mydi~individualisering aflevering nr. 2890 {?}


=

Nog
even terug naar
past, present and future
van onze mydi~
infrastructuur.

Ze vertoont
grote variatie,
van cultuur tot cultuur is ze anders,
bovendien verandert ze
met de tijd.

=
=

In de periode
waarin WIJ leven,
volgen die veranderingen elkaar zelfs op
in een eenparig versnelde beweging,
en daarbij ook nog eens op
MONDIAAL niveau.

Het EINDE
is niet in zicht,
als je bedenkt hoe kort geleden we nog
in een wereld zonder electronica leefden,
en hoe de binnenkomst ervan de menselijke leefwereld
tot in de verste uithoeken
heeft veranderd.

=
=

Publieke moraal
verandert mee, MOET veranderen
om te blijven wat ze IS:
mensen HUN praktijk van menszijn
[menswording/vermenselijking]
te laten uitoefenen
in termen van ons eventuele
'goed mensen'.

Als
veranderingen
traag verlopen,
ontstaan er geen problemen:
er slijt een paadje uit
als velen hetzelfde weggetje nemen,
kennelijk een goed paadje: probatum est,
de ervaring wijst het
uit.

ZO gaat 'het',
in een nutshell,
bij de wording van moraal
toe.

=
=

Maar aan
ervaring heb je niet zoveel meer,
als snelle veranderingen in de infrastructuur
het ontstaan van paadjes vrijwel onmogelijk maken,
en DAT is de situatie waarin WIJ ons
vandaag de mydidag
bevinden.

=
=

Niet alleen
de AUTORITEIT
kunnen we niet vinden, en DUS ook
geen UNIVERSELE MORAAL,
maar de veranderende infrastructuur berooft ons
OOK nog eens van onze
ingeslepen
paadjes.

De REGELS
zijn er nog wel,
maar het MENSZIJN als uitoefening van een praktijk
PAST er niet meer in zoals [ooit?]
het geval was.

HOE er ook
geperst en gewrongen wordt,
de kleding is TE nauw geworden
om haar aan te trekken:
we need to learn how
to stretch?

=

"GOED mensen"
moet vandaag gerealiseerd worden
in een samenleving die hoe langer hoe meer
gecompartimentaliseerd is, of we dat nu WILLEN of NIET,
en DAARMEE hoe langer hoe losser
wat de verbanden
betreft.

=
=

Ik ga niet zover
om te beweren dat we in een samenleving verkeren
waarin mensen het gevoel hebben tot elkaar VEROORDEELD te zijn
[al zijn we dat OOK nog], maar we komen elkaar elke mydidag evenmin tegen,
en indien al, DAN in zoveel verschillende rollen
[aangegeven met de metafoor van 'de petten' die we dragen],
dat de traditionele omgang met elkaar
vaak weinig kansen heeft.

=
=

NEEM zoiets eenvoudigs
als elkaar met VERTROUWEN tegemoet treden,
EEN van de 'spontane Daseinsaeusserungen':
wie zoals ik door kampen liep en diverse andere detentiecentra
in verschillende landen gedurende de afgelopen zestig jaar [nu al bijna drie mydijaren],
en door Gliphoeve, Gerenstein, Ganzenhoef of het Centraal Station van Rotjeknor e.d.,
laat DAT voortaan bij wijze van spreken en handelen
voortaan wel uit z'n hoofd.

Mensen
zijn niet [meer]
in alle verbanden even spontaan
en gelijk hebben ze:
daarom schrijf ik er maar over
wanneer dat zo nu en dan van pas komt
en 'ter sprake'.

engel
~@~


17 jun 2006 - bewerkt op 23 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende