lachajiem kampai lik m'n vestje petje af relax ...

Wat mij betreft zijn mydiverhalen ongeveer hetzelfde als andere verhalen uit alle tijden & plaatsen: sprookjes die weergeven wat boeiend, interessant & 't herlezen waard is. Mijn mydiverhalen kunnen over van alles & nog wat gaan in huis, tuin & keuken, over personen & hun families, voorouders, nakomelingen, schepping & vernietiging, ontstaan & vergaan van wat was, is & misschien zal zijn. Ieder mydiertje is in staat om 'r zijn/haar eigen draai aan te geven, ze op eigen wijze uit te leggen & te interpreteren & al of niet te becommentariëren ...

Meestal gaat het in mijn geval over wat ik ongeveer heb meegemaakt, wat ik gelezen heb in kranten, boeken, tijdschriften, bijbel, Koran & afkomstig uit alle hoeken & gaten van de mensheid. Ergens zijn we immers allemaal nog steeds 'n soort van boom- & holbewoners die rondom 't kampvuur wederwaardigheden uitbeelden door middel van mimiek, gebaar, beeld & symbool! Zelfs als we de aarde zullen ver-laten reizen al die 'stories' met ons mee naar andere werelden, tijden, omstandigheden & (on)mogelijke veranderingen: zo werkt 't brein-festijn: dit zijn wij ~ tat tvam asi & dat slaat op alles wat we (kunnen) meemaken, ervaren, ondergaan, bedenken & met elkaar delen ...

Er is dus altijd wel iets te vermelden van dichter bij & verder afgelegen: je weet vaak van tevoren niet eens wat je het volgend moment zult voelen, denken, doen, laten, horen, lezen & willen 'vastleggen'? En wat is nu 'n kwartiertje of (half) uurtje om de zoveel tijd! Als er iets voorbijsnelt dan zijn dat wel tijdelijke gewaarwordingen & bespiegelingen ... Onvermijdelijk vervallen we dus ook in herhalingen: wie iets nieuws wil ontdekken is nu eenmaal afhankelijk van 't voorgaande 'beleven'. De overeenkomst is de taal: wij doen 't meestal hier in het Nederlands (of min of meer aanverwante taal)? 't Grootste verschil is onze persoonlijke individuele interpretatie: 't ene moment weet je vaak nog niet wat 't volgende zal brengen! Je kunt in myDi praktisch alles kwijt wat je maar wilt: de regels & reacties moet je zo zelf
leren maken, invullen, aanpassen, veranderen & blijven ontdekken ... 't Begint alweer vroeger donker & later licht te worden. Mijn enige nadeel zijn vermoeide bejaardenoogjes, pijnlijke spieren, alles overweldigende emoties & de beschikbare tijd. 't Voornaamste kenmerk is nu eenmaal 'variatie': zoals onze verste voorouders leerden vasthouden, vragen, eten, drinken, klimmen, zitten, rennen, leren & werken
zo ook wij in al onze mogelijke overeenkomsten & verschillen, plussen & minnen. 't Handige van iPadjes is automatische correctie & het meteen iets kunnen opzoeken. Als je 'n woord niet weet, betekenis zoekt of wilt uitdrukken, dan kan dat immers binnen de kortste tijd?!

Ondertussen is m'n wederhelft thuisgekomen uit A'dam & morgen ga ik erheen om oudste en/of jongste zoon te zien & te horen: 't is dus maar goed dat 'r vrijreizen-kaartjes zijn v/d ns met m'n mini-AOW-pensioentje ~ zo zie je nog 's wat op je Oude Dag & nu moet ik ook nog zien dat ik m'n museumkaartjes gebruik eens i/d zoveel tijd. 'Verandering van spijs doet eten': nu ik nog even 'iets anders' doen dan
bijna 'alleen maar' lezen & schrijven, zaaien, snoeien, planten, oogsten, plukken & verbranden ~ c'est la vie, that's Life, they say .....