lilalo bidbadbod knielknalknol bilbalbol silsalsol


Ik moet dus elke dag weer de zin van m'n leven ontdekken als 't ware bij wijze van spreken & schrijven ...

Het begint
met een gedachte/gevoel
tijdens het wakker worden [of daarvoor al in een droom]
& gehoorde en gelezen verhalen of mydiliteratuur en bijbelstories
kunnen ook handig zijn om nut [of onzin]
van mijn bestaan aan te tonen!

Onwillekeurig haal je daar heel vanzelfsprekend weer andere voorbeelden bij aan?

Ik maak van daaruit
voorstellen en tegenwerpingen
zodat zich dat hele razendsnelle verwerkingsproces nu
in gang zet om er achter te komen wie ik ook
alweer was en wat ik hier aan het doen
ben vandaag de mydidag?!

Al die vragen leiden
als het goed is tot een conclusie: wat nu [eraan] te doen?
Wassen, drinken & wat eten, de kat verzorgen, aankleden,
krant lezen, koffie of thee en ondertussen begin ik langzaamaan weer te beseffen
wat ik aan 't doen was & wie ik ook alweer was:
wat me vandaag [de rest van m'n leven] te wachten staat eventueel
& wat eraan te doen ~ hoe te werk te gaan ~
stapje voor stapje
'invullende'
...

Zoiets
moet verder rijpen
& komt naar boven drijven op de hersengolven
van mijn tragikomische bestaan in opduikende diepzeewezens uit 't on[der]bewuste
& aan de hemel verschijnende vogels, wolken & buien die het breinlandschap completeren in stilte
en verre geluiden uit andere tijden en plaatsen vol van leven die deel zijn gaan uitmaken
van mijn hersenwereld in dit oude hoofd: 'het' mengt zich met elkaar
zodat het een geheel gaat worden van invloeden
van buitenaf en van
binnenuit.

En zelfs
al staat het
dan op de duur opgeschreven,
-getekend, -geschilderd, -gezongen &
-verbeeld op papier, linnen, canvas, computer & 'de buitenwereld'
het is op een bepaald moment 'af', 'voorbij', 'gedaan'. soms zelfs 'volmaakt' naar het schijnt &
gaat deel uitmaken van het 'verleden' als de jaarringen van bomen, de waterhoogten in rivieren
en stromen en vloeit over in zeeen en oceanen van woordspelen in hersencellen:
de complete drama's & komische taferelen
van het menselijk [dierlijk/plantaardig]
bestaan ~ deel van het
grote geheel
dat 'is'!

Vroeger
plachten ze dat ook wel eens
te [be]noemen als een soort van stopwoordje:
'de mens is ontvangen & geboren in zonde'?
Tot alle 'slechts' in staat & niet bij machte om ook maar iets goed te doen
dan alleen maar uit de
'genade g ds'!

Zoiets
kan dan ook zowel zegen zijn als vloek:
het is maar net hoe je het verstaat [of niet]
en wat je ermee doet
[of laat]!

Natuurlijk
is de mens 'van nature'
aangelegd tot overlevingsdrang, eigenbelang, zelfrechtvaardiging & wat al niet,
net als alle andere levende wezens,
mensapen & aapmensen ...

Maar je moet niet meer
in [te] {ver}oude{rde} termen, woorden, begrippen,
vormen en vastgeroeste bewegingen blijven steken: als we
ECHT
ook stapjes 'verder' willen komen,
dan hebben we ook te maken met het versterken van ons onderling vertrouwen
& ons inzicht in onszelf verscherpen &
dat met elkaar delen &
uitwisselen
...

Het gaat er
allang niet meer om
of mensen nu nog zeggen wel of niet in [een] "G d" {o.i.d.} te geloven of niet,
maar hoe we ons leven invullen vanuit de diepte in onszelf: zowel die binnen- als buitenkant doet
ertoe omdat het een wisselwerking blijft van echo's die weerklinken onder alle omstandigheden van ons gebaar & onze mimiek, de onverwachte gevoelens & 'bezwerende' gedachten
die uitmonden in mensendaden
van doen en laten.

Die verouderde vormen,
kleuren, omgevingen en innerlijke echoputten
hebben nu allemaal afgedaan, ze zijn voorbij & vragen om nieuwe,
verse, nog 'onbedorven' aannames
& zingeving.

Dood is dan wel 'dood',
maar tegelijkertijd veel meer dan dat:
het eindigt niet met graf & crematie, totaal vergeten en nooit vergeven [of omgekeerd],
maar met een doorgaan in het leven
dat wel bleef bestaan.

Ook bijbelverhalen zijn vol humor,
ernst & luim, spanning & ontspanning, doorgaande verhalenlijnen & kinderen.
Net als 'normaal' mensenleven vol raadseltjes & puzzels, wijsheden & eigenwijsheid, leringen & vermaak!
De laatste tijd is er weer zo'n ophef naar 't schijnt over 'n dominee
die gelooft in 'n g d die
niet bestaat?

Dat is dus altijd al
de vraag geweest als je kijkt naar al die scheppingsverhalen over goden & zondvloeden
of 'heilige maagden' & 'g ds kinderen', wijzen uit 't Oosten & machten uit 't Westen,
veranderaars van het dagelijkse water in eeuwige wijn en van 't stof der tijden
in brood met beleg:
je kunt best wel atheist en 'n gelovige tegelijk zijn ~
het is maar net wat je verder eigenlijk 'ontkent' & 'beaamt'?!
Mensen horen nu eenmaal allerlei innerlijke stemmen,
lopen achter uiterlijke machten en krachten aan,
met de fanfare of de harmonie
MEE
of er juist tegenin?

Dat is altijd al zo geweest
en zal ook wel voor immer zo blijven! Per slot is de mensheid ook niet van
EEN
enkele kleur, afmeting, inhoud, make-up of make-out: of we het nu dus
gehoorzaamheid noemen of rebellie, doordrammende tradities of {r}evolutionaire tendenzen,
het Woord van G d, hart of ziel [of wat dan ook in taal, teken & vormen],
het is wel een 'veranderende zaak van ons kennen & ontkennen' ~
het bestaat allemaal tegelijkertijd, we delen het met elkaar op diverse manieren en wijzen,
dus waarom zou je geweld blijven gebruiken [misbruiken] om anderen jouw wil op te leggen
en [iets] af te dwingen door hen dood te willen slaan, te bevechten en te bestrijden,
fel neer te maaien & naar het stenen tijdperk
terug te bombarderen?

Het blijft
een kwestie van opvoeding, scholing, oefening & ook rust
in de zekerheid dat het goed komt: in die zin is en blijft elke dag
een nieuwe dag vol oude
{EN ANDERE}
mogelijkheden
as far as I
know.
blozen
engel
cool!
OK!
24 jan 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende