Mòr@myDi:05:45/31/34guku 'Lieve Abel,' hinnikte ik
'G d knòrt wel eens 'n beetje ín m'n hóófd, maar éigenlijk ìs híj nèrgens zònder òns! Ik zwéér 't je! Je hóeft níet bàng te zijn!'
Ìk zàl zíjn blìk nóóit vergéten, de díepe fròns ìn z'n vóórhoofd, z'n in wóede gebàlde vúisten! Ik hàd hèm gekwètst & ik begréép níet wáárméé! 't Làchen vergìng me zó snèl dat ik 'r buikpijn van kréég!
"KÒM váder," zei Abel/Hevel in z'n wóedenével! "We gaan 'n òfferdier úitzoeken: we móeten òns mèt HÈM verzóenen, WÀNT nú hèbt ù HÈM mèt ùw ònéérbíedige WÓÓRDEN gekwètst!"
ÌK líep als 'n schááp ÀCHTER hem áán òmdàt ik géén idéé hàd wàt híj Gìng Dóen?!
We líepen dwàrs door z'n kùdde, de schápen gìngen vóór òns úitéén! Plòtsklàps dóók Abel bóvenòp één van z'n díeren, góóide 't òp z'n rùg èn bònd z'n póten áán elkaar met hènnèptóuw! Híj Tròk Zíjn Sténen Mès úit z'n gòrdel èn híef Hèt Hóóg ìn de lùcht!
Ìk gréép z'n àrm. 'Abel,' stamelde ik, 'lieve jongen van me, wàt Dóe je? Dìt is 'n mooie, gezonde ooi, wááròm Néém je géén óverbódige ràm of ouwe stròmpelaar? Díe smáákt toch nèt zó GÓED?'
"We gáán 'm níet òpéten, vader," gròmde Abel! "We gaan hem verbanden voor Gòd!"
Ik wist nu zeker dat mijn arme jongste zoon gèkgeworden was & ik riep in m'n wanhoop: 'Maar jòngen, Hevel toch! Dàt stìnkt! Dènk je ècht dàt g d van stànk houdt?!'
Híj was helaas stèrker dan ik. Hij rukte zich lòs en stàk 't vlijmscherp vuursteenmes RÈCHT ÌN DE STRÒT VAN HET ARME SCHAAP, DAT AL TRÀPPELEND VAN LÉVENSLÙST DÉ GÉÉST GÀF!
Ik víel òp m'n knieën en dacht: de ònschùld stèrft en zíj stèrft voor níets!
Abel bouwde z'n Heveltafel van stenen en legde er spròkkelhout bovenop. Hij nàm 't bloedend schapenlijk in z'n armen en legde het òp 't kurkdroge hout. Hij maakte vúúr!
De vàcht begon te schroeien & verspreidde al 'n mislijkmakende stànk: ik knéép m'n neus dìcht & riep:
"VOOR WÈLKE GÒD JIJ DIT DOET WEET IK NIET, MAAR HÍJ HÉÉFT IN ÍEDER GEVÀL GÉÉN RÉUKORGAAN!"
Ìk zàl zíjn blìk nóóit vergéten, de díepe fròns ìn z'n vóórhoofd, z'n in wóede gebàlde vúisten! Ik hàd hèm gekwètst & ik begréép níet wáárméé! 't Làchen vergìng me zó snèl dat ik 'r buikpijn van kréég!
"KÒM váder," zei Abel/Hevel in z'n wóedenével! "We gaan 'n òfferdier úitzoeken: we móeten òns mèt HÈM verzóenen, WÀNT nú hèbt ù HÈM mèt ùw ònéérbíedige WÓÓRDEN gekwètst!"
ÌK líep als 'n schááp ÀCHTER hem áán òmdàt ik géén idéé hàd wàt híj Gìng Dóen?!
We líepen dwàrs door z'n kùdde, de schápen gìngen vóór òns úitéén! Plòtsklàps dóók Abel bóvenòp één van z'n díeren, góóide 't òp z'n rùg èn bònd z'n póten áán elkaar met hènnèptóuw! Híj Tròk Zíjn Sténen Mès úit z'n gòrdel èn híef Hèt Hóóg ìn de lùcht!
Ìk gréép z'n àrm. 'Abel,' stamelde ik, 'lieve jongen van me, wàt Dóe je? Dìt is 'n mooie, gezonde ooi, wááròm Néém je géén óverbódige ràm of ouwe stròmpelaar? Díe smáákt toch nèt zó GÓED?'
"We gáán 'm níet òpéten, vader," gròmde Abel! "We gaan hem verbanden voor Gòd!"
Ik wist nu zeker dat mijn arme jongste zoon gèkgeworden was & ik riep in m'n wanhoop: 'Maar jòngen, Hevel toch! Dàt stìnkt! Dènk je ècht dàt g d van stànk houdt?!'
Híj was helaas stèrker dan ik. Hij rukte zich lòs en stàk 't vlijmscherp vuursteenmes RÈCHT ÌN DE STRÒT VAN HET ARME SCHAAP, DAT AL TRÀPPELEND VAN LÉVENSLÙST DÉ GÉÉST GÀF!
Ik víel òp m'n knieën en dacht: de ònschùld stèrft en zíj stèrft voor níets!
Abel bouwde z'n Heveltafel van stenen en legde er spròkkelhout bovenop. Hij nàm 't bloedend schapenlijk in z'n armen en legde het òp 't kurkdroge hout. Hij maakte vúúr!
De vàcht begon te schroeien & verspreidde al 'n mislijkmakende stànk: ik knéép m'n neus dìcht & riep:
"VOOR WÈLKE GÒD JIJ DIT DOET WEET IK NIET, MAAR HÍJ HÉÉFT IN ÍEDER GEVÀL GÉÉN RÉUKORGAAN!"
30 okt 2014 - bewerkt op 31 okt 2014
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 26 dec 2025 50307 Hoewel het mogelijk is dat ook de zeloten
- O 26 dec 2025 50306 HET IS MOEILIJK OM IN TE STEMMEN MET AUTEURS
- O 25 dec 2025 50305 UIT AL DEZE UITSPRAKEN BLIJKT DAT YESJ ALDUS
- O 25 dec 2025 5030488/7 HÈT HEMELS GODSRIJK: op een goede dag…..
- O 25 dec 2025 5030387 YESJ’ concept van gods rechtvaardigheid is
- O 24 dec 2025 50302 ‘t Was toen in zekere zin ‘heersende mening’
- O 24 dec 2025 50301 Zo accepteert Yesj hier nu zo net als elders
- O 24 dec 2025 50300 De Paradox van YESJ’ Breuk met de toenmaals
- O 23 dec 2025 50299 86 Van Esseense Randgroepsekten nam Yesjoea
- O 23 dec 2025 50298/85 Volgens ‘t Testament van Benyamin mag men
- O 23 dec 2025 50297 In plaats van ‘als uzelf’ staat er bij Mataï
- O 23 dec 2025 50296 Yesj laat zich uit in dezelfde geest als hij
- O 23 dec 2025 50295 Een goed mènsch…
- O 22 dec 2025 50294 De geschiedenis liet zien dat een vijand kan
- O 22 dec 2025 50293 Deze essenen geloofden dat hun uiteindelijke