Post:
Door de toegangsdeuren van de sporthal @ Barneveld stromen ondertussen honderden mensen, mannen, vrouwen & kinderen naar binnen & zwarte doeken bedekken de reclameborden in de zaal. De leadzanger zingt met een blij gezicht, ronkende gitaren begeleiden hem. De zaal-lichten zijn gedimd. Na een half uur muziek verschijnt Peter Paauwe op het podium. Hij draagt 'n sportief jasje, om z'n pols zit 'n groot horloge ...
Er trekt 'n lach over z'n gezocht als hij de menigte overziet. Geroezemoes stijgt op als hij begint te spreken. Opnieuw gaan er handen aanbid-dend omhoog, Paauwe, met 'n stralende lach: "We mogen trots zijn op wat God hier in ons midden doet!" Uit honderden kelen klinkt gejuich ......
Peter & Ilona Paauwe legden 'n lange weg af, voordat ze leiders werden van 'n charismatische kerk. Allebei groeiden ze op in reformatorische gezinnen in Zeeland, zo vertellen ze 'n paar dagen later thuis op de bank. In de kerk werd benadrukt dat ongelovigen voor eeuwig naar de hel zouden gaan. 't Persoonlijk geloof was 'r, zo vertellen ze terugblikkend levenloos & nietszeggend: "We wisten niet anders of 't hoorde zo!" ...
Professioneel ging 't Peter Paauwe ondertussen voor de wind. Hij trad toe tot 't management van softwarebedrijf Baan @ Barneveld & sloeg geen kerkdienst over i/d Gereformeerde Gemeente, & paste perfect i/d reformatorische cultuur die Baan kenmerkte. "Ik heb daar goed verdiend", zegt Pepa, die de hele wereld overvloog voor de firma & hij corrigeert zich meteen: "Ik heb daar extréém goed verdiend!" Privé ging 't minder goed. 't Huwelijk v/d Paauwes 'liep niet lekker' & de boodschap i/d kerk deed 't stel niks. Maar Paauwe bleef 'zoeken', zo zegt hij. Hij gaf zich over aan intensief bijbellezen & op zeker moment las hij 'n tekst in 't bijbelboek Jesaja. Hij weet nog haarscherp wat 'r stond: "'En ik leg mijn woorden in uw mond', zegt God daar." Pepa wist heel zeker: God roept mij persoonlijk. "'t Was alsof er 'n bedekking werd weggenomen."
Z'n vrouw Ilona, die zag dat haar man veranderde, ging ook op zoek. En ook zij had een bekeringservaring: "Wat bij Peter zeven jaar duurde, duurde bij mij één avond', zegt ze. Peter: "Aan 't begin v/d avond huilde ze, aan 't eind lachte ze." Hun geestelijke ommekeer betekende 'n radicale breuk met 't reformatorische geloof. Familie & vrienden in hun kerk reageerden verbijsterd. De twee sloten zich aan bij 'n evangelische gemeente i/d buurt, waar 't 'r radicaal anders & veel vrolijker aan toeging. In de ogen van vrienden omarmde 't stel 'n dwaalleer: "In hun beleving zetten we alle waarden van onze 'geloofsleer' overboord", zegt Ilona Paauwe. In de evangelische gemeente vonden de Paauwes 6 jaar lang 'n nieuw geestelijk even & toen besloot 't tweetal voor zichzelf te beginnen! M'n oogjes vallen toe: straks of morgen verder. Slaap zacht enzovoorts.
