Jeugdzorg

Hey mensen.
Vandaag schrijf ik over mijn ervaringingen in de jeugdzorg.

Vaak hebben mensen een oordeel over jeugdzorg kinderen.
Ze zijn onhandelbaar ze zijn rot kinderen.
We willen ze niet in de buurt hebben.
Soms zijn die gedachtes goed.
Maar meestal niet.
En als die kinderen zo zijn dan komt dat ergens vandaan.
Niemand word zo geboren.
Het heeft deels te maken met het gezin.
Met ouders die hun kind opvoeden.
Maar ook met vrienden.
Welke vrienden kies je uit?

Het doet pijn als je niet meer thuis kunt wonen.
Ieder kind droomt van een huis met 2 ouders die van ze houden. Die om ze geven. Die je troosten als je gespest wordt. Die grapjes met je uithalen. Die je uitlachen als je voor de zoveelste keer valt.
Dit is al mijn droom zolang als ik uit huis ben.
Alleen komt die droom niet uit voor mij.
Mijn ouders veranderen niet.
En een pleegezin ben ik helaas te oud voor.

Toen ik 13 was wilde ik zo graag naar een pleeggezin.
Maar dat was toen niet mogelijk omdat ik eerst mijn trauma's moest verwerken.
Toen kreeg ik te horen dat het wel 2 jaar kon duren voordat ik mijn trauma therapie afgerond had.
Het beeld van een gezin vervaagde steeds meer.
Maar ik hield hoop.

Nu zit ik hier op de bank.
de meeste kinderen zijn op verlof.
Ik heb geen plek om naar toe te gaan.
Het is moeilijk om iedereen te zien gaan.
En daarna alle leuke verhalen aan te moeten horen.
Ik doe altijd alsof ik heel enthousiast ben.
Maar het is ontzettend moeilijk.
Ik vind het leuk voor ze en ik gun het ze maar ik zou het ook zo leuk voor mezelf vinden.



Liefs denise❤