DE WERELD
EEN HET ZG. GODDELIJKE
IS NU EENMAAL EEN GEGEVEN WAAR DE MENS,
ZONDER GROTE RAMPEN, NOOIT OP ZAL KUNNEN TERÙGKEREN:
MAAR DE HEDENDAAGSE VERLANGENS OM DE WERELD OPNIEUW TE "betoveren"
VERTALEN WEL DEGELIJK EEN GRONDIGE BEHOEFTE OM DIE TOEGANG
TOT DIVERSE ARCHAÏSCHE ERVARINGEN VAN 'het heilige'
TERUG TE WILLEN/KUNNEN VINDEN?!
En al is dat dan niet meer zozeer door een werkelijke totale symbiose met de kosmos,
dan probeert de moderne mens het heilige toch te trachten te ondervinden door zich met ons lichaam & onze emoties te verbinden: om andere manieren om 'het puur rationele/mentale te verlaten' te beleven, onderzoeken, dromend verkennen en om nu zo ondanks alles toch de natuur in alle diepte & hoogte
terug te vinden voorzover
dat mogelijk is
& raadzaam
lijkt
...
Als
ik direct
of via via
terugkijk op mijn voorbije verleden
sinds die allereerste oceanische maanden september/oktober,
november en december '44 & ook januari t/m mei '45, die eerste maanden,
jaren, decennia & wat daar aan voorafging tijdens & voor de oorlog, dan kom ik natuurlijk
vanzelfsprekend als het ware, bij wijze van lezen & schrijven uit op al die eeuwen, plaatsen, continenten,
landen en 't historisch, religieus, filosofisch, fysiek/psychologisch psychedelische wat zich afspeelde
'door regen & wind, ijs, hitte, kou, oorlog/vrede' & die ontelbare bijbelboekrolverhaaltjes,
mythen, legenden & mensenkinderen
tussen Vale Ouwe &
de Stille Oceaan
a/d 'andere
kant'!!!