lust je nog spruitjes {of heb je liever spinazie?}

ZIET,
zegt G d,
'N MAN, WIENS
NAAM IS SPRUITE, ZAL
UIT ZIJNE PLAATS UITSPRUITEN, de MESSIAS/MASJIACH/CHRISTOS/CHRISTUS/VERLOSSER/BEVRIJDER/ZALIGMAKER/OPWEKKER/AANKAARTER ETCETERA, die ene WONDERSPRUITE moet zijn, en de Zoon der belofte,
zal op eene wonderwijze uit eene moedermaagd,
door zijn eigen alvermogen mensch worden.

HY ZAL DES HEEREN TEMPEL BOUWEN,
den waaren Tempel, waar in de volheid der G dheid woonen zal,
en 't geestlijk huis des Heeren uit levendige stenen, geheiligde menschen, die in hem geloven,
en zijn kruis-dood erkennen voor den waaren
grond-slag der Kerke.

HY ZAL ZITTEN,
als Opperrichter, en heerschen op zijnen troon,
als Koning der Koningen.

HY ZAL PRIESTER ZIJN OP ZIJN TROON,
en uit kracht van zijn kruis-bloed voor de zijnen bidden, en voortreden by den Vader.
EN DE RAAD DES VREDES ZAL TUSSCHEN DIE BEIDEN, tusschen HEM, als BORG, en den VADER, als SCHULD-EISCHER zijn, en die voorspraak en Priestereisch de grond van vrede en verzoening wezen.
OVER HET HUIS DAWIEDS, EN INWOONDEREN VAN YEROESJALAYIEM
ZOUDE G D UITSTORTEN DEN GEEST DER GENADE,
EN DER GEBEDEN, EN ZY ZULLEN AANSCHOUWEN
DIE ZY DOORSTEKEN HEBBEN
...

Wie is die doorsteken,
dan JC aan 't vloek-hout?
Wie is die GEEST DER GENADE,
dan alle de heil- en hemelgaaven,
die G d op zijne Kerk heeft uitgestort,
als den Geest van CHRISTOS? Wat is DE GEEST DER GEBEDEN?
Dan DE GEEST VAN VRIJMOEDIGHEID, door welken wy tot G d naderen, als eenen verzoenden G d!
Wie zijnze, die den doorsteken Heiland zullen AANSCHOUWEN, dan de Gelovigen, die op hem zien,
en in zijne wonden genezinge vinden? Beter als Israel in de woestijn,
door 't aanschouwen
der kopere slang!

ZWAARD ONTWAAK
TEGEN MIJNEN HARDER,
zegt de Heere
der Heirschaaren,
SLAA DIEN HARDER,
EN DE SCHAPEN ZULLEN VERSTROIT
WORDEN, MAAR IK ZAL
MIJNE HAND TOT
DE KLEINEN
WENDEN.

In de meeste 'moderne' oren komt dat alles waarschijnlijk over als opgezwollen overdreven taalgebruik ...

Ouderwets, verjaard, van 300 & 3000 jaar geleden, vol gissingen, vermeende zekerheden & rijke fantasie?

Maar vlak onder dat oppervlak ligt onze eigen ontblote huid vool zenuwuiteinden & overgevoeligheden in
't groot & in 't klein: waar & waarom heb ik ergens wel of geen 'zin' in? Hoe kijk ik naar mezelf & anderen?

Het gaat niet
[meer] om die fantasierijke aankleding,
de veranderende mode van die tijd met alle nieuwe wanen & oude bijgelovigheden,
maar om wat het betekent om mens te zijn {'te worden'} & deel uit te maken van de natuur
die we zelf zo danig beinvloeden & mishandelen,
hebben leren kennen en nog steeds
afschuwelijk verontachtzamen:
daar ligt de kern van
't centrale punt
van 'sprookjes'
...