knettergek: I'm on a road from nowhere to nowhere?

Dina
[waarschijnlijk voor
de allereerste keer
van haar leven?] wou
een fotoboek hebben over drie
oudere zusjes die samen leefden op 'n oude boerderij hier vlakbij,
dus heb ik zelf ook maar weer eens mijn lievelingsonderwerpen aangeschaft
in kerststemming: Qumran & 't bewust~
wordingsproces
!

Het
verwaande/vallende
bewustzijn. Let's say
you pick ip a rock and you throw it.
And in midflight you give that rock consciousness and a rational mind.
That little rock will think it has free will and
give you a highly rational account
of why it has decided
to take the route it is taking?
Eigenlijk gaan ook bijna al mijn mydiverhaaltjes
telkens weer over diezelfde uebervet geliefde onderwerpen:
'breinreizen', Israel & India tussen Zuiderzee & Stille Oceaan &
de hard~ & softwhere to get there!
Kortom:
'n zalige rijst-
en-brij-berg vol met krenten & rozijnen.
Een soort van allesomvattend onderbewustzijn
dat mijn bewustwordingsprocessen draagt & produceert?
Als we iets willen vergelijken dan hebben we minstens twee standpunten nodig,
of posities in vogel~
vlucht!

Net zoiets
als 't schrijven over 'jezelf'
niet gaat zonder 'anderen' of
'menselijk' zonder
'dierlijk'.

Het
gaat erom
als het ware
om weer eens 'opnieuw geboren' te worden
{vandaar ook kerstmis elk jaar?}!

En in dat oeroefenproces
zit al 't voorgaande & eerder/vaker aangehaalde
al verstopt bij wijze van spreken.

Je komt ergens vandaan
& wilt weten hoe dat zo ongeveer in elkaar stak:
waarom, wanneer & hoezo jou iets boeit ~ waar alles wat je kent uit voortkomt,
waar het naar onderweg is en wat je nu/hier eigenlijk aan het doen bent ~
wie of wat waren de oorzaken met welke gevolgen
& wat ligt er tussen {n}ooit
& ooit?

Wij
zitten 'gevangen'
in ons eigen piepkleine ruimtescheepje
['onder Jezus' hoede']
& worden ons gedurende ons leven
[hopelijk]
wat meer bewust van het onbewuste:
de rest van heelal,
tijd & ruimte.

Niet
zozeer dus
iets om trots
op te zijn, maar
meer om dankbaar gebruik
te maken van 'eigen'
mogelijkheden.

Geen
kroon op
de troon der
evolutie of vuilniszak vol
afgodsbeelden in staat van verval,
maar juist inlevingsvermogen en aandacht voor
elk detail van ons bestaan, gedeelde zintuigen &
overlegorganen tussen ruines & de eeuwen~
oude grotten aan de oevers van de
Dode Zoutzee met fris helder
water uit de rots
op 't diepste
punt der
aarde.

Ik
ben gek
op oude geschriften,
nieuwe ontdekkingen als 'n
klein kleutertje dat bloempjes
plukt in de hof van eten
& drinken & twee beren
broodjes ziet smeren: ik
stond erbij &
ik keek
ernaar.

blozenengelcool!
23 dec 2007 - bewerkt op 11 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende