~*~
het
was dus
een lange
weg?
hij
begon
in natseret in galilea
en hij voerde ons door landstreken
en langs steden
waar uitspraken werden gedaan
die voor het 'christendom'
en de rest
van de wereld
van grote betekenis
zijn gebleken!
langzaam
maar zeker
kwam ook west-europa in beeld
en werden namen genoemd van bekende steden:
canbterbury, heidelberg en zelfs
dordrecht ...
opnieuw
dringt zich de vraag op
die in feite niet te beantwoorden is:
hoe zou jezus, de joodse man van het jaar nul
[aka Yehoshua, Yeshua, Yeshu, Jesus de Messias,
haMashiach, Christos], over al
deze ontwikkeling[en]
oordelen?
ZOU HIJ
zijn handtekening zetten
onder de geloofsbelijdenissen
die in 1618 in Dordrecht aanvaard werden en die het gereformeerde protestantisme in Nederland [en elders!]
diepgaand hebben
beinvloed?
~*~
Ik waag wel
de veronderstelling
dat YESH zich ZEER verbaasd
zou hebben!
HIJ leefde in verwachting van de komst van het koninkrijk van G D.
In ZIJN
apocalyptische droom
was GEEN plaats voor jaartallen als 325, 451 &
1618!
Bij het lezen
van de diverse mydiverslagen
van dergelijke bijeenkomsten en van de teksten
die gezaghebbend werden verklaard,
zou HIJ het gevoel hebben gehad in een HEM totaal VREEMDE wereld
terechtgekomen te zijn.
~*~
KUNNEN WIJ
de weg ook in omgekeerde richting
bewandelen?
TERUG
naar de BRON,
achter de dogma's en belijdenisgeschriften TERUG
naar de echte
ENIGE YEHOSHUA?
OOK die weg
is al bewandeld
en leidde in de 19de & 20ste eeuw
tot het onderzoek naar de historische Yehoshua -
BOEIEND, dat wel,
maar niet ECHT bevredigend.
Het blijkt MOEILIJK om de echte Yeshua in beeld te krijgen!
HIJ ontglipt ons op het moment dat we hem in handen denken te hebben?
We moeten het
dus maar doen met de mydiverhalen die de evangelisten
over hem vertellen: in de talloze voorgaande mydiverhaaltjes is ondertussen wel duidelijk geworden
dat OOK die evangelisten HUN
eigen mydiverhalen
vertellen?!
Er is
een wereld van verschil
tussen de evangelies van MARC &
Johannes!
En het
is niet echt
erg raadzaam om met het VIERDE evangelie te beginnen:
DAT is voor de "rijpere" lezers - theologisch gerijpt hebben DIE geleerd
om onderscheid te maken tussen
de 'evangelisten'?
MARCUS is veel beter geschikt om mee te beginnen!
WAT leren zijn mydiverhalen ONS?
Als antwoord geef ik
een paar steekwoorden:
eenvoud,
gedrevenheid,
bescheidenheid
&
menselijkheid ...
IN AL
DIE mydiverhalen
plaatst Yeshu
ZICHZELF NIET
in het middelpunt?!
Het gaat
om het koninkrijk G ds
EN
om de mensen om hem heen
die op zoek zijn naar genezing, bevrijding,
EN
naar
Iemand
met een open oog
voor hun
noden!
~*~
In de
mydigeschiedenis van de kerk
staat Yehoshua WEL in het centrum:
soms zelfs veel meer
dan G D?
De man van Natseret werd vergoddelijkt!
In christelijke geloofsbelijdenissen
wordt verondersteld dat men 'in hem' moet geloven,
zoals men ook in g d gelooft'
Yeshu riep NIET op
tot geloof in 'zichzelf' -
tenminste NIET in de drie synoptische evangelies,
WEL in dat van Jo
Hannes?!
Wie
volgeling van Yeshua is,
die ontkomt er niet aan om keuzes
te maken ...
DIT
dilemma
kan OOK als volgt onder woorden worden gebracht:
kiezen voor het geloof in Jezus
OF
voor het geloof van
Yeshu?
HIJ
leefde
in de hoop
en het vertrouwen
de weg van G D
te bewandelen.
YESH
beoogde NIET
een nieuwe godsdienst
te stichten ...
HIJ bewoog zich
BINNEN de kaders van de joodse
traditie{s}!
MEER
streefde HIJ NIET NA,
minder ook niet.
~*~
Het
geloof in Jesus
brengt ons op de weg[en] van geloofsbelijdenissen
& dogma's
Het leidt,
zo leert de ervaring,
tot de vergoddelijking
van Yeshua.
DAT
is een weg
die heden ten dage voor VELEN totaal onbegaanbaar is
geworden!
Het geloof van Yeshu
brengt ons in aanraking met de rijke veelkleurigheid
van de oudtestamentische traditie:
thora en profeten,
het boek der Psalmen en een verscheidenheid
aan wijsheidsgeschriften.
Een ware mydibibliotheek
vol van menselijkde ervaringen met elk Ander
en met de G D die door Yehoshua
'abba' genoemd werd.
ZO kan
die wonderlijke joodse man van het jaar nul
TOCH een bron van inspiratie blijven voor allerlei verschillende mydimensen in de
21ste eeuw.


