mydi'involutie: invocatie tot inwendig involveren


~{@}~

EERST
waren er mensen
en toen "G D"

~{@}~

De titel
van dit zoveelste mydiverhaaltje
[ontleend aan Voor een tijd een plaats van god]
slaat sommige gelovigen met stomheid, want DAT kan natuurlijk nooit!
God is er [meestal] altijd EERST en DAARNA zijn er pas mensen,
DAAR is het immers "G D" voor?
Ik begrijp dat, accepteer zonder irritatie dat gelovige mensen niet bij machte zijn
om zo'n titel zelfs maar the benefit of the doubt te geven.
Die onmacht ligt vast verankerd in hun definitie van "G D",
of als je vindt dat 'g d' niet gedefinieerd kan worden [wat op zichzelf OOK al een definitie is!],
in de betekenis van het woordje 'g d'.
G d staat aan het begin [in een bekend kerklied], DAARVOOR is "HIJ/ZIJ"
nu juist "G D" en "Schepper"
van mens en
wereld?

DAT idee
is ZO 'vanzelfsprekend' onder christenen,
dat we het bijna haast niet anders kunnen opvatten dan als een axioma,
dat voor geen verdere navraag
openstaat ...

Nu mag je alles,
letterlijk ALLES, tot axioma verheffen, van waaruit je verder redeneert,
het enige is dat iemand anders je in die keuze NIET hoeft te volgen,
en DUS jouw uitgangspunt
rustig van vraagtekens
kan voorzien!

Ik doe
dat dus hier
door vast te stellen dat de regel "G d staat aan het begin,
daar 'is hij g d voor'"
een tautologie inhoudt, en tautologieen voegen niets toe,
ze herhalen alleen maar de definitie ...
DAT doet OOK "G d is er eerst".
Het lijkt alsof we met een constatering te maken hebben, maar DAT is slechts SCHIJN.
Vergelijk het met: een vrijgezel is ongetrouwd!
Dat is GEEN toevoeging maar twee keer hetzelfde.
Hoe klassiek het gangbare spraakgebruik ook mag zijn,
het heeft dus geen argumentatieve
waarde.

~{@}~

Nu is dat
een conclusie uit de logica,
en dat zegt nog niet alles.
Maar logica moet WEL altijd voorop gaan, anders kun je helemaal niet meer met elkaar redeneren?
Om aan te geven dat iets ONLOGISCH is, of dat logica ook niet ALLES is, zelfs DAARVOOR
heb je logica nodig!

~{@}~

LOGISCHE conclusies
veronderstellen premissen,
in het geval van het christelijk spraakgebruik dienen we 'eerst was G d er'
als een premisse op te vatten: een stelling waarvan een spreker uitgaat.
Welnu, van DEZE premisse kunnen we niet anders zeggen dan dat ze onverenigbaar is met
onze huidige kennis van mens en wereld,
en voorts dat daaraan [aan DAT gegeven]
een onafzienbare hoeveelheid consequenties vastzit voor kerk en christendom,
voor ALLE religies trouwens,
maar die laat ik nu maar verder even
BUITEN dit mydiverhaal.

Maar het IS nu eenmaal niet anders,
we kunnen niet over onszelf heenspringen,
en evenzo niet onszelf LOSMAKEN van wat we eerlijkerwijze,
volgens de regels van de kunst,
over onszelf, onze wereld, over het heelal en de 'eeuwigheid',
te weten zijn gekomen?

Ik doel dus
op onze moderne kennis
van de ontwikkelingsgang die we evolutie
noemen ...

~{@}~

EERST
een enkele verheldering
over wat ik met evolutie bedoel.
NIET een geloof, WEL een voorkeur voor een theorie.
Evolutie is als theorie omstreden,
volgens sommigen zelfs niet eens beantwoordend aan de kenmerken
van wat bijvoorbeeld [volgens Karl Popper] een theorie mag heten, en INDIEN al,
dan toch een theorie met HEEL VEEL gaten [OOK Zwarte Gaten],
en voortdurend in 'reconstructie'!

HET PUNT
is echter dat we geen betere hebben sedert de scheppingsverhalen van de religies
[OOK die van het christendom] die te herleiden zijn
tot mythologie ...

Ze is bovendien in staat
om heel wat onderzoekgegevens met alkaar te verbinden
tot een verklarende theorie.

En DIE gegevens,
je hoeft de theorie er nog niet eens bij aan te hangen, alleen al die gegevens
zijn desastreus voor de klassieke christelijke leerstellingen over de schepping van het heelal
door een wezen genaamd "G D".

~{@}~

DIE gegevens zijn het,
die buiten kijf stellen dat er EERST mensen waren en TOEN pas g d!
In de lange keten van de evolutie [als reconstructie van een wordingsgeschiedenis]
verschijnen tenslotte wezens op het wereldtoneel [het is dan al vijf voor twaalf op de tijdklok van het heelal] die wij mensen noemen, of beter nog: die ZICHZELF
mensen noemden ...

Wat HEN onderscheidt van ANDERE zoogdieren
is dar ze kunnen spreken, het woord machtig zijn, en met woord bedoel ik dan:
onder woorden brengen?

DAT is MEER dan in het bezit geraakt zijn
van een botje in het strottenhoofd dat spreken technisch mogelijk maakte.
Of het uiten van vreemde geluiden en het opschrijven van niet bestaande woorden & lawaai
in totaal willekeurige mydiverhaaltjes a la homomuchomachobonobo ...
DAT hoort er OOK bij, maar is als het ware meer de technische voorwaarde
voor het KUNNEN spreken!

"Onder woorden brengen"
is betekenis toekennen, betekenis verlenen, aan de chaos waaruit ze ook ZELF
waren voortgekomen.

GEEN voorbeeld van 'hogerhand'
[behalve dan onze genetische voorraad], geest 'ontworpen'/verzonnen/vastgelegde
blauwdruk, maar: ZELF onder woorden brengen, en DAARMEE betekenis STICHTEN, zin VERLENEN
aan wat uit zichzelf geen zin meebrengt?

~{@}~

"ZIN" is niet zozeer
een ingewikkelde kwestie.
"Waartoe zijt gij op aarde?" is een oude, eerbiedwaardige [in DIT geval uit de Rooms-Katholieke Kerk afkomstige] vraag, te vergelijken met de meer seculiere vorm ervan: waarom ben ik er
en waarom ben ik er niet
veeleer NIET?

Het antwoord
op ZULKE vragen
is bedoeld als zinverlening aan je bestaan.
Ik ga op die antwoorden nu niet verder in [dat hebben we ook al eerder gedaan?],
dat zou NU buiten ons thema voeren [en we komen er ongetwijfeld wel weer eens op terug!] ...
Zo veronderstelt DIE VRAAG uit de rooms-katholieke catechismus [alleen al de vraag]
een lange voorgeschiedenis van zinverlening, veronderstelt bijvoorbeeld een 'gij',
veronderstelt dat er ook nog wat anders is dan 'de aarde',
misschien wel een 'hemel'?

En DE bedoeling
die de uitspreker met mydivraag & -antwoord had [de kerk dus], was: ORDE scheppen
in wat uit zichzelf helemaal GEEN [vaststaande] orde
meebrengt!

~{@}~

ORDE SCHEPPEN,
betekenis verlenen, zin toekennen
[dat KAN zover gaan, dat mensen zelfs aan de DOOD zin verlenen!]
deden onze verre voorouders in termen van religieuze mythen,
en mythen zijn producten van ver~beelding: GEVOELENS, ERVARINGEN tot beeld gemaakt.
Hoe KON 'het' ook
ANDERS?

WIJ
kijken misschien
wellicht wat meewarig naar die religieuze mythen,
en zijn dankbaar dat we over 'andere middelen' beschikken
om orde aan te brengen en osn lot te bezweren.
Maar DAT lijkt mij helemaal misplaatst, die meewarigheid [zeker gezien de input & output!] ...
HOE onherbergzaam WAS de omgeving, HOE ONBEREKENBAAR wat er gebeurde of JUIST NIET gebeurde;
er WAS niemand, GEEN instantie en geen autoriteit [behalve de machobonoboistische] die 'vertelde'
WAARTOE je op aarde was [zelfs woord en begrip 'aarde' was er nog niet!],
wat je WEL of JUIST NIET moest doen
om te overleven?

HELEMAAL ALLEEN
op eigen vuist van de hand in de tand,
hoppend en hinkend, slappend & rappend & deppend
een bivak maken voor de nacht en 's morgens alras weer op: een cultuur scheppend,
niet langer meer 'van chaos'
maar 'van betekenis'!

HOOGST BIJZONDER,
dat opduiken van een wezen dat [blijkt ook nu weer]
'het woord machtig is' ...

Maar
ook DAAR
komen we later
wel weer eens op terug:
EERST even nog
'wat anders
doen'.

19 mei 2006 - bewerkt op 20 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende