Met die geslaagde exodus begon de grote mythe

v/d Hebreeën & de verdere opkomst van hun g d YAHWEH ('Hij die komt van Seïr' etcetera{ra}): de nederlaag v/d falanx van strijd~wagens v/d farao, die zowel wat snelheid als bewapening betreft aanzienlijk superieur was aan de vluchtende nomaden, was daarbij van 'n zeer bijzondere betekenis! Dankzij "G ds hulp" eindigde de poging v/d Egyptenaren om die vlucht v/d goedkope slavenarbeiders te ver-hinderen, er in één, waarover i/d bijbel staat te lezen vlg. Exodus 15:19 'Toen farao's paarden met z'n wagens & ruiters i/d zee gekomen waren, deed de Heer de wateren der zee over hen heen terugvloeien, maar de Israëlieten gingen op 't droge midden door de zee!' ~~~~

De Hebreeën namen niet bepaald de kortste weg naar hun Beloofde Land. Volgens de bijbel stelde 'g d zelf' een omweg vast, opdat de gevechten die Zijn Volk mogelijk te wachten stonden, het niet al van meet af aan zouden kunnen ontmoedigen & 't volk ertoe zou kunnen bewegen om terug te keren naar Egypte met tenminste voldoende water & brood?! De snelste weg, langs de kust v/d Sinaïwoestijn met de Middellandse Zee, was in die tijd een internationale handelsroute die door farao Sethos I (1303-1290) door een netwerk van vestingen was beveiligd. De nomadische 'troepen' zouden nauwelijks de kans gekregen hebben om daar heelhuids langs te trekken & aan hun bazen te ontkomen. De twaalf volksstammen gingen daarom naar 't zuidoosten, trokken door 't binnenland v/h Sinaïschiereiland & 'n deel v/h huidige Jordania (Oerdoen), staken de rivier de Yardeen over tussen Yericho & Qoemran (Gomorrah?) & bereikten zó tenslotte Kana'an!!!

Toen de Hebreeën 't gebied binnentrokken troffen ze daar 'n machtspolitieke vacuüm aan: de inval van de zg. 'zeevolkeren' ('Kretenzers en Theranen'?), dus vooral 'Filistijnen', en de daarmee verbonden neergang van Egypte als grote supermogendheid, hadden allen enorm omvangrijke volksverhuizingen tot gevolg gehad in 't hele oostelijke uiteinde v/d Méditerranée, waarbij niet alleen de Hebreeën waren be-trokken, maar ook allerlei andere Aramese volkeren, zoals Edomieten, Moabieten & Ammonieten. 't Ontbreken van 'n centraal gezag, zo-als dat tot dan toe alleen door de farao's was bekleed, leidde tot 'n strijd van allen tegen allen: de Hebreeën kwamen als overwinnaars uit die strijd tevoorschijn & de inbezitname v/h Land moeten we ons niet als 'n grootscheeps project voorstellen. In die tijd bestonden bij de Israëlitische stammen geen politiek-militaire organisatievormen die zo'n soort van concept zouden kunnen sturen. De nieuwkomers, nu zo nog steeds 'halfnomaden', trokken in kleine familiebanden door Palestina in de loop van vele jaren zoals ze vroeger gewend waren ~~