ka407/bc filosofie, theologie en mythologie hebben
ALTIJD
AL GEREAGEERD
OP DE ACTUELE STAND
DER WETENSCHAPPEN &
i/d jaren '60/'70/'80 v/d vorige eeuw
is er dan ook opnieuw 'n filosofische beweging ontstaan
die de onbepaaldheid van het universum omarmd heeft:
't postmodern denken is zo'n (mede)erfgenaam van Hume & Kant in z'n veronderstelling
dat hetgeen we 'realiteit' noemen, 'n min of meer originele constructie is v/d 'geest' & dat ons menselijk begrip
aldus ook een zoveelste interpretatie is & géén verzameling van 'correcte, objectieve' informatie!
Waaruit volgt dat geen enkel centraal standpunt kàn overheersen:
dat al onze kennis relatief, subjectief èn dus ònvolmaakt is & níet 'zéker & absoluut' &
dat al onze zg. 'waarheden' intrinsiek ambigu zijn ~ algemeen aanvaarde ideeën die 't (bij)product zijn
van 'n bepaald historisch & cultureel milieu moeten dùs wel
zeer streng 'gedeconstrueerd' worden?
Maar óók déze analyse moet weer níet
op één enkel 'absoluut' beginsel zijn gebaseerd & er bestaat géén zékerheid
dàt we óóit tot 'n vòlkómen corrècte versie van 'de waarheid' zullen komen
of zelfs maar tot 'n benadering daarvan!
Voor postmoderne denkers staat de overtuiging centraal
dat de ideologieën géén externe omstandigheden weer-spiegelen,
maar dat de wereld juist zeer sterk beïnvloed wordt
door de ideologie die 'de mensen' haar opleggen.
We worden níet door zintuiglijke gegevens gedwongen
tot 'n bepaalde wereldvisie & dùs hebben we in al wàt we bevestigen 'n keuze ~
èn 'n enorme (mede)verantwoordelijkheid.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende