lf 55/56 de farao's van AeGYPTe, zonen van god RA,

lieten zich er daarentegen juist op voorstaan dat ze volledig tot de godenwereld behoorden, inplaats v/d aardse wereld waartoe al de andere mensen behoorden: ze deden dat vanuit dezelfde redenering dat beide statussen, die v/d goden & die v/d mensen, volledig van elkaar gescheiden zijn.

Door die goden 'n bijzondere aard toe te kennen & de hiërarchie die 't bestaan van 'n oppergod bóven alle andere goden impliceert, werd de kiem gelegd voor 't monotheïsme, dwz. 't geloof in 'n unieke oppergod, met uitsluiting van alle andere goden, dat in hetzelfde deel v/d wereld zou ontluiken.

Hoewel is schijnbaar/blijkbaar vele duizenden goden zijn tot ze zich (& wij ons) dagelijks richten, trachten mensen nl. 'n god te bereiken die IN FINE over ÈCHTE macht beschikt: dàt is AN, die bij de Sjoemeriërs ANOE wordt, bij de Assyriërs Assoer, in Babylon MARDOEK, in AeGYPTe AMON & bij de Feniciërs heel verrassend BA'AL, die dezelfde blijft ondanks de verschillende benaming die hij krijgt i/d dorpen waarin hij wordt aanbeden: in Byblos ADONIS, in Tyr(us) MELKART, in Sido(u)n ESJMOEN.

Op 'n stèle v/d Babylonische koning Chammoerabi uit de 17de eeuw voor onze jaartelling wordt ANOE aangewezen als 'de koning der goden': láter staat hij zijn oppergezag af aan MARDOEK, die in 'n vreemde tekst uit 1100 voor onze jaartelling wordt beschouwd als de god die in z'n eentje àlle goden vertegenwoordigt. 'n Gedachte die we in Egypte al terugvinden ten aanzien van Amon van Thebe, de zg 'vader v/d goden', de 'god der goden' die in sommige teksten werden behoud als de manifestaties van dit opperwezen. Niettemin moeten we toegeven dat deze tendensen niet váák voorkomen: de sociale hiërarchie & de koning zèlf hebben nog 'n groot aantal goden nodig om hun welvaart te verzekeren. Voor 't 'gemak' hebben we het nú vaak over USA, UN, Wereldbank, AmnestyInternational Green- peace, GroenLinks, Mensenrechten, Ontwikkelingshulp, Zonne~ & WindEnergie, Ozonlaag & vul maar (schier eindeloos) aan ~~~~~~~