Meisje not so perfect. Deel 3

Mijn level als klein meisje.. dat was al niet het leukste
Maar gelukkig kwam het meeste besef pas als je wat ouder word.
Natuurlijk krijg je als klein meisje hier wel iets van mee maar het grotere
geheel kan je dan gelukkig nog niet zien.


13 jaar en onbezonnen?
Het gemiddeld meisje van 13 is nog heerlijk onbezonnen.
Zo begon het voor mij natuurlijk ook. Heerlijk genieten van het laatste jaar in groep 8.
Na de zomervakantie kwam daar de grote stap: de hogere school. Ontzetten spannend maar onwijs veel zin.

Dit is dan ook echt de vakantie die mijn hele wereld op de kop heeft gezet.
We hadden goede kennis uit Arnhem. Ze kwamen regelmatig langs of me ouder gingen daar mee.
Ze hadden kinderen (2 zoons) van onze leeftijd. Ze kwamen en lang weekend bij ons voor dat we gewoon
op vakantie gingen. Zoals altijd gingen we samen met de caravan na de camping en zou ik daar 14 worden.

De oudste was 15 jaar (James). We konden absoluut nooit met elkaar op schieten.
We ontliepen elkaar als het kon. Elke zien of luchten dat was al veel te veel.
Maar deze vakantie dachten de ouders dat het ontzettend goed ging.

Op mijn kamer had ik en tv met dvd speler. Hier op werden de nodige dvd afgespeeld tot ze niet meer werkte.
Zoals altijd keek ik dus heerlijk rustig tv als ik me even af wou zonder van de drukte.
James vroeg of het goed was dat hij er ook bij kwam. Ondanks dat we elkaar niet aardig vonden vond ik het geen probleem. Film kijken kun je mooi stil bij zijn dus ik hoefde geen woord te zeggen. Immers was het toch mijn kamer en kon ik hem probleemloos weg sturen. Althans dat dacht ik.

We waren rustig tv aan het kijken. We lagen op bed bij aan de ene kant en ik aan de andere.
Tot dat hij dicht bij kwam. Ik heb daar niet op gereageerd en was me niet van kwaad bewust.
Maar daar kwam het moment: waar me moeder me altijd voor wou beschermen. De pijn de schaamte die zij als jong meisje heeft mee gemaakt door het toe doen van en ander ging zich herhalen.
James raakte me aan langzaam probeer hij zich en weg omhoog te vinden. Ik duwde hem weg en zei duidelijk dat ik hier geen behoefte aan had. Helaas had ik hier geen stem in. Het ene moment was het nog mijn kamer maar nu was hij de baas. Ik verstijfde van de angst en wist me geen houding meer te geven.
Hij raakte me op plekken aan waar ik het niet wou. Ik werd aangerand. terwijl mijn ouders het gezellig hadden beneden. Maar schreeuwen dat durfde ik niet. Hij was sterker terwijl hij me zei dat toch niemand me zou geloven.
Wat moest ik doen??

Helaas gebeurde dit niet 1 keer maar wel 2 keer. De ouders gingen gezellig boodschappen doen voor een BBQ.
Ik gaf aan mee te willen maar mocht rustig thuis blijven bij James want die wou niet mee. Volgens mij moeder moest ik dan maar thuis blijven dat was voor hem wel zo gezellig. Ik zocht de woorden maar kon ze niet vinden.
Ik ben op dat moment naar boven gerend. Ben ik mijn slaapkamer gaan zitten en durfde geen geluid te maken. Ik was aan het luisteren naar wat en beneden gebeurde tot dat ik iemand de trap op hoorde lopen.
Mijn hoofd zei: ren de badkamer in en doe de deur op slot maar mijn lichaam kon zich geen stap meer verzetten.
Het gebeurde weer... mijn stem was weg mijn lichaam stond op slot de tranen rolde over mijn wangen.
Maar respect voor mij dat had hij niet.

Ik ging van en onbezonnen meisje van 13 naar en meisje van 13 met angst en een groot geheim.
Want vertellen? Dat durfde ik niet. Ik was bang geworden voor hem maar ook voor de pijn die ik mijn
moeder zou doen als ik haar vertelde wat er gebeurd was.


Op vakantie
Eindelijk gingen we op vakantie. Weg van het verschrikkelijk huis, dat rot bed waar ik elk nacht sliep!
Het voelde voor mij niet meer als een veilig plek want iemand had het van me beroofd.

Op vakantie merkte me ouder gekke dingen aan mij. Alle maaltijden probeerde ik over te slaan.
De lekker warme bolletjes van de bakker waar ik gek op was waren veranderd in simpele crackers en als me ouders er op aandrongen dan nam ik wel en beschuitje. Mijn drinken veranderde gewoon in water overdag.

Maar in de nacht? Dan ging ik helemaal los. Ik had en vriendinnetje die ik al jaren kon.
Zij was 16 en kon in de disco aan drank komen. En dat hebben we er goed van genomen.
Elke avond zwaaide we naar de caravan en kroppen snel onze tent in. Meneer Emmer had ondertussen en vaste
plek gekregen. Maar gelukkig waren we hem niet nodig.

Wat waren me ouders die vakantie vaak kwaad. Ik had het voor hun verpest
Ik was een verschrikkelijk puber aan het worden in hun ogen. Maar ze hoopte dat dit
maar en kleine fase zal zijn en bij thuis komst zou veranderen. Maar helaas bleek het niet zo te zijn.

Bij thuis komst bleef ik (stiekem) drinken. Ik at elke keer minder en moest dan aan tafel blijven tot mijn bord leeg was. Ik verloor de nodige kilo's in zeer korte tijd. Dat er meer speelde? Dat hadden ze allang door. Maar met mij praten? Dat kon niemand. Als iets mij niet aan stond liep ik gewoon weg en kwam wel weer wanneer het mij uit kwam. Waar ik dan was? Dat wist niemand.


De brugklas
Daar kwam het grote moment waar ik ontzettend tegen op zag. De brugklas
Ik wou namelijk helemaal niks meer met iets van jongens te maken hebben.
Ik had namelijk bij de introductie al gezien dat de helft van me klas van die vervelende jongens warren en daarnaast een grote groep meiden van die typische pest koppen.

Natuurlijk was ik het haasje.
De meiden die hoorde ik geluk niet maar 1 van de jongens...
Ik weet nog altijd niet dat hij me gewoon niet aardig vond of omdat hij me juist leuk vond.
Lelijke opmerkingen werden er gemaakt. Ik was te dik en kon niet normaal doen.
Ondertussen viel ik regelmatige flauw en dit kreeg ik ook over mij heen.
Het eten? Dat deed ik nog nauwelijks. Als ik thuis kwam at ik wat groente en daarna verdween ik in bed.
Niemand die wist wat er allemaal in me hoofd speelde maar ook niemand die over begon of durfde te beginnen.
Ik was maar een puber. Dit zal vast goed komen werd er gedacht.

Ik volgende weinig lessen en ging regelmatig na huis.
De brugklas? Die haalde ik op het randje. en moet door na de 2de na de zomervakantie


# Voor mijn verhaal gebruik ik andere namen als in het echt.
Ook zullen woonplaatsen aangepast worden.
De verhalen zijn waargebeurd en geschreven over mijn leven.
# Let niet op schrijf fouten. Ik heb nu eenmaal dyslexie maar ik doe mijn best


Liefs Eva