kiezen & delen [follow the flame{s}] to tibet ...

Ervan
uitgaande dat
onze wereld steeds
verder onttoverd is geraakt,
of negatiever betoverd door anderssoortige
duistere chaotische krachten en wrede kommersjele machten,
vragen we ons nu af of het dit keer de kunst of de religie zal zijn
die voor een zinvoller herbetovering
zal kunnen
zorgen?

We doen
telkens weer pogingen
om solide argumenten ten gunste van de kunst aan te dragen,
maar aan alles is duidelijk dat het in het voordeel van de religie zal uitpakken: we gaan er dan vanuit dat elk mens als het ware bij wijze van spreken, vertellen en opschrijven
ook echt een soort van 'roeping' heeft ~
'a vocation' ~
wat onverbiddelijk wijst in de richting
van warme sympathie
voor religie?

De
'roeping van
de mens' moet dan
ook zijn dat wij de verschillende aspecten van het leven ~
rede, emotie, verlangen, studie, werk, vrije tijd & relaties ~ tot een coherent
en zinvol geheel smeden! Misschien klinkt het woordje roeping wel wat ouderwets,
maar je kunt het met 'n gerust hart voor 'niet- of
andersgelovigen' ook gewoon vervangen door
'talenten', 'mogelijkheden',
'capaciteiten' &
'interesse'!

Het
lijkt aan
alles duidelijk dat
al deze aspecten van ons leven
veel makkelijker zijn te realiseren
met een 'geloof' [of kunstzinnige gevoeligheid],
dan zonder een echt geloof, redelijk vermoeden, nieuwsgierigheid & ontdekkingsdrang?
Het geloof zegt bijvoorbeeld als vanouds dat je eigenlijk jouw naasten moet liefhebben, ook al zijn die naasten misschien wel heel vervelende, irritante, lastige & vijandige mensen ...
Iemand die NIET gelooft, beoordeelt alles op zijn merites, en niet
of veel minder op wat het
ene of andere geloof
wenselijk acht of
voorschrijft.

Ongeloof
is in vergelijking met geloof
altijd een beetje in het nadeel naar het schijnt,
omdat ongeloof spreekwoordelijk sceptisch is als het om de wat meer gevoelige aspecten
van het leven & ons samenleven gaat: zoals kunst, politiek, religie, wetenschap, moraal & vrijheid.
Scepsis stelt vaak veel meer vragen en blijft aan het
onderzoeken & uitproberen.
Scepsis ont~
tovert.

Maar
er zijn
natuurlijk ook altijd
weer mensen die het
als een groot voordeel beschouwen
dat een religie zorgt voor 'some large{r}
framework' waarbinnen een mens zijn/haar leven kan plaatsen.
Een soort van dak boven je geest. Een paraplu bij regen & 'n parasol bij zon. Of zelfs 'n doekje voor het onvermijdelijke bloeden, bloeien, snoeien & groeien.
Een schuilkerkje: leerhuis om te schuilen.
Daar kan dus bijna haast
niets anders dan
geloof voor
zorgen.

Het
verlangen naar
& wensen voor & om
zo'n groter raamwerk/denkraam is dus heel plausibel!
Vooral ook omdat het in feite best wel helemaal lijkt op 'n verlangen dat ook 'ongelovigen' hebben:
we zoeken bijvoorbeeld naar een historisch patroon waarin we willen thuishoren [of juist niet],
een politieke stroming van onze voorkeur [en geen dwangbuis, harnas of boeien],
een kunstenaar of kunstrichting waarbij we ons thuisvoelen [naar eigen smaak],
een schrijver die ons bevalt of een
grappenmaker die ons
't beste
ligt?!

Maar
een echt
groot imaginair fantastisch
allesomvattend superdomeframe,
een betrouwbaar metafysisch dak boven ons hoofd
waarin werkelijk alles wat je doet ook echt een plaats krijgt, is dat niet.
En het zal altijd wel weer de vraag blijven of zo'n groot frame
eigenlijk wel nodig is? Bij ziekte, zwakte, dood & ellende,
pijn en verdriet WEL wat meer dan bij gezondheid en
onafhankelijkheid, 'volwassenheid' &
eigen 'onafhankelijke'
verantwoordelijkheid.

cool!
09 apr 2008 - bewerkt op 09 apr 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende