mydi~extremiteiten

Misschien
zijn dit wel
de meest zwaarwegende
en opluchtende woorden die er zijn voor mensenkinderen.
Ons schuldgevoel is het meest verwoestende zowel naar binnen
als naar buiten & blijft ons
dwarszitten?!

Je
komt het
blijkbaar onder alle
mensen tegen en degenen onder ons
die zeggen of blijkgeven er geen last van te hebben
moeten we opsluiten in aparte klinieken en gevangenissen
[of doden] omdat ze veel te verwoestend te werk gaan,
links en rechts slachtoffers blijven maken en
niet willen/kunnen
genezen ...

De ellende is natuurlijk ook
dat we er een heel verschillend zondebesef op na houden: 't is maar net hoe
we zijn opgevoed [of juist niet], wat we ervan beseffen en ermee doen [of niet],
dat loopt sterk uiteen ...

Ik ben geen
psychiater/psycholoog,
dominee/pastoor, priester/imam, rabbi/dokter of deskundige, maar 't
menselijk 'zondebesef' of het gebrek daaraan lijkt me de meest belastende
van alle menselijke kwalen &
zwakheden.

Het
bestaat bijna
altijd en overal,
we weten vaak niet wat we ermee aanmoeten
en het is dan ook misschien wel de hoofdreden
dat mensen zichzelf en elkaar doden, belasteren,
aanvallen en telkens weer blijven
verdoemen & pesten?

En dit soort 'zaken'
zal dus hoogstwaarschijnlijk
ook heel sterk blijven meespelen
in onze verhoudingen tot onszelf, onze 'naasten'
en 'al die vreemdelingen'!

't Blijft lastig ...


We
dachten misschien wel ooit
dat we religie & atheisme keurig
hadden opgeborgen in het persoonlijke domein,
maar ineens is het fenomeen er weer in alle hevigheid
en misschien wel erger dan ooit tevoren!
We zitten met onze handen in ons haar
[indien aanwezig] en overal
elders ...

De hedendaagse religies
bekommeren zich niet alleen nog maar om ons individuele zieleheil,
om het transcendente en 't spirituele, maar manifesteren zich ook
als harde, politieke ideologie.

Ook
[en vooral?]
in Nederland werkt
de dreiging die van die
politieke 'religie' uitgaat verlammend
op het integratiedebat en alle andere sektoren
van onze moderne
maatschappij.

De verzekering
van allerlei politici & deskundigen
dat slechts een klein deel van de '[on]gelovigen'
er ook daadwerkelijk op uit is om de wereldheerschappij te vestigen
slaat hier niet meer
zo goed aan.

Geruststellende
woorden nemen het alom
heersende {?} wantrouwen niet weg en dat heeft dus ook weer
zijn weerslag op de hele mensengemeenschap [van wat voor afkomst dan ook],
die zich in de hoek gedrukt voelt: waardoor de behoefte om zichzelf
af te schermen en zich af te zetten
toeneemt.

Zo
draaien we
[allemaal!] vast in
onze eigen vicieuze
virtuele cirkels!

Voor
joden, christenen
en moslims/hindoes/boeddhisten
[e.d.] zelf kreeg religie een nieuwe betekenis.
In de eerste tientallen jaren van onze integratiegeschiedenis
speelde geloof nog nauwelijks
een rol?

Maar
ook ongelovigen,
kinderen van nieuwkomers
& binnenlanders, vragen zich af hoe zich nu nog verder
tot elkaar te verhouden, omdat de aantrekkingskracht van het nieuwe fundamentalisme groot is!
Extreem fanatiek gewelddadig fundamentalisme
kent nu helemaal geen grenzen meer
& gaat iedereen
aan ...