mr. & mrs. dubbelino mucho macho bonobo & kinderen


~{@}~


Er is
niets op tegen
om alles in de bijbel of mydiary,
koran of krant of wat voor geschriften dan ook,
voor ECHT gebeurde waarheid te houden,
of als dat wat al te kras klinkt:
voor versluierde aanduiding van iets dat wellicht [ergens] anders,
elders in een andere tijd en op een andere plaats met andere mydimensen
toch wel ECHT gebeurd is?
Tot op heden doet de meerderheid van de christenen dat laatste,
min of meer duidelijk, min of meer aarzelend, maar toch:
ze kunnen het niet opgeven dat de bijbel ons in GEN[esis] informatie verschaft over het begin, over 'schepping'!
Dat kan toch geen verbeelding zijn,
dat is - hoe ook - realiteit geweest, want het is toch alles ergens begonnen!
Maar ja [mydi's lijfspreuk],
wie moet het dan aan de schrijvers verteld hebben,
dat het begonnen is zoals GEN
het ons voorstelt?

Als
mensen het niet
aan zichzelf hebben kunnen vertellen,
dan moet het haast wel G D zijn die het de schrijvers heeft ingefluisterd.
En ZO zijn we dan weer bij DE crux en de KERN
van alle problemen terug die de christenheid teisteren:
de opvatting dat de bijbel
van G D stamt ...

Niet:
G D is een figuur in de bijbel,
zoals Osiris een figuur is uit de Egyptische religie.
Maar: G D heeft aan mensen bekend gemaakt dat "HIJ"/"ZIJ" aan het begin staat,
ze schreven op wat g d hen influisterde.
Dat g d Hebreeuws sprak, ZOVER hoeft de theorie niet te gaan.
Maar als GEN informatie is over toen er nog geen mensen waren, let wel:
niet verbeelding, fantasie, maar informatie, DAN zit je - hoe versluierd jij je ook de toediening ervan indenkt - vast aan een dijk van een inspiratietheorie, een buitenmenselijke oorsprong van de mydiverhalen van Genesis.
En het blijft tegelijkertijd OOK
nog maar net de vraag of datgene wat wij 'zelf'
ervaren of menen te ondergaan en al of niet hier opschrijven en
zo nu en dan verkondigen 'de waarheid' is, in hoeverre dan,
waarom, wanneer en
hoezo?

Wij
in
myDi
zijn dus OOK dubbeldenkers!
Ik probeer met deze kleine exercities
voorzichtig aan te duiden en te laten zien
HOE dubbel menig christen, vanwege zijn bijbelbeschouwing, over GEN en de Schepping denkt.
Daarbij doe ik een beroep op het verstand, zeker,
maar dat heeft niets met rationalisme te maken
[een verwijt dat ik nogal eens te horen krijg],
integendeel!

ALLES
wat ik in al die mydiverhaaltjes
wil laten zien is juist hoe christenen [en gelovigen in het algemeen]
met hun geloof vastlopen, als ze de bijbel als informatie
[DAT is pas rationeel willen zijn!] opvatten,
in plaats van als
verbeelding ...

Wie dat
laatste bepleit:
de bijbel als verbeelding zien,
kun je toch moeilijk meer als een rationalist aanmerken, nietwaar?
En hetzelfde geldt natuurlijk ook voor alle andere vastgeroeste denkbeelden over onszelf en anderen:
zien we dat alles als vaststaande onveranderlijke grootheden
[en 1001 kleinigheden] OF geven we toe dat ALLES voor het grootste deel verbeelding,
fantasie, duimzuigerij en een [al of niet interessant] samenspel
van toevalligheden en individuele & gezamenlijke
interpretaties is?

DIE
DUBBELHEID,
WAT IS
DAT?

Enerzijds
aanvaarden dat GEN een mythe is,
en tegelijk de schepping en g d uitzonderen van de religieuze mythe.
G D kan toch geen mythische figuur zijn, niet een gestalte uit de een of andere religieuze mythe?
TOCH WEL: het kost ook geen enkele moeite om DAT helder te krijgen,
als je maar eenmaal van die influistertheorie
af bent!

De schrijvers
van GEN
[EN WIJ!} hadden al 'hun g d',
DAT staat vast: "Israels G D" [ons brein],
en DIE projecteren ze terug tot wat zij [net als wij] als het begin zagen.
Een subliem begin, het woord als het begin, het onder woorden brengen van wat woest en ledig was,
maar TOCH, zoals het in ALLE mythes [ook de onze] toegaat, ZO gaat het in GEN toe:
een volk projecteert zijn g d [en daarmee zijn eigen oorsprong]
terug tot het oerbegin van
de wereld.

Wie
van geen
mythisch relaas wil weten,
met alles wat aan zo'n relaas vastzit, raakt in de knoop!
Niet alleen maat met de wording van mens en wereld [dat is nog het minste]
maar met zijn "Godtalk", of liever:
met zijn onmacht om nog wat over g d te zeggen.
Want mythisch mag "HIJ" niet wezen
[net zoals we vaak denken dat ONZE waarheid DE waarheid is],
DAT is TE gek: een g d die
als een mens denkt
en doet ...

Aan
de andere kant,
een schepper van de wereld,
een eerste oorzaak kun je ook weer niet helemaal missen?
"IETS", jawel, 'iets' moet er toch staan aan het begin?
ZO reiken de meest bescheiden christenen ['wat kun je over het eeuwige Wezen genaamd G D,
anders zeggen dan dat er toch Iets moet zijn?'] en de niet-kerkelijke ietsisten elkaar de hand!
We kunnen ons niets indenken dat zonder begin of einde
in een eeuwig oneindig heelal 'voortduurt'
en geloven 'dus' in 'iets':
Nederland
ietsistenland ...

Ze doen
niets verkeerds,
begrijp me goed, allicht niet,
wie ben ik trouwens om daarover te oordelen?
Maar wat ze beiden WEL doen, is sprakeloos staan,
omdat we niet met de mythe overweg kunnen die in GEN van start gaat.
Men de biojbel in de hand kom je niet bij een eeuwig onzienlijk wezen uit,
met de bijbel word je nooit
ietsist.

Want
in de bijbel
loopt "HIJ" gewoon op straat
['what if g d was one of us, just a stranger on the bus, trying to find his way home?'],
is "HIJ/ZIJ" helemaal niet onzegbaar:
moet je eens kijken wat ze allemaal
over 'hen' weten
te vertellen!

Dus WIE
is er nu bijbelgetrouw?
Houd jij je aan de bijbel
dan heb je niet met een Iets of met een Wezen te maken,
maar met een mensvormige g d,
zoals alle goden uit de Mesopotamische
en Semitische streken er als uitvergrote mensen uitzien,
en zit je midden in de mythologie.
Met huid en haar net als wijzelf van begin tot einde een vorm
van verbeelding en mogelijke wordende
en verwoordende
daadkracht.

~{@}~
18 mei 2006 - bewerkt op 20 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende