Lf121b christelijke geschiedenis kent aan monniken

zelfs een stichter toe: ene Antonius?

Déze rijke erfgenaam laat, aan het begin v/d 4e eeuw, àl zíjn bezittingen àchter & trekt zich dàn in de woestijn van AeGYPTe terùg om dáár, vèr v/d woelige wereld, óóg in óóg met Gòd te LÉVEN!

Hoewel Yesjoe déze lééfwijze níet aan-geprezen heeft, zijn er i/d Éérste Dríe eeuwen v/h 'christendom' óók al wel ènkelingen geweest die 'ÀLLES verlieten om zich aan hun vi-sie van Christos te kunnen wijden'!?

Maar zó'n ascese was nooit èrg gàngbaar, want om getuigenis af te leggen v/d veeleisendheid van hun geloof, werden christenen liever 'martelaar'.

Tegen 't einde v/d vervolgingen bestaat deze extreme keuze niet meer.

Antonius krijgt gezelschap van volgelingen, die er grotten rondom de zíjne betrekken, en waar ze vervolgens teruggetrokken leven en zich, ieder voor zìch, veel bezighouden met vàsten & 'onafgebroken' bidden?

Zó vormt zich blijkbaar die eerste gemeenschap van anachoreten: hun reputatie, verwoord door Anastasius, de bisschop van Alexandrië, verspreidt zich naderhand naar het schijnt zelfs over de hele christelijke wereld & roept ook dáár bewondering op!

'WIE GEEN OPVOEDING HEEFT ONTVANGEN, VERHEFT ZICH & BESTORMT DE HEMEL
TERWIJL WÍJ, MÈT ÀL ÒNZE WETENSCHAP, IN VLÉĖS ÈN BLÓED BLÍJVEN DÓÓRPLOETEREN!'
,
zo schrijft Augustinus in 386 als commentaar op die onderneming van Antonius!

{Belijdenissen, 8, 8, 19}
22 mei 2013 - bewerkt op 23 mei 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende