Maar ...

Hoe heeft al die ellende keer op keer kunnen blijven gebeuren? Een vraag met veel antwoorden! EEN van die antwoorden is dat het voorstellings- vermogen van verreweg de meeste mensen, Joden & niet-Joden, 't niet tijdig heeft opgebracht om te beseffen dat nationaal-socialisten, wanneer ze spraken van de vernietiging van 't jodendom, dit meenden in z'n meest concrete vorm. De meeste mensen sloegen op die eeuwenlange zo bar extreem fanatieke woorden geen acht. Anderen beschouwden ze als uiting van stuitend antisemitisme/racisme dat al van meet af aan de nazi-beweging gekenmerkt had. Weer anderen dachten: dat alles is dan misschien wel een hernieuwde aankondiging van kwellen, degraderen, pesten & opjutten, maar dat zo'n begrip 'vernietiging' e.d. ook LETTERLIJK echt zo bedoeld was, dat beseften ze aanvankelijk nog steeds niet voldoende.

De nazipolitiek die men ZAG, hield in de jaren VOOR de laatste Wereldoorlog in, dat de Joden in o.a. Duitsland steeds verder ontrecht werden, beroofd, mishandeld, verdreven & alsmaar weer eindeloos getreiterd, maar (nog) niet massaal vermoord. In totaal werd uit Duitsland, Oostenrijk & Tsjechoslowakije zo'n half miljoen Joden verdreven, & van hem bleven er ongeveer twintigduizend in Nederland wonen. Zij HOOPTEN hier nog veilig te zijn & te blijven, maar al na enkele maanden na 't begin v/d Bezetting bleek, dat 't nazibestuur hier in feite precies hetzelfde program van ontrechting & beroving zou gaan afwerken als in Deutschland na 1933, met EEN belangrijk verschil: 't kwam @ NL wel tot verontwaardigde protesten. Toen de Nederlandse overheid zich in de herfst van 1940 voor 't eerst liet dwingen om verschil te gaan maken tussen jood & niet-jood
verhieven de protestantse kerken hun stem. Dit getuigenis is door de kerken gehoord & door ons hele volk verstaan. Aldus hebben onze kerken gesproken: "de strekking v/d genomen maatregelen, waarbij gewichtige geestelijke belangen ten nauwste zijn betrokken, achten zij, deze kerken, in strijd met de christelijke barmhartigheid!" In november 1940 werden alle Joodse ambtenaren ontslagen, sommige leerlingen weigerden hun school te betreden & studenten gingen in staking. Langzamerhand kwam het zo steeds verder van kwaad tot nog veel erger ...

Je zal de landen de kost moeten geven waar ook sinds het einde van de tweede Wereldoorlog soortgelijke discriminaties plaatsvonden en ook nu nog steeds volop 'in beweging' zijn tegen 'die anderen', 'de vijanden', die 'hier niet thuishoren' & die 'n gevaar zijn voor 'ons voortbestaan' .......