my dear sweet mydivalentine {I love you as myself}

Ieder z'n eigen leven.

Ergens
is elke dag weer een nieuw leven:
wel op grond van wat zich
daarvoor afspeelde.

Maar toch:
tegelijkertijd zowel wat was
als wat nog niet is geworden,
maar wel steeds
op komst.

En dat alles
vanuit een handjevol grijze massa in je hoofd ~
een mengelmoesje van alles
en nog wat.

We
komen eruit
voort en keren
er heen terug.
Onafwendbaar 't zelfde
maar dan
iets anders
beleefd
...

We
komen voort
uit het [on]bekende
verleden om op te gaan
in ons [on]bekende
heden uit
instinct?

Dat
plantaardige [zoog]dierlijke
leven doet ons worden via dit tijdelijke lichaam
& we vertellen
erover!

Waar
kom je
uit voort: wat
is jouw identiteit
en wat doe je ermee/wat
wordt ermee
gedaan?

Hoe
dan ook
krijgen we te maken
met verschillende gevoelens en onverschilligheid!
En waar we het zwaartepunt leggen in ons bestaan
is zowel een eigen keus
als een toevalligheid.

Ergens
daar tussenin
ligt het evenwicht
van mijn bestaan:
ik ben een balans
tussen uitersten.

Daaruit
komen we
ook tevoorschijn als
combinatie van die twee anderen:
resultaat van invloeden.

Een
samengaan en
een conflict: het
bestaan van wat was
en het worden van wat komt
via mijn nu
en hier.

Het enige
wat we hebben gedaan
was in feite het benoemen
van wat we tegenkwamen onderweg.
Van daaruit schiepen we als het ware
bij wijze van spreken en vertellen
over onze eigen nieuwe
veranderende werelden
vol onderscheidingsvermogen
van het zien van verschillen
en overeenkomsten.

We werden
wat we aten en dronken,
deden en vermeden: telkens
weer iets anders.

Altijd weer
op de grenzen van het zichtbare,
hoorbare, voelbare dat
blijft vergelijken
wat bekend is en
het nog onbekende te
verkennen gedeelte rondom
en binnenin
ons.

engel
16 feb 2008 - bewerkt op 16 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende