min of meer beheerst, kalm & tevreden voor nu ...


't
Grote uur
NU:
je moet nooit overhaast beslissen
& om te herstellen van 't verleden
heb je tijd nodig
in 't nu.

Vrolijkheid
is 't beste medicijn
& de fantasie die verder voortkomt uit jouw eigen behoeften
doet de rest.

't Is net als met leren liggen,
bewegen, zitten, kruipen, lopen & rennen in 't rond.
Net als kindzijn moeten we ook menszijn leren: 'n kwestie van vallen & opstaan
& weer verder gaan.

Daar
kan &
zal dus ook
vaak van alles mee misgaan.
Er is tijd & geduld nodig om te herstellen
& goed werkzaam medicijn om uit te proberen wat werkt.
't Enige probleem zijn woeste wilde instinctieve gevoelens
die alle kanten kunnen uitgaan zoals bij mucho macho homobibonobo's
over 't algemeen gebruikelijk is & blijft & die neocortale regeltjes
om die wat in toom te houden, wat op zijn beurt vaak weer lijkt te ontaarden in 'n wirwar
van door de bomen 't menselijke bos
niet meer zien,
't herhalen
van vallen in eeuwenoude valkuilen &
allerlei nieuw opgeworpen hindernissen
met de allerbeste
bedoelingen?

Ooit waren daar
de Grote Mannen & Vrouwen
die de Big Brother & Sister Opperbazen & ~bazinnetjes wilden
spelen & elke tijd heeft weer z'n eigen wijzen van emotieverwerking
& overdreven beteugelingen
ervan.

Kwesties van
geven & nemen:
gemengde gevoelens, verwarde gedachten,
chaotische praktijk & dergelijke nieuwe herhalingen van oude aanlegsteigers,
ingesleten paadjes tot & met veelmeerbaanswegen, zeiltochten naar de andere kant van de wereld
zowel letterlijk als figuurlijk & voortdurende innerlijke verkenningstochten
naar de bronnen van
ons bestaan.

Verrassingen
zo nu & dan, plus onvermijdelijke teleur-
stellingen waar je mee moet
leren omgaan.

Angsten
& onzekerheden,
onbezorgdheid & overmoed
& wat al niet aan onderscheidingen
& overeenkomsten tussen mannen,
vrouwen, kinderen, dieren
& onderscheiden
planten.

Je
kunt je
verleden niet verloochenen
& ik vraag de tuinmannen maar niet
of de frambozen mogen overleven:
er moet uiteindelijk wel genoeg ruimte zijn tussen al die andere bomen,
planten, grasveldjes
e.d.

Maar
de herinneringen
blijven levendig opborrelen
via 't
heden.

Wat
de toekomst
brengen mag weet
ik nog
niet
...
02 nov 2007 - bewerkt op 20 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende