Meesters, kinderen & slaven
IS
DE MEESTER/SLAAF
RELATIE
NOG STEEDS
DE BASIS VAN 'T HEDENDAAGSE
ARBEIDSLEVEN?
De mens belandt al vroeg
in een opgedrongen werkpatroon
vanaf het zesde levensjaar
of zelfs vroeger?
De school
is het gedwongen speel & leerproces en keurslijf
waar men niet buiten kan,
wil men zelfs maar gewoon
meekunnen,
laat staan om zich in de 'progressieve' maatschappij te kunnen 'waarmaken'!
De school
werd de ideale uitvinding
om de spelende en liefhebbende mens in het kind
te vermoorden.
Alles lijkt er afgestemd
op de ontwikkeling van 'het lichaam'
en de grijze 'hersenstof'.
Op school kan men
'alles' leren want het onderwijsnet
is zeer gedifferentieerd.
Een 'triomf', zegt men,
speciaal in vergelijking met het enorme analfabetisme
der omringende ontwikkelingslanden.
Maar
sommige dingen
worden er niet
geleerd.
Ze lijken zelfs taboe te zijn!
HOE kan men een VRIJ mens worden?
Hoe leren LIEFHEBBEN?
En hoe kan je eigenlijk MENS worden?
Met de grootste ernst
wordt het meest essentiele van ons menszijn
door de school verwaarloosd.
Wat ECHT belangrijk is
valt buiten haar interessensfeer:
de voorbereiding op de 'volwassen' prestatiemaatschappij
staat vaak centraal!
Ook
de concurrentiestrijd
is een belangrijk ingredient:
men moet leren
PRESTEREN.
Wie niet presteert
wordt als afval beschouwd:
een verliespost voor
de staatskas.
Het wordt een kind meestal
al wel vlug duidelijk gemaakt
dat het, als het even kan, de eerste en de beste moet zijn,
of minstens
goed moet kunnen meekunnen
om erbij te horen.
De opstandigheid leeft desondanks
in elk kind dat dit schools SYSTEEM als vreemd en
barbaars ervaart.
WAT er al
aan menselijkheid in het kind leeft,
wordt door het concurrentiesysteem kundig in- en
vooral uitgeschakeld!
NIET
de ontwikkeling van de eigenheid,
maar het afmeten {constant afmattend afmeten} aan elkaar
in de functie van de grijze hersenstof en 'het lichaam' enerzijds en het heersend
maatschappijbeeld anderzijds, wordt als ideaal
doorgegeven.
De school is het eerste proefstation,
het eerste indoctrinatiecentrum waar de jonge mens leert
om anderen niet in genegenheid en vriendschap te ontmoeten,
maar om de ander als rivaal, als tegenspeler
te onderkennen.
Het is a.h.w.
de eerste kazerne van het leven
waar men netjes in de rij
leert staan.
Wie ZO
van kindsbeen af gerangordend, afgewogen,
gequoteerd en
geevalueerd werd is perfect voorbereid
op de latere prestatie-evaluaties:
DIT is het lot van het merendeel der medemensen in het
actief beroepsleven.
De westerse maatschappij
heeft de slavenmarkt langs DIT kanaal
'gehumaniseerd'.
Later
wordt de arbeider
{de 'medewerker'},
ondergeschikte en baas,
van plus- en minpunten voorzien, gepast en gemeten
en na eindeloos geevalueer al dan niet
gepromoveerd!
Het belangrijkste steunpunt
in dit verslavingsproces van de moderne mens
is de behoeftenscheppende functie
der economie.
Het lijkt de kunst
om de mens te doen geloven WAT er nodig is
om vrij en gelukkig te kunnen leven:
vanaf de geautomatiseerde keuken, tv,
autoradio en aanverwante reeksen mini-electronica
tot en met de jaarlijkse reisjes naar 'zee' en/of
'het buitenland' ...
Om dit opgelegde
consumptiepatroon te kunnen volgen
moet er vooral VEEL en HARD gewerkt worden
{liefst met z'n tweeen!}.
En als het KAN
{en in heel veel gevallen kan dat blijkbaar?} wordt er gretig
een bijverdienste aangenomen {bij voorkeur zwart?}
na de werkuren!
Men moet immers MEEKUNNEN?
Er wordt steeds MEER
en HARDER gewerkt om de superdeluxe
hogesnelheidsmagneettrein koste wat kost
maar niet te missen ...
En het meest treffende
is de paradox dat de vrouw van na de eerst voorgestane emancipatiebewegingen NU dubbel slaaf wordt
en blijft?
ZIJ vervult
een dubbele prestatie wanneer men gewoon
de uren VOOR en NA haar buitenshuiswerk
in rekening brengt!
Tot
de pensioengerechtigde
leeftijd ...



Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende