ka 206 de mythos van compassie vertelt ons

Wat we moeten doen: inplaats van depressief te worden door onze herhaalde herhaalde mislukkingen, moeten we bedenken dat aan-houdende oefening tot perfectie leidt & dat ook wij, als we (kunnen blijven) volhouden, 'n kracht ten goede i/d wereld kunnen worden.

Koning Pasenadi, de vriend v/d Boeddha, raakte in 'n diepe depressie na de dood van zijn vrouw. Hij voelde zich nergens nog thuis & hij verliet geregeld het paleis voor 'n kilometerslange tocht met z'n leger, waarbij hij doelloos van de ene plek naar de andere rondtrok ...

Op 'n dag reed hij door 'n park met grote tropische bomen. De koning stapte uit z'n rijtuig, liep tussen de grote, manshoge wortels door & voelde zich getroost. Die oeroude bomen 'ademden vertrouwen & zelfverzekerdheid'. Ze waren één & al rust, hun vredigheid werd niet verstoord door tegenstrijdige stemmen, ze gaven je 't gevoel dat ze los v/d gewone wereld stonden, dat dit 'n plek was waar je 'n toe-vlucht kon vinden', weg v/d wreedheden v/h leven?! Terwijl hij bij die prachtige oude bomen stond te peinzen, moest de koning aan de Boeddha denken: door z'n innerlijke rust stond de Boeddha boven al de kleingeestige beslommeringen van 'n wereld vol met luidruchtig egoïsme, & bij hem kon je schuilen in 'n periode van crisis.

Iemand die onpartijdig, eerlijk, kalm, vriendelijk, sereen, aanvaardend & grootmoedig is, biedt inderdaad 'n toevlucht. In de persoon v/d Boeddha, die de beperking & de partijdigheid v/h egoïsme had overwonnen, ervoeren velen 'n mens-zijn (mensworden) dat hun 't gevoel gaf dat 't leven draaglijk was. 'n Echt barmhartig mens raakt 'n snaar bij ons die resoneert met enkele van onze diepste verlangens ...

Anderen komen op zulke mensen af, omdat die 'n toevluchtsoord van vrede in 'n gewelddadige, kwade wereld lijken te bieden: DÀT is hèt ideaal waarnaar we streven ('ons heilig ideaal', & 't ligt niet buiten ons vermogen. Maar zelfs als we slechts 'n fractie van deze 'eu-angelische' verlichting bereiken & de wereld door onze aanwezigheid ('in ons heiligste der heiligen' ook maar 'n heel klein beetje 'beter' maken, zal ons leven (ook) de moeite waard zijn geweest. VÉÉL (méér) is 'r niet te zeggen: we weten wat ons te doen staat. 't Boek eindigt hier, maar ons werk begint maar (NÈT). Informatie over activiteiten in verband met dit handvest 'wens voor 'n beter wereld' is ook te vinden op www.charterforcompassion.org