magische aartsketters & bloedmooie almoeders oppad


*

-!-

"IERS
& ENAS"
'sim de mag
& de almoe hel'

HET MOET
EEN BONT GEZICHT
ZIJN GEWEEST
in het Palestina van
de eerste eeuw?

Een charismatisch
prediker met een bloedmooie vrouw,
rondtrekkend in een soort woonwagen!
De vrouw was een zekere Helana ...
Ze was door haar man losgekocht uit een bordeel
in de bruisende havenstad Tyrus in Levanon/Phoenica.
Zij was de reincarnatie van de Griekse Helena, om wie de Trojaanse oorlog was gevoerd.
Maar op een dieper niveau was ze de Almoeder, uit wie de engelen tevoorschijn waren gekomen:
een soort van toenmalige "Jomanda & Ratelband"?
En haar man was de "Kracht van God".
Hij heette Simon en werd om zijn magische 'tsjakka' krachten Simon de Tovenaar genoemd!
Hij was een charismatisch prediker en schrijver van een bijzonder werk:
Het boek van de grote openbaring ...
De kerngedachte daarin verwoord,
is dat er aan de basis van alles onbegrensde kracht ligt, EEN in en met ALLES.
Die kracht wordt "STILTE" genoemd.
Het is het absolute ZIJN dat zich bewust wordt van zichzelf.
Het bewust-zijn 'brengt zichzelf uit zichzelf naar buiten,
waarbij het zijn eigen gedachten aan zichzelf openbaar maakt.
Het begin van de kosmische cyclus.
En een zogenaamde gnostische
opvatting.
-
Het is
daarom ook
dat kerkvaders deze Simon zien
als de eerste gnosticus, een aartsketter en
geestelijke stamvader van alle
na hem komende 'gnostici'?
Op een niet altijd
even subtiele manier wordt de 'christelijke lezer',
ook zelfs in 'moderne boeken' over de gnosis,
gesuggereerd dat de gnostiek pas ontstaan is NA Jezus en van oorsprong NIET christelijk is.
Want wat Simon allemaal wel of niet was - de legendevorming vertroebelt zoals gewoonlijk de historiciteit - hij was GEEN 'christen'!
En, inderdaad, zeker wel een
'gnosticus'?
-
OOK
sommige
moderne schrijvers
volgen de de oude kerkvaders
in hun beschrijving van gnostische leraren.
NA Simon en zijn leerling Menander zijn dan meestal de christelijke leraren
Basilides en Valentinus aan de beurt: ZO lijkt het net of deze leraren
uit een apart 'ras' stammen en van
buitenaf het christendom
hebben beinvloed?
-
DIT
wordt dan ook
nog eens stevig benadrukt
door de mythe van de apostolische successie
in het leven te roepen: VANAF de apostelen zou de apostolische traditie
doorgegeven zijn van bisschop op bisschop door middel van handoplegging!
Het zou een soort van garantie vormen voor het 'zuivere geloof'?
De zogenaamde gnostische leraren stonden dan per definitie BUITEN die traditie ...
VROEGER zou dit wellicht nog als een spitsvondig argument beschouwd kunnen worden -
in de derde eeuw kon men zich niet voorstellen dat het vroege christendom nooit gezagsdragers
als 'bisschoppen' had gekend - in commentaren op de gnostiek uit deze tijd
is het argument volslagen
ridicuul!
-
Overigens
stonden veel
zogenaamd gnostische leraren
OOK in een apostolische traditie: zij waren van een leraar die zijn inzichten rechtsstreeks
aan een apostel of zelfs aan
Jesus zelf te danken
zou hebben ...
-
'de ketter' in het 'badhuis'
-
OVER
een Kracht van God
schrijft ook Kerinthos
[rond 100 na
Christus].
-
Maar
nu doet zich
iets heel vreemds voor dat tekenend is
voor de vaak ongenuanceerde benadering van de kerkvaders.
Kerinthos wordt algemeen afgeschilderd als een gnostische ketter.
Laten we eerst even kijken wie of wat die Kerinthos eigenlijk was.
Kerinthos was een geboren
Alexandrijn ...
-
Hij ontving
in deze metropool
ook onderwijs en werd er zelf leraar.
Later zou hij het leraarschap uitoefenen in Klein-Asia.
Volgens kerkvader Irenaeus was deze Kerinthos een ketter.
Hij zou beweerd hebben dat de wereld niet geschapen zou zijn door de 'hoogste God',
doch door en Kracht die zich van het Eerste principe [God] zou hebben afgescheiden?
Dat LIJKT gnostisch, maar is in wezen dualistisch!
Een veel stringentere schei
ding brengt Marcion een halve eeuw later aan ...
OOK HIJ wordt [nog steeds] ten onrechte
een gnosticus
genoemd.
-
Overigens
zijn alle berichten,
ZOWEL over Kerinthos als over Marcion uit de tweede hand!
We moeten het stellen met de informatie van kerkvaders en deze schreven,
zoals we al eerder zagen en nog wel vaker zullen zien, niet bepaald objectief?
Zij meenden de rechte leer te verkondigen en alles wat daarvan afweek was heretisch,
'ketters' ...
-
Kerinthos
was ervan overtuigd
dat Jezus een mens was van vlees en bloed,
geboren uit de gemeenschap tussen zijn vader Jozef en zijn moeder Maria.
WEL was deze Jezus, als sterfelijk mens, begiftigd met een grotere wijsheid, rechtvaardigheid
en inzicht dan alle
andere mensen?
-
En tijdens
de DOPE in de rivier de Jordaan zou Christus in de vorm van een duif op hem neergedaald zijn!
VOOR het lijden en de daaropvolgende dood zou Chritus de mens Jezus weer
verlaten hebben ...
-
Nu hebben we al
eerder gezien dat deze opvattingen gedragen werden
door de oudste christenen, de joodse christenen.
Zij zijn niet typisch gnostisch, maar puur joods-christelijk!
Het is ook daarom dat de Nederlandse onderzoekers Klijn & Reining in hun standaardwerk over joods-christelijke bewegingen de rij joods-christelijke groeperingen openen met de Kerinthianen,
volgelingen van Kerinthos?
Op een theologisch symposium in een volle Laurenkerk heeft Jacon Slavenburg enige tijd terug gesteld
dat wat kerkvaders 'gnostisch' noemen heel vaak
joods-christelijk is!
-
HOE GROOT
de verwarring vaak is in de oud-christelijke literatuur
blijkt wel uit volkomen tegenstrijdige berichten bij kerkvaders onderling!
Volgens Irenaeus zou het Evangelie volgens Johannes TEGEN Kerinthos zijn geschreven,
terwijl Anderen juist beweren dat het werk DOOR Kerinthos aan het papier zou zijn toevertrouwd?
Irenaeus dikt de veronderstelde controverse tussen 'ware leer' en 'ketterij' verder nogal aan ...
Zo vertelt hij een anecdote die hij gehoord zou hebben van mensen uit de omgeving
van de eerbiedwaardige
Polycarpus.
-
DEZE
zou hebben verteld
dat toen de apostel Johannes in Efeze een bad wilde nemen
en bemerkte dat een zekere Kerinthos zich in hetzelfde badhuis bevond,
hij ijlings op zijn schreden zou zijn teruggekeerd!
Daarbij zou hij uitgeroepen hebben:
"Laat ons vluchten, opdat het badhuis niet instort; want Kerinthos, de vijand van de waarheid,
is binnen!"
-
De kerkvader Epiphanius
schrijft een bijna identiek mydiverhaaltje,
maar NU is het niet Kerinthos die Johannes uit het badhuis doet vluchten,
maar Ebion, naamgever van de joods-christelijke Ebionieten ...
De lezing van Irenaeus wordt gevolgd door Eusebius in ZIJN 'Kerkgeschiedenis'.
HIJ plaatst de activiteiten van de 'aartsketter' Kerinthos in dezelfde tijd als die der Ebionieten,
die hij in een voorafgaand hoofdstuk beschrijft: DAT moet, ook volgens andere bronnen,
rond de eerste eeuwwisseling
zijn geweest?
-
Een belangrijk punt
uit Kerinthos' 'leer' zou zijn
dat het door Jezus gepredikte Koninkrijk een aards rijk zou zijn.
Eusebius' bron, Dionysius, bisschop van Alexandria in de derde eeuw,
voegt daar dan weer kwaadaardig aan toe dat Kerinthos naar dat aardse koninkrijk uitzag,
omdat hij 'een vriend van het lichaan' zou zijn EN een liefhebber van spijs en wijn?!
Men had in die tijd niet meer het benul dat het Koninkrijk werkelijk
onder de mensen, dus ook hier op aarde,
aanwezig was:
OOK de kerk
vaders
hadden er deel aan, maar ze
wisten het niet
meer.

engel
liefdesverdrietverliefdliefdesverdriet
05 feb 2006 - bewerkt op 04 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende