Mijn vriend op zomerstage =(

Jeetje..
Wat ouder worden met je doet.
Vroeger had ik helemaal niks van jongens. Oke, ik kon goed omgaan met jongens, maar ik zocht nooit een relatie.
Ik stopte ze altijd in de "Friendzone" zoals mijn vriendinnen dat zeiden.
Ik huilde nooit om jongens, ik wilde me niet binden aan jongens.
Maar dat ik nu helemaal anders.
Sinds ik al bijna 1,5 jaar een vriend heb (volgend maand!) spreek ik hem eigenlijk elke dag.
Er gaat serieus geen dag voorbij dat we niet appen en/of bellen.
Ik ben helemaal weg van hem en hij gelukkig ook van mij, dat kan ik weten, want hij heeft veel moeite voor mij gedaan.
Maar hij heeft zomerstage dit jaar. Een maand lang is hij weg.
Hij is vandaag 5 dagen weg en ik mis hem zo erg.
Gelukkig neemt hij wel elke dag even tijd om met mij te bellen. Maar ik merk gewoon steeds dat ik het lastiger ga vinden. Altijd aan het eind van ons telefoongesprek krijg ik tranen in mijn ogen.
Ik heb dit nog nooit gehad. Bij mijn vorige vriendjes ook niet.
Maar bij mijn huidige vriend heb ik dat heel erg. Ik mis hem gewoon heel erg.
En dan te beseffen dat ik hem een maand niet kan zien..
Ik weet dat het erger kan en dat andere het misschien zwaarder hebben en langer weg zijn.
Maar dit ben ik niet, of dit was ik niet kan ik beter zeggen.
Ik denk gewoon dat ik super veel om hem geef, en dat onze relatie echt heel serieus aan het worden is.
Maar ik vond het gewoon raar van mezelf, ik word ouder en volwassener.
Gelukkig is het maar een maand en kan ik hem daarna weer zo vaak zien als maar kan!
Haha.

Liefs en kusjes,
MissCha

ps. Mis jij iemand deze zomer? Laat een reactie achter!