(KA) Omdat heilige teksten zo controversieel zijn.

Is 't belangrijk om helder te krijgen wat ze wel & wat ze niet zijn. Karen Armstrongs 'biografie v/d bijbel' werpt licht op dit religieus ver-schijnsel! Zo is 't belangrijk om erop te wijzen dat een strikt letterlijke interpretatie v/d bijbel eigenlijk van recente datum is: tot aan de 19de eeuw geloofden maar weinigen dat 't eerste hoofdstuk van Genesis 'n feitelijk verslag bood v/h ontstaan v/h leven. Eeuwenlang be-leefden joden & christenen vreugde aan 'n zeer allegorische & vindingrijke exegese & wezen zij erop dat 'n zuiver letterlijke lezing van de bijbel mogelijk noch wenselijk was. Ze herschreven de bijbelse geschiedenis, vervingen bijbelse verhalen door nieuwe mythen & legden 't eerste hoofdstuk van Genesis op verrassend verschillende manieren uit. De joodse heilige schriften & 't NOT bestonden eerst uit monde-linge uitspraken & zelfs nadat deze op schrift waren gesteld, hield men vaak 'n voorkeur voor 't gesproken woord, 'n verschijnsel dat zich ook voordoet in andere tradities. Vanaf 't allereerste begin bestond de vrees dat 'n te boek gestelde heilige tekst aanleiding zou kunnen geven tot onbuigzaamheid & zo aan de (goed)gelovigen 'n zeer onrealistische, rigide zekerheid zou geven?! Religieuze kennis kan niet op dezelfde manier worden overgebracht als andere informatie, door 'n vluchtige blik o/d heilige tekst. Geschriften werden aanvankelijk niet 'heilig' omdat men dacht dat ze goddelijk geïnspireerd waren, maar omdat mensen er anders mee om begonnen te gaan. Dit gold zeker voor de vroege teksten v/d bijbel, die alleen heilig waren in 'n rituele context, waardoor ze werden onderscheiden v/h gewone leven en seculiere denkwijzen. Joden & christenen behandelen hun heilige boek met ceremoniële eerbied: de thorarol is 't heiligste voorwerp i/d synagoge: hij wordt, geborgen in 'n kostbaar foedraal, bewaard in 'n 'ark' & op 't hoogtepunt v/d liturgie getoond & plechtig rondge-dragen door de gemeente, die hem aanraakt met de kwastjes van hun gebedskleden. Sommige joden dansen met de rol, houden hem in hun armen als 'n geliefd object. Ook katholieken dragen de bijbel in processies mee, bewieroken hem, staan op als eruit gereciteerd wordt & maken 'n kruisteken op voorhoofd, mond & hart. In protestantse gemeenten vormt de bijbellezing HET hoogtepunt v/d dienst.

Belangrijker nog waren de godsdienstige leefregels met betrekking tot voedsel, lichaamshouding & concentratieoefeningen die joden & christenen al heel vroeg in staat stelden om de bijbel vanuit 'n andere geesteshouding te benaderen: ZO waren ze in staat om tussen de regels door te lezen & nieuwe dingen aan te treffen, want de bijbel betekende altijd meer dan er stond. Wat mij betreft is ook myDi zo ...

Elk moment, ieder mens, alle tijden & plaatsen: leven verdient heiliging van de wieg tot 't graf & "BEYOND" ~ samen met plant & dier ~