lf301{bd} met de jongere steentijd sedentarisatie:

HET
ONTSTAAN VAN
DE EERSTE DORPEN,
CONSTATEREN WE 'N EERSTE BREUK:
de mens leeft nu niet langer meer alleen van de jacht
en het vergaren van vruchten in een wilde natuur, maar van een natuur
die men begint te onderwerpen door landbouw en veeteelt. In deze samenlevingen,
die nog mondeling blijven, zien we de eerste goden en godinnen (of 'godingen'knipoog verschijnen met vormen van verering:
de eerste tekenen van een zekere bewustwording van de mens als onderscheiden van de kosmos?! Dit verschijnsel wordt sterk bespoedigd met de overgang naar de klassieke, verstedelijkte samenlevingen die het schrift leren kennen, zoals in China & India,
in Mesopotamia of @ AeGYPTe i/d tweede spiltijd, rond 3000 BCE; de stad is 'n ruimte die v/d natuur is afgescheiden; zelfs al blijft
de myDimens in harmonie met 'n myDinatuur leven, men onderscheidt zich ervan, in die zin dat we onze u-niciteit in alle naïviteit beginnen te beseffen & ook onszelf een centrale rol gaan toekennen als bemiddelaar tussen de kosmos ~ of de zg. 'goddelijke
wereld' ~ èn de aardse wereld!? We voelen ons opgenomen in de natuur, die we opvatten als een totale orde, maar ook wij
hebben hier nu door taal & teken, gebaren, mimiek, spraak & schrift, kunst & cultuur 'n speciale eigen 'opdracht':
het ritueel of de rituelen blijven vervullen waardoor 'onze wereld' zich zo
'danig' kan blijven handhaven?

De myDimens verleent zichzelf
zo 'n bijzondere status: daarom vinden we deze religieuze overtuigingen &
diverse praktijken dan ook herhaaldelijk terug in àlle
oude beschavingen
.....

In het vedische India,
bijvoorbeeld, worden natuur & goddelijkheid al opgevat als omvattend:
je kunt er zelfs opnieuw worden geboren in een plant of een (ander) dier, maar is het wel de (di)mens
die deze 'dharma' instandhoudt, de 'wereldorde' (als perceptie!) door de Rita's ~ rituele gebruiken die de vorm kunnen aannemen
van bv. Offergaven, Dierenoffers enzovoort etceterara! Zó bekijkt men ook de mens (met/zonder "myDikalender"!) als 'n microkosmos, 'n noodzakelijk kalendraal deel v/h heelal in tijd & ruimte: we ervaren onszelf
als weerspiegeling van de macrokosmos?!

Zijn onderworpen
aan dezelfde wetten & regels:
net als 'de natuur' met name i/d harmonie van yin & Yang vooral ook via 'de keizer'
die we beschouwen als 'zoon v/d hemel' ('zo waarlijk helpe mij'knipoog & als echte
waarborg van de goede
wereldorde!?

In het oude AeGYPTe
wordt die kosmische orde, de Ma'at,
ingesteld door de oppergod & instandgehouden door een zoon van god
zoals de farao: in 'n dergelijk perspectief, dat dus eigenlijk 'n diepe breuk is gaan vormen met de nog mondelinge 'mydi~ samenlevingen' v/d jagers-verzamelaars van weleer/voorheen uit de jongere steentijd, wordt de natuurlijke orde
niet ontkend, maar nu zo veel meer verinnerlijkt & wordt ons menselijk(er) handelen geacht door middel
v/h religieus ritueel 'de orde te handhaven' in 'n we-reld die als onzeker(der) & veranderend(er)
beschouwd wordt dan vroeger ooit het geval was geweest 'in de oertijd'
toen 'alles anders' was?

Enerzijds
kende men de natuur als geordend,
maar anderzijds (al 'verhalend'/'doorvertellend' & 'uitbeeldend'!)
maakt men zich nu ook steeds meer zorgen (via 'eigen ervaringen' & aanverwante hersenspinsels!)
om haar (& onze eigen) 'uitspattingen'/koerswijziging & tekenen vanuit zon/maan & sterrenhemel:
het onvoorspelbaar karakter, en tracht men nu zichzelf & elk ander op 'magische' wijze,
door het ene of andere ritueel (RITA), 'gerust te stellen' & (beter) te bewapenen
tegen de 'chaos' die altijd weer opnieuw
op de loer ligt
~~~
29 apr 2013 - bewerkt op 01 mei 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende