meer tussen hemel & aarde dan geboorte & dood ...!

~*~

Alle
mensen zijn
dus 'familie' van
elkaar! Alleen zijn sommigen
dat iets meer dan
anderen?

Dat
wil zeggen:
we hebben een min of meer hechte band met elk ander
die zich in de loop van de tijd
verankerd
heeft.

Maar
als iemand
dement wordt
[of iets dergelijks],
dan is die band altijd in het geding ...
De demente persoon raakt door de ziekte, ongevraagd,
gescheiden van wie hem of haar lief zijn.
Ook al kunnen zij dat niet altijd
met zoveel woorden
aangeven.

Aan
de andere kant
wordt ook familie als het ware gedwongen om langzaam afscheid te nemen
van een geliefde
die er nog
wel is.

Soms
woont ook
de partner van een dementerende
in het[zelfde] verzorgings-
huis.

Voor
alle betrokkenen,
dementerend en familie, brengt dit met zich mee
dat de levenslange band met elkaar langzaamaan
verloren dreigt
te gaan.

Als
professioneel verzorgenden
van demente mensen geen familie zijn,
dan kan het ontbreken van zo'n historische band, verankerd in de levensloop, een voordeel zijn.
Verzorgenden kunnen als het ware uit hun werk weg wanneer zij dat willen.
Vergaren van kennis en ervaring opdoen met dementerende mensen kunnen aldus spontaan plaatsvinden, zonder dat zij terzelfder tijd iemand verliezen
aan wie ze gehecht
zijn.

Verzorgenden
hebben niets te verliezen, ze kunnen er alleen maar bij winnen.
Er kan een nieuwe band
ontstaan.

Die
kan op zich
natuurlijk ook tot een gevoel van verlies leiden,
bijvoorbeeld als een bewoner die eerst nog 'goed' was, dement wordt.
Daarbij komt dat het verschil in leeftijd tussen beide partijen in de regel groot is?
Verzorgenden betrekken het dement worden meestal [nog] niet op zichzelf.
Hoogstens komt in deze vorm de naderende dood
van eigen [groot]ouders
wat dichterbij
...

De
meeste bewoners
in een verzorgingshuis zijn zeker niet dement.
Doorgaans horen zij ook niet tot de familie van hun dementerende huisgenoten,
of het moet om hun levenspartner
gaan.

Het
is nooit
de bedoeling geweest
dat oude mensen hun laatste levensjaren in de nabijheid van demente generatiegenoten doorbrengen.
Toch neemt het aantal demente ouderen dat in het verzorgingshuis woont
nog steeds
toe!

Voor
gezonde mensen
brengt de directe nabijheid van demente huisgenoten
in meerdere opzichten noodgedwongen een confrontatie met zich mee.
Gedrag van dementerenden kan hinderlijk en soms aanstootgevend zijn,
vooral in gezelschap of als je hoofd ergens anders naar staat?
Hun gedrag is vaak ook zo vreemd en onbegrijpelijk dat het [grote] angst kan inboezemen ...
Ook al heb je aanvaard dat je [ooit] doodgaat,
op een dergelijk levenseinde zit niemand
te wachten
...

Het
ligt dus
best wel voor de hand dat je,
als bewoner van een verzorgingshuis,
niet echt staat te dringen om demente mensen te ontmoeten, laat staan op te vangen?
Er zijn nu eenmaal ook wel eens tijden dat het bij directies klachten regent over hun storende gedrag!
Demente mensen worden ~ overigens zonder dat dit altijd bewust gebeurt ~ vaak gemeden,
ook bij gemeenschappelijke activiteiten: het is te begrijpen dat in een doorsnee verzorgingshuis
de tolerantie voor het gedrag van een dementerende huisgenoot
beperkt is
...

De
mogelijkheden
om demente mensen,
al dan niet tijdelijk,
buiten de huiselijke kring op te vangen,
zullen ook de komende jaren nog steeds onvoldoende zijn.
Dat heeft twee gevolgen: als je al in een verzorgingshuis woont en dement wordt,
dan kunnen ze je niet zomaar 'verhuizen'?!
Aan de andere kant: als een huisgenoor van jou dement wordt,
dan betekent dat nog niet dat er zomaar elders snel onderdak voor hem of haar te vinden zal zijn ...
De verwachting is zelfs dat steeds MEER demente mensen LANGER in een verzorgingshuis
moeten blijven
wonen
...

Met
alle gevolgen
vandien, zoals angst,
onbegrip en vooral intolerantie!
En de bewoners die [nog] niet dement zijn,
zullen hen uit de weg BLIJVEN gaan?
Het blijkt daarom ook dat demente mensen juist daardoor
onvoldoende de aandacht krijgen die ze eigenlijk
zo hard nodig
hebben
...

Als
informatie en
onderwijs over dementie
een manier is om [o.a.] professionele verzorgenden [meer] kennis,
begrip en vaardigheden bij te brengen: waarom dan niet meer info geboden aan de bewoners
van het verzorgingshuis? Omdat 'dementen' ook BUITEN de werktijden van verzorgenden
demente huisgenoten blijven, is IEDEREEN [ook IN & via myDi!] vooral gebaat
met onder andere meer informatie
over dementie!

Om wat meer begrip te kweken moet,
naar mijn eigen ervaring althans, die informatie vooral een inleiding zijn in wat de demente mens zelf
'bezielt': het gaat [zoals gewoonlijk in myDi?!] om kennis die zijn belevingswereld ZOWEL belicht als recht doet ~ het moet kennis zijn die het mogelijk maakt om je voor te stellen WAT er in een demente persoon
en diens familie omgaat!

Het moet kennis zijn
die PERSOONLIJKE antwoorden mogelijk maakt op vragen als:
HOE kan ik me het beste opstellen jegens dementerende medebewoners,
niet ALLEEN MAAR tot HUN maar OOK tot
mijn eigen welbevinden?

Daarbij komt
dat die kennis het beste beklijft
als zij wordt geplaatst binnen een kader dat ALLERLEI aspecten van de problematiek
met elkaar verbindt
...

Waarvan akte ...
We doen bijna niet{s} anders?
Maar DIT is alleszins de moeite waard!
Je KUNT [en mag!] mensen niet zomaar van elk ander scheiden in 'bokken en schapen',
in 'kinderen en volwassenen', 'witten en zwarten', 'gelen & bruinen',
'ongelovigen' en 'gelovigen'!
Uiteindelijk horen we
(hoe dan ook)
samen
...

@