ka179b: als Dionysius sprak over zijn mentor, bis-

SCHOP HIEROTHEUS, DAN GEBRUIKTE HIJ TERMEN DIE VERBAND HIELDEN MET DE ELEUSISCHE MYSTERIËN DIE KEIZER JUSTITI-ANUS KORT DAARVOOR AFGESCHAFT HAD.

HIEROTHEUS HAD DEZE WAARHEDEN NIET EENVOUDIGWEG 'GELEERD' (MATHEIN) DOOR KERKELIJKE LEERSTELLINGEN TE BESTU-DEREN, MAAR 'HAD GODDELIJKE ZAKEN ONDERGAAN (PATHEIN)' DOOR DE SCHOONHEID EN DE SYMBOLIEK VAN DE LITURGIE OP HEM TE LATEN INWERKEN!

DIONYSIUS WIL HIERMEE ZEGGEN DAT HIEROTHEUS DE KENNIS DIE HIJ HAD NÍET AAN DE GELOVIGEN DUIDELIJK MAAKTE DOOR EROVER TE SPREKEN, MAAR DOOR DE LITURGIE OP EEN BEPAALDE MANIER UIT TE VOEREN WAARUIT BLEEK DAT HIJ EEN DIEP DOORVOELDE SYMPATHEIA VOOR DE RITUELEN BEREIKT HAD?

In het Oosten was Dionysius niet meer dam een leerling van de Cappadocische kerkvaders Basileus de Grote, Gregorius van Nyssa & Gregorius van Nazianze, de belangrijkste coryfeeën van de Grieks-orthodoxe kerk, maar in het Westen genoot hij een enorm prestige en werd hij een belangrijke autoriteit.

Zijn
geschriften werden
ook vertaald in het Latijn
door de Ierse theoloog Johannes Scotus Erigena (810-877),
die werkzaam was aan 't hof van Karel de Kale, koning van de West-Franken:
net als Dionysius stelt Erigena dat G d 'NIETS' is, omdat hij níet 'ìs' op 'n manier die wij nu al (of wellicht (n)ooit)
zouden kunnen begrijpen. Maar g d is óók 'ÀLLES' omdat
íeder schepsel dat door g d bezield is 'n theo-fanie is,
'n manifestatie van g d.

Erigena vertaalde ook de werken van Gregorius van Nyssa,
MAXIMUS & andere Griekse vaders, waar-door de orthodoxe wijsheid beschikbaar kwam
in het getraumatiseerde Westen, dat geleidelijk aan eindelijk weer begon op te krabbelen uit die lange periode
van barbarij die gevolgd was op de val van Romr en zich langzamerhand weer
bij de buitenwereld begon aan te sluiten?!

In het Westen werd Dionysius' pseudoniem
voor 'wáár' aangezien & z'n vermeende relatie met SP SjapoChapeau
bezorgde hem ook welhaast apostolische status?

Westerse theologen
pasten zijn methode meestal niet toe op de liturgie,
want de mis was ànders dan de Alexandrijnse! Maar de APO-FATISCHE methode stond wèl centraal
in de manier waarop ze zelf de religieuze waarheid begrepen en de leken onderwezen in hóe ze over Gòd denken moesten.
Toen de hoge middeleeuwen aanbraken was de apofatische methode
ook in het Westen deel geworden
van het christelijk
bewustzijn.

Er is dus
zo nu en dan duidelijk sprake
van parallelliteit op diverse plaatsen in verscheiden tijden: we maakten vuistbijlen en dergelijke,
kunstwerken, kleding, huizen, tempels, godsbeelden, liturgieën, gezalfden, koningen, priesters, bevrijders,
profeten & hun apostelen via leerlingen, volgelingen, tegenstanders, burgeroorlogen, expedities, kolonisaties,
culturele (r)evoluties & wat al niet: processen die zo nu blíjven doorgaan
vaak tegen wil & dank, zegen &
stank, huis & bank?

Waar het
om draait is
ervan kennisnemen, samen met anderen
ervaren wat telt en wat níet:
dat gaat alleen maar als we op reis gaan,
het risico nemen te falen, te blijven waar dat kan
of de benen te nemen als het ergens niet
langer uit te houden is! Wat doen al die
vertellingen, verhalen, schriften & hun rituelen
eigenlijk ànders dan die kennis
blijven verspreiden tegen
de klippen op?

Denk
ook maar aan
Fahrenheit,
Brave New World,
ISLAND,
The Magus,
1984 & films als
SOYLENT Green,
spaceracelabs & spacetravel
in navolging van ons prille begin
als holbewoners, kannibalen, veroveraars, slaven en de
daarbij behorende onderdrukkers, bevrijders &
bevrijden, vernietigers & opbouwers,
'moordenaars & heiligen
ALLER
tijden/locaties'!

18 aug 2013 - bewerkt op 21 aug 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende