klaarkomen tegen de klippen op

Anyway,
het meest
opmerkelijke aan bestaan
is ons 'tegelijkertijd' ervaren
van multidimensionale gewaarwordingen zoals 'dit'
als 't ware: er is 'n 'werkelijkheid'
die alles omvat wat is
en waarvan wij
kleine deeltjes 'uitmaken', beseffen
& cultiveren.

Je
hebt aan
de ene kant
de situatie waarin we ons
[volgens ons brein]
bevinden
die van buiten opgelegd is, en aan de andere kant
onze ervaring van binnenuit
[uit ons lichaam]
wat wij 'ervan'
vinden.

En
je hebt
aan 't andere uiterste
de ministructuren die dat
alles mogelijk
maken.

Zowel
dat heelal
en die eeuwigheid
als het constant veranderende microkosmische gewirwar
zijn de hoogte en diepte van ons bestaan,
we kunnen er meestal niet bij,
behalve dan met vlagen van 'zinsbegoocheling',
terwijl de lengte en breedte
bij wijze van spreken 'het kruis' vormen
waaraan we
'hangen'.

Als
je 'het'
op 'kerstmis' zou
willen toepassen in letterlijke/figuurlijke zin:
elk kind komt tevoorschijn uit dezelfde bron van bestaan,
de alomvattende werkelijkheid vormt in zich vanbinnenuit
een nieuw deel van
zichzelf.

Dit
nieuwe wezen,
een originele aparte vernieuwende creatie
van dat 'grote geheel', is a.h.w. 'de verlosser'
en ons lichaam de tijdelijk drager van
dit 'goddelijke kind'.
Elk jaar worden
ook wij zo 'opnieuw geboren'.
En we bliven ons
verwonderen telkens weer,
keer op
keer.

De
breedte en
lengte van dit
hogere & diepere bestaan
wordt dan ook gevormd
door deze 'doorboorde' handen en voeten:
we horen en zien
met oren en ogen die zowel voortkomen
uit het allerkleinste wat er is,
als wel min of meer kunnen beseffen
wat zich 'daarbuiten' afspeelt.
We zitten in 't 'crossfire'
van die gewaarwordingen.
en proberen via al onze dromen,
uitingen & verinnerlijkende
gewaarwordingen, meer besef te
ontvangen van datgene
'wat werkelijk
is'
...

Het
blijven dus
meestal nogal stuntelende
woorden die over zichzelf vallen
en weer op willen staan
zolang de kracht in
ons aanwezig
is.

En
daarvan brengen
we op eigen wijze
bij tijd en wijle
verslag uit
aan onszelf en
elk ander:
'dat is klaarkomen
[met andere woorden]
in g d' ~ tat tvam asi ~
rak kach ~
wordend
bewustzijn:
'we' komen dus nooit
'finaal klaar' maar blijven
ten diepste in de grond van ons
'menselijke{r} bestaan'
zoals in 'de naam' vertegenwoordigd ~
'die was' &
{ook nu & hier},
nieuwsgierig zichzelf beter
te leren kennen,
komende
is

engel
23 dec 2007 - bewerkt op 11 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende