bewegingen in overelkaar schuivende aardlagen.
OOK zonsverduisteringen komen NIET van 'g d', maar van een bepaalde stand van de zon,
de aarde en de maan ten opzichte van elkaar!

VERDER
is 'de mydimens'
GEEN speelbal meer
van allerhande onberekenbare goddelijke krachten,
[behoudens bepaalde 'hersenvloeistoffen', inprentingen & conditioneringen?]
maar ZELF verantwoordelijk voor zijn/haar
doen en laten.

Ik geef dus ook wel onmiddellijk toe
dat de ontwikkeling van die opvatting in de bijbel zelf reeds aanwezig is,
maar dat kan niet uitgespeeld worden tegen buitenbijbelse bronnen,
want daar is die ontwikkeling nog veel sterker aanwezig,
met als overtuigend voorbeeld de filosofie
van Socrates, Plato en
Aristoteles.

In de tweede plaats
is er een groot verschil in opvatting
over de geldigheid van argumentaties:
sommigen brengen dat verschil terug tot het verschil in associatie & dissociatie?
Associatie houdt in dat verschijnselen in de werkelijkheid associatief aan elkaar gekoppeld worden.
De openbaring van goden wordt geassocierd met bergen, zodat die bergen gaan functioneren als metaforen voor verschijningen van goden!

In het OT geldt
dat van de Sinai [Mosjeh] en de Horeb [Elya],
in het NT van de bergen van de verzoeking, de bergrede, de verheerlijking en de hemelvaart
[in alle vier gevallen gebeurt er met Yehosjoea
iets bijzonders]!

Dat is GEEN topografie, maar theologie:
bergen zijn in de bijbel symbolen voor bijzondere openbaringen.
Moderne mensen hebben daar moeite mee, ze denken meestal niet meer associatief,
maar dissociatief?
Dissociatie houdt in dat van verschijnselen onderzocht wordt wat hun allerkleinste onderdelen zijn,
met de bedoeling een dieper inzicht te verkrijgen
in de materiele werkelijkheid!

Kernfysica,
genetica en moleculaire biologie
zijn hiervan de grote voorbeelden.
Voor de verklaring van welk raadselachtig verschijnsel ook is de hypothese "G D" overbodig geworden?
In alle vormen van wetenschap is methodisch atheisme vereist.
Dat was trouwens de klassieke theologen niet onbekend!
ZIJ opperden de mogelijkheid theologie te bedrijven etsi Deus non daretur
['alsof God niet bestaat'] ...


Het derde verschil
is dat de oude beschavingen van het Nabije Oosten
["Middle Earth" als het ware] principieel conservatief waren.
Conservatief niet als mentaliteit, maar als besef dat de samenleving weliswaar verandert
maar GEEN vooruitgang vertoont.

In DAT denken
past uitstekend de herhaalde oudtestamentische oproep
om 'terug te keren naar de oude paden': het verleden was beter dan het heden en de ideale toekomst
hield dan ook een terugkeer in van
een paradijselijke toestand
...

Opnieuw kan gezegd worden
dat er OOK ANDERE tendensen in de bijbel aanwezig zijn,
met name in de symboliek van de NIEUWE hemel en de NIEUWE aarde, maar dan zijn we beland in de wereld van de apocalyptiek, en daarvan was in de tijd van de Richteren en de Koningen nog geen sprake!
Bovendien weten wij nu [nog steeds & alweer] niet zo goed raad
met apocalyptische voorstellingen?

Genoeg voor nu:
tijd voor iets anders,
zoals wat eten koken of drinken bereiden?
Wat mij betreft is er [in zekere zin] niets nieuws onder de zon
en [tegelijkertijd] is elk moment nieuw, boeiend, intrigerend, verrassend,
associatief EN dissociatief, hypersensitief
EN demonstratief.

~@~
30 dec 2006 - bewerkt op 21 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende