mydi~erfenis & ~testament {true&fine jungle love}?


NET
zoals we
allemaal lichamelijke groei
ervaren als een heel natuurlijk vanzelfsprekend proces,
zo is het ook met andere planten en dieren,
bij ons komt er alleen nog wat meer geestelijke groei bij,
wat nog iets nieuw is voor de meesten omdat het onoverzichtelijk & tamelijk ongrijpbaar is,
en soms zelfs nogal fel en agressief onbetamelijk
schokkend & verrassend?

HET
toeval valt
ons toe en
het lot doet wat het wil
en wij zitten met de handen in het haar
of anderszins in en aan elkaar verbonden,
in staat om te verwonden en
soms zelfs elk ander
& onszelf te doden,
schade toe te brengen,
uit te schelden en te verachten
en toch weer ruzie te zoeken om de kleinste zaken
telkens alsmaar weer
opnieuw.

ONBEREKENBARE
mucho macho bonobonale
oliebollerige evolutionaire grapjassen,
fluctuerende flapdrollen, hijgende hansworsten,
goddeloze geitenbreiers & duffe
dikhuiden?

GENADE
is nu eenmaal niet iets
wat je zomaar kunt manipuleren zoals stokken en stenen,
bommen en granaten, [ver]koopbaar inzicht
en kommersjeel
uitzicht!

OOK
al blijven we
nog zo proberen om haar af te dwingen,
ze komt nu eenmaal niet zomaar uit de hemel vallen,
zelfs niet met methoden die mild zijn zoals smekingen,
gebeden, geruststellende praatjes en opzwepende politieke redevoeringen
of wat voor kunstgrepen en idiote religieuze,
komisch filosofische, fel ideologische,
koddig kommersjele & malle maffe
mallotige meervoudig interpreteerbare
kwakzalverige truukjes
dan ook.

"GENADE"
is nou eenmaal
geen kwestie van willen,
maar van menselijke bereidwilligheid!
Wanneer we proberen om iets te laten gebeuren
- het maakt niet zoveel uit wat het is -
zien we onszelf als behoeftig of met het een of andere tekort,
& denken we niet gelukkig te kunnen zijn
wanneer we niet krijgen
wat we willen?

ELKE
keer dat
we ons geluk
afhankelijk maken van iets anders,
of het in de toekomst zoeken, worden we keer op keer teleurgesteld,
ter aarde geveld of buiten gevecht gesteld!

WANNEER WE,
in tegenstelling daarmee,
gewoon gelukkig zijn zonder een bepaalde afloop te eisen,
scheppen we geen voorwaarden voor een [zoveelste] teleurstelling!
Wanneer er niet gebeurt wat wij graag
zouden willen, weten we dat we ons geluk kunnen vinden
in 'wat er is':
en dat blijven we graag doen, want
daarin praktiseren we onze spiritualiteit,
ons fantastische voorstellingsvermogen en onze onuitputtelijke
creativiteit.

WE
richten onze energie
voornamelijk op de omgang met wat er zich in het heden in 't leven dat wij zien als 'het onze' afspeelt. Dat doen we door onze gehechtheid ~ positief en/of negatief ~ aan wat er in het verleden gebeurd is los te laten, en open te leren staan voor wat er in de toekomst kan gaan
gebeuren.

OPENSTAAN
wil zeggen dat
we wellicht enig idee kunnen hebben
van hoe we de toekomst graag zouden willen zien,
maar bereid zijn om hem/haar te aanvaarden zoals hij/zij zich aan ons leven ontrolt?
We beseffen dat we niet altijd weten wat het beste voor ons is, dus als we vragen om wat we willen,
dan vergeten we niet om ons verzoek te kwalificeren met de woorden:
'indien dit voor het hoogste goed is van
alle betrokkenen!'

MET
dit betoon
van nederigheid zeggen
we: "Ik vertrouw erop dat het universum toch telkens weer voor ons 'het juiste doet'?"
Wanneer er iets gebeurt dat volgens mij niet het juiste is,
dan kan ik ofwel ongelukkig zijn
OF
mijn opvattingen in twijfel trekken
en leren om de dingen anders te gaan zien!

IK
kan me
teleurgesteld, afgewezen of afgestraft voelen.
Of ik kan de uitdaging aangaan om toch weer te willen leren en groeien!
Ik vind de meeste vrede wanneer ik besef dat alles wat er in mijn leven gebeurt volmaakt is,
zelfs als ik dat op dat moment nog niet helemaal in kan zien en uitzicht heb op wat
er nog komen gaat?

DAT
is de
reden dat acceptatie
steeds mijn spirituele gewoonte moet zijn en blijven ...
Het magische illusionaire denken dat als spiritualiteit wordt uitgedost is eigenlijk spiritueel
noch bekrachtigend: want daarbij wordt het menselijke muchomachobonobopaard altijd weer achter de wagen gespannen omdat het luidt: "Ik kan alleen maar gelukkig zijn als .... dit en dat gebeurt!"
De nadruk ligt altijd op 'dit en dat',
NIET
op het
NU
gelukkig zijn?

WANT
wanneer ik
NU
gelukkig kan zijn,
dan is 'dit en dat' irrelevant.
Elke oprechte vorm van spiritualiteit en religieuze 'godsdienstbeoefening'
draait om tegenwoordigheid en vervulling in het hier en nu.
Het maakt niet uit of het een christelijke, boeddhistische, hindoeistische of 'n joodse of islamitische 'go{e}dsdienstbeoefening' is.
Geluk in het heden,
acceptatie in het heden,
liefde in het heden, vrede & zachtmoedigheid in het heden:
DAT
zijn
DE
vruchten van ons spirituele levenservaren
DE boom van kennis van go{e}d & kwaad
EN
de weg naar
DE
'boom des levens.

MAAR
het ego
en de wereld
hebben juist het devies:
"Ik kan nu pas echt gelukkig zijn als ik ... heb?"
Vul zelf maar in!

IN
de confrontatie
met dit devies
vraagt de stem van de Geest:
"Waarom zou ik niet juist
NU
gelukkig zijn & erop vetrouwen
dat de Werkelijkheid zich ontvouwt zoals alleen
ZIJ
dat kan?"

WANNEER
we naar
de stem van
de Geest luisteren, pas
DAN
leren we het paard
VOOR
de wagen te spannen,
zodat hij de kar kan trekken!
Wanneer we gelukkig zijn,
worden we onmiddellijk opgenomen in het 'goddelijke plan',
zoals we dat plachten te noemen,
dat in feite niets anders doet dan ons geluk
en dat van anderen
nastreven!

WE
krijgen in
een ommezien prettig
en passend werk. Stel je voor dat er iemand naar jou toe zou komen die zei:
"Hier heb je mijn vaardigheden. Gebruik ze maar zo je wilt voor ons beider welzijn. IK heb er absoluut vertrouwen in dat jij me eerllijk en respectvol zult belonen!"
ZO
iemand zou je toch direct in dienst willen nemen?
Wanneer jij bereid bent om jouw bijdrage te leveren
ZONDER
je eerst aan een erg bepaalde afloop te hechten,
ben je als het ware bij wijze van spreken, vertellen en herschrijven een soort
van 'frontsoldaat voor g d': jij dient nu niet langer alleen nog maar jouw eigen erg beperkte opvatting
van wat goed is voor jou, maar je gaat je in dienst stellen van
het 'welzijn van een ieder'!

DAT
wil niet
zeggen dat jij
jezelf niet langer ten dienste bent.
Maar je dient jezelf nu niet meer als Eerste:
je dient als eerste degene die jouw hulp het hardst nodig heeft.
En door diegene van dienst te zijn, kom je meer dan ooit en ten diepste tegemoet
aan jouw eigen behoeften.

JAZEKER,
anders dan de Apotheker,
heeft ook het z.g. Koninkrijk der Hemelen [van g d] zo zijn beloningen:
maar wanneer we die beloningen afzonderlijk gaan nastreven,
dan lossen ze voor onze ogen op in het niets als een fata morgana,
een door de hitte van de gehechtheid veroorzaakte luchtspiegeling in het midden van de woestijn
des levens.

ONZE
"zelfzuchtige" motieven
moeten getransformeerd worden
als we open willen staan voor de wet van goddelijke genade ...
Wanneer je niet meer alleen maar aan jezelf denkt dan geef je zonder voorwaarden vooraf?
Je geeft in je geloof en vertrouwen en daarmee krijgt jouw geschenk vleugels
waarmee het degene kan vinden
die erom schreeuwt!

ZO
geven is
GEEN
opoffering: als het
als een opoffering voelt,
geef je nog 'teveel gedachten' aan jezelf.
Iets wat je met het oog op jezelf of met spijt geeft,
heeft immers
GEEN
vleugels? En
DAAR
heeft niemand baat bij!
Maar wat jij in go{e}d vetrouwen geeft zoals het op
DAT
moment gevraagd of geeist wordt,
komt anderen go{e}d van pas en keert in veelvoud
bij de gever
terug.

DE
mydimensen die
ZO geven komen
niets van waarde meer tekort
en verzamelen zich geen
bezittingen die zij
niet nodig
hebben
@
08 jun 2007 - bewerkt op 31 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende