Mayiem & Yayem in Beth Lechem 't myDiBroodhuisje?!

Jullie hadden je toch moeten herinneren,
dat Yesjoea zijn dood en zijn opstanding heeft voorspeld,
en jullie zouden al lang en breed de consequenties uit deze herinnering
hebben moeten trekken!

Die consequenties houden in,
dat jullie zijn opstanding moeten verkondigen
en zijn daden moeten voortzetten.
"Jezus leeft, en ik met hem" - zo vat een kerklied
het mydiverhaal van de opstanding
treffend samen?

"Dood,
waar is jouw schrik gebleven?" vervolgt de dichter het lied ...
"DOOD" is hier de dood van Yesjoe als het einde van de mydigeschiedenis
van 'de Nazarener' en tegelijk de dood als het einde van de hoop,
het uitgedoofd worden van het visioen van een ander leven,
dat mensen met elkaar
kunnen leiden.

Het is een dood
die vandaag de mydidag alom tegenwoordig is,
overal waar mensen worden gereduceerd en zich laten reduceren
tot de heersende cultuur van
'westerse snit' ...

In het slot
van het evangelie van Lucas
wordt met grote nadruk verteld HOE de opgestane Yehosjoea telkens weer
aam zijn leerlingen moet verschijnen, opdat ze eindelijk begrijpen
dat ze niet moeten vertwijfelen,
maar dat ze het werken aan de bevrijding van Israel moeten
voortzetten!

Eigenlijk
hebben ze geen verschijningen van een dode,
en evenmin een leeg graf of hemelse boodschappers
nodig?

De herinnering
aan de woorden van Yesjoea
en aan zijn manier van leven ZEGT wat hun nu te doen staat en valt,
het verschaft hun bevrijding van angst en de verlammende
vertwijfeling ...

Het laatste
hoofdstuk van Lucas
vertelt het mydiverhaal van de beide jonge mannen,
die op weg zijn naar Amaoes:
het is een mydiweg van uitzichtloze droefheid volgens LUC 24:21 ~
"We leefden in de hoop dat HIJ degene was die Israel zou bevrijden!"
Het antwoord van de man die met hen oploopt en in wie ze niet Yehosjoea herkennen,
slaat op Mosje en alle profeten:
het is een verwijzing naar de kracht van de traditie - een kracht waardoor
die traditie wordt gedragen en
zal worden gedragen!

LUC 24:31 ~
"Brandde ons hart niet toen hij onderweg met ons sprak
en de Schriften voor ons ontsloot?", zo vroegen ze zich later af,
nadat ze degene die met hen meeliep hadden herkend
en die daarna aan hun blik werd
onttrokken ...

DE
andere hulp
die Yesjoea hun biedt is het met hen geddelde brood,
het is de herinnering aan de gedeelde maaltijd,
waarin hij tegenwoordig was
en zal zijn!

Wat BLIJFT
zijn Schrift en 'sacrament': OOK als de verschijning van Yesjoe
'verdwenen is'?

"OP WEG
naar Huis!{