janosch & sow

Ik wil niet nalaten
om ook een schrijving te geven
van de levenswandel van de ketters:
hoe weinig principieel, hoe aards, hoe menselijk in de slechte zin van het woord, is deze;
zonder enige ernst, zonder gezag, zonder tucht, in alle opzichten in overeenstemming met hun geloof.
Om te beginnen staat het niet vast, wie er een toehoorder is en wie een gelovige:
ze hebben allen toegang op voet van gelijkheid;
ze luisteren als gelijken;
ze bidden als gelijken;
zelfs als er heidenen aankloppen zullen zij het heilige voor de honden en de parelen voor de zwijnen werpen ...
maar het zijn dan ook geen echte parelen.
Als zij de tucht overboord gooien noemen ze dat eenvoud en de zorg die wij daarvoor hebben noemen ze ogendienerij.
Ze leven ook in geloofsgemeenschap met allen zonder onderscheid.
Er is immers niets dat in hun ogen niet waar is,
ook al wijkt een leer van de hunne af,
als men maar samenzweren kan ter vernietiging van de ENE waarheid.
Allen zijn opgeblazen, allen beloven gnosis ...
Hoe brutaal zijn zelfs de vrouwen bij de ketters!
Zij hebben de onbeschaamdheid te onderwijzen, te debatteren, duivels uit te drijven,
genezingen te verrichten en misschien ook nog om te dopen!
Met wijdingen wordt trouwens door hen ook op een nonchalante manier omgesprongen, grillig en veranderlijk.
Nu eens stellen zij pas gedoopten aan, dan weer mensen die een functie in de maatschappij bekleden,
dan weer die van ons zijn afgevallen ...
Nergens is het makkelijker om promotie te maken dan in het kamp van de rebellen.
Want alleen al het feit dat je aanwezig bent is een verdienste.
En zo is vandaag de EEN bisschop en morgen de ander;
de diaken van vandaag is de voorlezer van morgen;
de priester van vandaag is morgen weer leek;
want zelfs leken laten zij de priesterlijke
functies waarnemen!


~*~

WIE
bedoelde Tertullianus?
Als hij de Marcionisten bedoelt
dan spreekt hij over een concurrerende gemeenschap.
We zagen dat Marcion, nadat hij uit de gemeente van Rome was gezet een eigen kerk begon.
Maar als hij Valentijn bedoelt dan wil dat zeggen dat er in zijn tijd
of aparte Valentiniaanse gemeenschappen bestonden
of dat Valentinianen ook 'alternatieve' bijeenkomsten
verzorgden?
Zijn opmerking over 'die van ons zijn afgevallen'
geeft te denken ...

~*~

Enkele zaken
zijn echter wel heel duidelijk.
De praktijken die zo sterk lijken op die in de vroegste christelijke gemeenten,
worden ten strengste veroordeeld.

Het charisma en enthousiasme,
zo tekenend voor de vroegste christenen,
is nog niet geheel verdwenen.

Binnen of buiten de 'kerk',
we weten het niet - dat zal van plaats tot plaats wel verschillen -,
komen nog mensen bij elkaar bij wie de 'oerknal' in hun genen tot uiting komt?!
De blijmoedige vrijheid van deze geinspireerde christenen
wordt echter steeds vaker veroordeeld,
en dat zonder overtuigende
argumenten ...

Op actie volgt altijd reactie.
Het christendom werd
reactinair.

In mijn oren
klinkt Tertullianus
een beetje als de functionaris of partijbons
die bang is om zijn gezag en functie te verliezen:
Zullen degenen die de dienst uitmaakten
op alle plaatsen en tijden niet ongeveer
ZO hebben gereageerd op eventuele
nieuwkomers & nieuwlichters?

Hun
lekenenthousiame
wordt verdacht gemaakt en geriduculiseerd!
Wat moet er wel van de organisatie terechtkomen
als 'alles maar kan en mag'?
Waar gaat dat
heen ...

Wel,
dat gaat naar alle landen:
op de een of andere manier voldoen
de oude normen en waarden niet meer
en gaan mensen op zoek naar hun
eigen beleving van wat waar is
of onwaar om zodoende
door schade en schande
'wijs te worden'!

De
mondigheid
van de individuele mens
wordt nog steeds betwist door
functionarissen waar ook ter wereld?
En gezaghebbers spraken en spreken hun oordeel uit
over onmondigen, vrouwen, kinderen en alle
'ongeorganiseerde' of
'verdachte'
actie ...

In de
loop der eeuwen neemt
de bevolking toe en tot op
de mydidag van vandaag
zijn we op zoek naar de
vertaling van
'het oude'
in het nog
'onbekende
nieuwe'!

De
gevolgen
zijn dagelijks zichtbaar
en merkbaar voor wie wil 'horen & zien'
en zich 'bewustworden' van onze individuele
en gezamenlijke menselijke situatie:
heiligt 'het doel {WELK DOEL?} de middelen'
of kunnen alleen de 'juiste middelen'
leiden naar een nog
'onduidelijk'
doel?

DAT
vraag ik mijzelf
al een levenlang af
en probeer er
naar te
leven.

De
dierenarts
alleen
kan een antibioticum
voorschrijven:
voor het moment
maak ik de wond schoon
met jodium en als dat niet helpt
dan moeten we een bezoekje brengen
aan de deskundige ~
voorlopig blijft het een zaak
van 'evenwicht'
tussen plantaardig, dierlijk
en menselijk
mydi'isme
'op
pad'?