Wonderlijk
dat dromenland
aan de binnenkant
van m'n schedel: net zo
of nog veel fantastischer dan de witte wereld daarbuiten.
Dat buiten gaat naar binnen & wat er eenmaal inzit komt er weer uit in de
vorm van dromen. Tijden, mensen, toestanden, plaatsen & gebeurtenissen vermengen zich tot een eigen
geheel vol geur, kleur, beweging, gesprekken & gewaarwordingen. Er is absoluut geen verschil tussen alle
innerlijke & uiterlijke toestanden omdat ze volkomen met elkaar verweven zijn als werkelijkheid & visioen.
Geen wonder dat mensen zich talloze eeuwen lang afvroegen waar dat alles wel of niet vandaan kwam en heen op weg was?! Zo ook met de werkelijke Yehosjoea in zijn tijd & omstandigheden, wat hij deed & wat
hij bedoelde & wat z'n leerlingen & volgelingen er later allemaal van maakte onder die omstandigheden!?
Sjapochapeau Sja'oelPaulos & de Euangelisten maakten van de geschiedenis een fabelachtiger sprookje!
Zij vertellen ons 't mydiverhaal van Yesjoea's lijden & dood & geven 'n heel ander beeld dan de feiten ...
Maar die gefabuleerde patronen vanuit de oorspronkelijke werkelijkheid worden op hun beurt weer 'echt'?
't Is die wisselwerking tussen 'echte gebeurtenissen' & 'verzonnen vervolgverhalen' die ons leven maakt!
De oorspronkelijke geschiedenis was er een van vlees en bloed die zich ontplooide in tijd & ruimte, terwijl
't fantastische feuilleton meer tot doel had om via de verhalen & geschriften 't geloof te wekken in Yesjoe
als de verlosser van het mensdom. Maar wat eraan ten grondslag lag was op zijn beurt ook 'n mengsel in
projectie & werkelijkheid: al met al hele reeksen van onontwarbare kluwens van 'echt & onecht' die op hun beurt weer de geboorte bevorderen van 1001 andere mydiverhalen, gevolgtrekkingen, echtheid & fantasie
onafscheidbaar verwikkeld in elkaar als geliefden van alle tijden & plaatsen die eigen werelden scheppen?!
Evolutie, revoluties, verkondigingen van, modern uitgedrukt 'propaganda' & verbeelding & niet de precieze
historische 'waarheid'. Misschien moeten we dus die ware geschiedenis van veroordeling, lijden & dood zelf
beleven & beschrijven in ons eigen leven als vrucht van al die originele verkelijkheden die zich verdichtten.
Het is juist dat samenspel van realiteit & fantasie die smaak & kraak aan leven geven. Wat verder nog 'n
open vraag is als 't gaat om kwanti- & kwaliteit van die botten & dat vlees, dat lichaam & al die 'geestver-verschijningen. Hoe je het ook wilt wenden of keren: het blijft een wonderlijke zaak die aanzet tot denken.
Heel onze wereld bestaat immers uit die gedachtenspinsels, gevoelens, daden & 'conclusies' vol van pijn &
genot, hart & ziel, impressie & expressie even wonderlijk en nog veel stranger dan de werkelijkheid? Onaf-scheidbare vrienden, kameraden, familieleden, kennissen & alle andere meespelende planten & dieren ...
Voor de afwisseling even wat medicijnen slikken
samen met een dadel,
'n stukje brood
& zwarte
koffie
...