loveletters straight from the heart till death ...

Die
'verhaaltjesverzinner in ons hoofd'
maakt er een potje van om alles aan elkaar te lijmen,
te verwerken wat we via onze zintuigen opnemen
en er een eigen betekenis in te leggen
en aan te geven.

Het zijn dus
in eerste instantie niet zozeer
'wijzelf' die dat dan ook 'doen' maar de robot,
de personal computer
IN
ons: het geheel
van lichamelijke hardware en geestelijke software
die samen als met verenigde krachten erop wachten
om zin te geven aan wat we tegenkomen,
ontmoeten, ondergaan & beleven
als 'werkelijkheid'!

Dat was dus
ook het geval met de al eerder aangehaalde
heer Set van Irminloo tot Drie wiens geheugen niet verder meer reikte dan drie indrukken tegelijk?
Het is ondertussen misschien al duidelijk wat er gebeurde:
Van Irminloo pikt uiteindelijk
jouw drie laatste woorden op:
'... een rode deur!'

Hij vroeg naar een wc.
De nood was hoog.
DUS
neemt hij
de eerste de beste rode deur die hij ziet
en maakt aanstalten om
te plassen.

Wat er misgaat
is dat je hem de weg probeert te wijzen
met veel teveel woorden,
al jouw goede bedoelingen ten spijt.

Met
ZIJN
geheugenspanne van drie woorden
hoort Van Irminloo eerst de eerste drie woorden,
dan de volgende drie, enzovoort,
tot de laatst uitgesproken drie woorden.

DIE
blijven als het ware bij wijze spreken
letterlijk en figuurlijk hangen;
de andere zijn allang verdwenen!

En dat past dus heel goed
in het kader van de mensaap/aapmens
die we allen min of meer nog zijn?
Denk nog maar eens terug aan hoe g d in ons brein de hemel en de aarde schiep toen alles nog woest was en leeg, en duisternis heerste over de oervloed van ons
"Bokito Beau Pikantobrein".

G ds geest
[de onze m.a.w.]
zweefde over de wateren onder de wolkenpartijen,
zei: "Licht!"
en zie,
het was er?

ZO
gaat dat ook met de hele rest van 'het verhaal dat gaat'!
We hebben het er al eerder en vaker over gehad in myDi: en dat is dan ook wat er zo ongeveer in allerlaatste instantie gebeurt als dementerende
mensen zinnen formuleren waar wij op het allereerste gehoor
geen touw aan vast kunnen
knopen
...

Ze willen wat gaan zeggen,
beginnen ook daadwerkelijk te spreken,
maar zijn al na enkele woorden kwijt
waar ze het over wilden hebben.

Ze gaan dan toch door
en associeren meestal op de laatste uitgesproken woorden.
En dat kan zo een tijdje doorgaan.

Het laatste woord
heeft uiteindelijk niets meer te maken met het eerste.
De zin heeft kop nog staart.

Zowel voor de buitenstaander
als de demente persoon is het een totaal onbegrijpelijk mydiverhaal geworden.
Iets dergelijks kun je dus ook tegenkomen in alledaagse 'doodgewone'
mydiverhaaltjes?

Het brein verveelt zich,
heeft niets te doen, is flabbergasted & dumbfounded [whatever the case]
en gaat aan het fabuleren, uitproberen, 'saai zijn', vervelen en verbeelden,
pesten, verzinnen en met 'iets' zomaar beginnen
'out of the blue'!

En de koning van Egypte
die had een ding dat wipte tussen z'n benen en z'n staart,
net zoals de keizer van China sprak tegen Dina & Mina:
"Ga mee naar de keuken ...!"

De voorbeelden zijn eindeloos:
vandaar dus ook die absoluut eindeloze mydibijbelverhaaltjes en ~gelijkenisen
over die allereerste en de allerlaatste 'mannetjes & vrouwtjes' in paradijzen
& eindtijden!

Men
WEET
'het'
NIET,
dus maken we er een mydiverhaaltje van:
we gooien 'wat we weten' van onze pet of hoge hoed in de koekebakkerspan van ons brein
en maken er een pannekoek van, zo dun als een flensje,
maar nog altijd beter dan
'helemaal niets'?!

We kunnen van nature
niet meer tegen zinloosheid,
vervelende betekenisloosheid en kortzichtige mensapigheid
omdat ons brein groeit en we behoefte hebben aan steeds weer nieuwe mydiverhaaltjes, etiketjesplakkerij net zoals vroeger veelwijverij, verzamelingsdrift,
de grootste tros bananas [or whatever], borstgetrommel, billenknijperij
en nog veel meer van dergelijke grappen
en grollen!

We verzetten ons
sinds het verlaten der bomen, bossen & bergen met hand en tand, letterlijk
EN
figuurlijk tegen de leegheid die vroeger ook wel eens des duivels oorkussen werd genoemd?
En omdat de meeste jeugdige mydiertjes nog een gedachtenspanne hebben van drie regeltjes {ofsow} zou ik nu alweer moeten
stoppen?

Hoeveel info
kan een ongetraind brain verwerken?
Meestal niet veel [tegelijk]! Het is dan wel van jongsafaan gewend aan de geluiden
in de baarmoederlijke binnenoceaan, reageert op harde[re] geluiden en andere invloeden
en is gek op kietelen & glimlachjes,
maar dat zijn meestal
volkomen automatische
reflexen?

"HET"
kind leert wel zuigen,
liggen, zitten, pakken, kruipen, lopen en reagaren,
maar alles gaat beetje bij beetje, stapje voor stapje en ze raken nog jarenlang volkomen de kluts kwijt bij het van de hak op de tak springen, modern swingen en naar de hand van schone maagden en prinsen op witte, zwarte, grijze, bruine en
rode paarden dingen.

De ratrace van hormonen
om het bestaan van de grootste/sterkste/mooiste/vetste/rijkste,
witte, bruine, zwarte, grijze en rode bonen, haar- & oogkleuren, leuren en zeuren is pas net begonnen en we maken er al aardige liedjes over van in spring de bocht gaat in en de alibabarap met de veertig rovers van sesam open u en waar is m'n paraplu, maar het blijft lapwerk, broddelgedoe en fabuleren
van lik m'n vestje & lul maar raak met je
sterrenreklamekutsmoesjes
[or whatever]!

Vandaar ook dat we ons hele verdere leven,
indien niet al te zeer & zwaar gehandicapt, invalide, crimineel of kunstzinnig,
steeds maar verder door kunnen gaan met cursussen in lezen
en schrijven van iets oudere mannetjes
& oudere wijven?

Speelzalen,
kleuterscholen en lagere scholen bij de vleet
[in alle kleuren van de regenboog en al of niet hoger of lager subsidiegerechtigd] ...
Middelbare, hogere, akademische, bijscholingslessen voor het zoeken van spijkers op laag water
en de rest van onze voorlopige kennis in potjes sterk water op de schoorsteen
[schoorsteen? wat is dat?]
...

Is there some way out of here?
Said the joker to his friend! Yes there is,
but you have to look for it yourself!

Petrus staat al tikkend aan de deur van de hemelpoort en hij flipt!
Joosje Pek staat andere op te wachten aan de poorten van de hel en het vagevuur,
en ziedaar, voorwaar, wie komen we
daar tegen?

Nedergedaald
ter helle
en ten derde
dage wederom opgestaan uit
de doden na een kleine diepe coma?
Adam & Chawah, Kajien & Hevel tot
en met de Oude van Dagen
die van alles willen weten
en je het hemd
[onderkleed] van het
lijf blijven
vragen
...

Waarom?
Waartoe? Hoezo?
En toen? Hoe
ging het toen verder
en alsmaar
door?

Zoek het zelf maar uit!

Het
zit immers
allemaal tussen jouw
'eigen'
oren en achter
je eigen
ogen?!

In
die mydi~
poppekop met of
zonder dat haar
keppeltje, hoedje, petje,
mijter, vissekop, hoofdoekje
of gechipt teken
van het ene
of andere 'beest'
erop
& dat lichaam
eronder zit alles verborgen
wat je ook
maar weten
wilt.

DAAR
zit de schat
in de wereldakker.
De parel in de oesterschelp.
De zin van het mydileven
en alles wat we ooit
zullen kunnen weten, beseffen,
inzien, verbinden en
uit kunnen
halen.

Just
take your
pick!

~@~