lust je nog peultjes?

KUL:
ongesteldheden & grillige/grimmige stemmingen

Volgens
de trouwe verdieping
registreren de nieuwe jeugdcentra voor 't gezin,
terwijl ze moeten luisteren.

Ze verrijzen
in iedere gemeente & krijgen megalomane trekjes:
die nieuwe centra vormen de kern
van 't jeugdbeleid van dit
BB~kabinet.

Ze
zijn bedoeld
als buurtsteunpunt voor
alle ouders met opvoedvragen,
maar dreigen zich vooral bezig te gaan houden met controle.
Het kabinet legt in de uitvoering te eenzijdig de nadruk op beheersing:
het registreren van problemen
van kinderen.

Aan
die centra voor jeugd
en gezin worden nu alle mogelijke instellingen gekoppeld
waar kinderen van 0 tot en met 19 jaar mee te maken hebben:
het consultatiebureau, de schoolarts of
bureau jeugdzorg
& politie.

Een overkoepelend digitaal
{Virtueel Ordenend Cyberspeciaal: JP's VOC~mentaliteit
met de beste stuurlui aan wal & op 't voorschip, jaja!} moet zorgen
dat kinderen zonodig door verschillende instanties gevolgd kunnen worden?
Het voorlopige doel van 'n laagdrempelig buurtcentrum is prachtig
{je moet toch iets/wat kunnen doen aan al die problemen die
uit de vaderlandse pan rijzen van
ongehuwde moeders
e.d.?}!

Maar
sommige deskundigen
vrezen dat deze centra niet in de eerste plaats 'n laagdrempelig hulpcentrum
worden, maar eerder een centrum waar de opvoeding van kinderen [van alle leeftijden!]
in de gaten moet worden
gehouden.

Zij pleiten dan ook
voor wat meer nuchterheid in de jeugdzorg.
Kinderen worden door ouders opgevoed; die ouders en hun netwerken moeten dus onder- & gesteund!
Dat bereik je niet in de eerste plaats met grote gebouwen & computers, maar met het investeren in pro-fessionele jeugdwerkers, die sensibel zijn,
die luisteren naar de vragen van ouders
en hen steunen.

Ik
weet nog
goed hoe het
was toen ikzelf nog
een beginnende puber was voor
't begin van de jaren zestig, zo'n dertien jaar
na 't einde van de tweede wereldoorlog: ik was gek
op spijbelen omdat het zitten in een schoolklas zo vreselijk saai leek
& ik een hekel had aan fanatieke gymnastieklessen & koelbloedig schoolzwemmen
's morgens vroeg om negen uur in ijskoud bosbadwater
omringd door hoge
dennenbomen.

Ik
nam liever
m'n eigen benen
onder de armen en ging een flink eind fietsen door bospartijen,
heidevelden & zandverstuivingen met twee fietstassen vol met 'grote mensenboeken'
zoals detectives, geschiedenisromans & ook vanzelfsprekend schoolboekjes:
je kon dan op een beschut & zeer eenzaam plekje
al je kleren uitdoen en in de
zon liggen lezen
met veel
plezier?!

Bovendien
had ik van een oude oom
een briefje van duizend gepikt
van een stapeltje van vijf dat op het nachtkastje naast z'n bed lag,
in m'n kinderlijke eenvoud dacht ik 'dat merkt hij toch niet' &
ik kocht er 'n vijfkleurenbalpen voor, wat postzegels en
stripverhaalboekjes van Kapitein Rob,
Erik de Noorman
en dergelijke
...

Natuurlijk
kom je daar niet mee weg
in 'n klein uiterst conservatief dorpje op de Vale Ouwe:
zoiets moet wel opvallen [aan iedereen]
op den duur?

Binnen
de kortste tijd
kwam Oom Agent met zwarte pofbroek &
zwarte laarzen langs op de fiets die al snel 't wisselgeld ontdekte
[ik had geen idee waar het verder nog aan te besteden!]
en ik moest mee naar
"Het Bureau".

Na
een paar
flinke harde tikken
& te zijn opgesloten
in een bezemkast heb ik
natuurlijk/waarschijnlijk al heel snel
alles opgebiecht want er viel toch niets te ontkennen
en als dertienjarige werden me toen in een vloek & een scheet
de vingerafdrukken afgenomen samen met de getikte & hand-
geschreven bekentenis van deze zeer ernstige grote zonde
[daarvoor ben je per slot van rekening niet al meer dan
tien jaar elke zondag naar de kerk gegaan met nette
stropdas & colbert, plusfour, net gekapte korte haar-
dracht met scheiding & brillantine, gepoetste
schoenen en 'n vader die was dood-
geschoten voordat je was
geboren!]?

Die
kinderrechter in
Zwolle vroeg of
ik misschien toch wel
iets teveel Nietzsche had gelezen
en veroordeelde 't stoute kleine kind
tot uithuisplaatsing in 't verre Hoogeveen
om daar de mulo af te maken & weer in 't normale
gareel te leren lopen in 't strenggereformeerde Huize Compromis
aan de Pesserweg waar weldra nog wat
meer van dat soort 'boefjes uit den
lande' werden samengebracht op
een slaapzaaltje in
een kleine
villa
...

Dat
'diploma halen'
was geen enkel
probleem: uiteindelijk had ik
al op m'n twaalfde naar de 'hbs'
{of was 't 'n lyceeum?} moeten gaan
wat ik vertikte en omdat ik gek was op tekenen & schilderen
naast lezen & fietsen mocht ik naar de AKI in Enschede om me
te schikken in de kunst & industrie van de reclame terwijl ik was
ondergebracht in 'n Glanerbrug's pleeggezin vlak aan de Duitse grens:
voorwaar. 'n prachtige groene streek & soms fietste ik heen en weer
tussen vrijdagmiddag & maandagochtend vroeg
naar huis via Deventer & Apeldoorn door de
weidevelden en de bossen van 't
[toen nog best wel!?] schone
Gelderland@Nederland!

Na
een jaar
had ik het
wel gezien: ik vond
in de klas zitten nog
steeds saai & zinloos en
ging werken in de verpleging [revalidatie
in De Hoogstraat {'t oude landhuis van Colijn} in Leersum
& psychiatrie {Veldwijk/De Hooge Riet} waar ik dus weldra die oproep kreeg
voor de keuring van de militaire dienstplicht
waar ik weigerde om gewoon
gehoorzaam 'in dienst van
't vaderland te
leren schieten
e.d.'.

Het
was ondertussen
alweer '63/'64 & ik
moest bij gebrek aan zoiets als
'broederdienst' {ik was immers 'enig' kind!}
'opkomen voor mijn militaire dienstplichtnummer'
ter 'verdediging van 't vaderland' tegen de boze buitenwereld
met al die omringende vijanden te land, ter zee en in de lucht
na politionele acties@Indonesia & Nieuw Guinea {'ons' Papoea}
in de tijd van Vietnamoorlogen & vlak na de Korea~oorlog,
de Berlijnse Crises met de Bouw van De Muur in 't IJzeren Gordijn,
atoomraketten [biologische/chemische] &
BB~bunkers {als de Bom valt ga dan
maar even rustig onder
de trap zitten
'duck &
cover'!}.

Maar
goed, ik
val alweer in
'herhalingsoefeningen',
ik ging in Kamp Vledder 'bladeren harken
tegen de wind in' voor Staatsbosbeheer/Heidemaatschappij,
en werken voor de Afdeling Bijzondere Jeugdzorg,
we hebben het hier al
zoveel eerder &
vaker over
gehad!

Ik
bedoel maar:
zo'n deskundig 'buurtcentrum'
[o.i.d.] zou niet eens zo gek zijn
als je er iets
aan zou
hebben?

'n Mensen-
leven {kleine kinderleven}
zou heel anders kunnen lopen voor/door al die
puberale weigeraars &
eigenwijzen
...
23 jan 2008 - bewerkt op 23 jan 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende