lf153 de religieuze yoga

wordt niettemin nog altijd zeer breed beoefend tot in de meest afgelegen dorpen @ India, waar altijd wel een goeroe te vinden is omringd door leerlingen aan wie hij de lichamelijke technieken van de bevrijding leert. De religieuze yoga staat ook centraal in de gebruiken die worden ontwikkeld in de ashrams. Dat zijn in India veel voorkomende gemeenschappen rond een goeroe, die zijn leringen overdraagt op leerlingen die weliswaar geen gelofte van gehoorzaamheid hebben afgelegd, maar toch volledig aan hem zijn onderworpen.

Deze onderwerping botst soms met het westerse bevattingsvermogen, maar hóórt in de hindoeïstische opvatting bij de weg naar bevrijding: omdat bekeringen over het algemeen niet van toepassing zijn op het hindoeïsme (je wòrdt geen hindoe, maar bent als hindoe geboren), zijn de (meeste) ashrams voorbehouden aan gelovigen van Indiase bodem. Sommige goeroes staan echter ook de 'verzakers' uit andere tradities toe, vooral 'westerlingen': bij gebrek aan bekeringsrituelen worden ze onderworpen aan een SJUDDHI-ritueel, dat wil zeggen een reiniging, oorspronkelijk bedoeld om personen die een ernstig vergrijp hadden begaan of naar het buitenland waren afgereisd, weer (opnieuw) in de kaste op te nemen. Als anekdote schrijft Frédéric Lenoir in zijn godengeschiedenissen dat Gandhi zich op verzoek van zijn broer om die reden had onderworpen aan 'n shuddhirite, nadat hij terugkeerde van zijn verblijf in Zuid~Afrika.

LF kan wil dit gedeelte over hindoeïstische mystiek uiteraard niet afsluiten zonder nog een heel eigenaardige methode met een duivelse reputatie te noemen: het zogenoemde tantrisme van de linkerhand, dat uitgaat van het principe dat alle aspecten van de werkelijkheid moeten worden gebruikt, met inbegrip van de begeerte, om toe te treden tot de moksja. Deze tantraleer komt uit de veda's, opgesierd met een esoterische inwijdingsleer die aan een minderheid is voorbehouden. De eerste teksten ervan zijn in de 6e eeuw vC verschenen, waarschijnlijk binnen ascetische kringen. De uitgesproken onconventionele tantravulten verwerpen brahmaanse noties van onreinheid & maken dan ook in hùn rituelen gebruik van bloed, dierenoffers, alcohol & seksualiteit, die worden beschouwd als bronnen van macht, waarmee de energie v/d godheid kan worden opgevangen om dáármee die éénwording tot stand (te kunnen trachten) te brengen .......