myDi @ Vale Ouwe Horst Drie Irminloo Leuvenum ~~~

NL scoort veel beter in 't rapport, maar met de moord op Theo van Gogh & de nasleep daarvan is 't natuurlijk wel anders geweest: 't kan zo verkeren, ook als je luistert naar de PVV & z'n vertegenwoordigers zie je tekens weer hoe de kiem werd gelegd voor nieuwe conflicten geanticipeerd als agitpropoorzaken & -gevolgen.

Religieus conflict heeft ook iets chronisch in moderne samenlevingen: i/d USA worden per jaar duizenden misdaden uit haat gepleegd, waarvan meer dan 70% gericht tegen joden (& 8% tegen moslims).

We leven blijkbaar in 'n tijd van groeiende intolerantie, waarin we kennelijk steeds minder geduld kunnen opbrengen voor mensen met 'n ietwat andere levens-overtuiging of levensvisie?!

JK:
Toch hoop ik dat NL niet meer terug zal keren op de lijst van slechtpresterende landen o/h gebied van religieuze vrijheid.

De Nederlandse nadruk op kleinschalige organisaties, de afkeer van nodeloze conflicten & 't gebruik van machts-middelen, de wens om problemen uitvoerig te bespreken & 't respecteren v/d rechten van minderheden zijn nog altijd sterke kanten v/d NL samenleving, ook al zijn ze onder druk komen te staan door rammelende/rommelende populistische stemvee- & bonusjagers als Geert.

De rellen in London & 't Pew Rapport zouden ons opnieuw kunnen aansporen om deze belangrijke historisch gewortelde eigenschappen @ NL hoog te houden.

Phyllis Rodriguez & Aisha el Wafi, moeders van respectievelijk slachtoffer & dader v/d aanslagen op 9/11 2001 @ NY spraken vorig jaar over hun ontmoeting:
"Wij verloren onze zoon op 9/11, maar zijn niet wraakzuchtig!"

De aanslagen i/d USA zetten 10 jaar geleden de 'war on terror' op gang: ze brachten ook de moeders van 'n slachtoffer & van 'n dader bij elkaar.

PR:
"In de ogen van de meeste mensen hebben we 'n ongewone vriendschap? En dat is het ook! En toch voelt die voor ons natuurlijk aan ...

Ik vernam dat mijn zoon in 't WTC was op die ochtend van 11 september 2001. Maar we wisten pas zo'n 36 uur later dat hij was omgekomen.

Ook vernamen we toen dat 't 'n politieke daad was. We waren bang voor wat ons land zou gaan doen in naam van onze zoon - mijn man Orlan-do, ik & onze familie. En toch, ondanks de schok, de vreselijke schok, & de verschrikkelijke explosie in ons leven, letterlijk, waren we niet wraakzuchtig.

'n Paar weken later werd Zacarias Moussaoui (die zich naar eigen zeggen met 'n vliegtuig o/h Witte Huis wilde storten, maar VOOR 9/11 werd gearresteerd & bekend staat als de 'twintigste dader' beschuldigd van samenzwering & terrorisme.

Toen de VS-regering aandrong o/d doodstraf als hij zou worden veroordeeld, spraken m'n man & ik ons daar in 't openbaar tegen uit.

Daardoor & via mensenrechtenorganisaties werden we met 'n aantal andere nabestaanden in contact gebracht ..."!

Dat heeft ook op mij de meeste indruk gemaakt onder mensen in Europa, 't nabije midden oosten & de rest v/d wereld: die eenheid in verscheidenheid die alleen maar in staat is om te overbruggen?!