It won't stop
Ze zeggen toch altijd " fall seven times, stand up eight" bij mij lijkt het een eindeloos gevecht tussen het vallen en opstaan.
Eerst 10 weken in een kliniek gezeten, ben ik net 2 weken thuis heb ik t al verpest. Ik kon de verleiding gewoon niet aan. Ken je dat moment dat je perse iets moet hebben? Dat heb ik iedere keer bij de drugs.
Het gezonde stuk in mij zegt " Tina kom op niet doen, het gaat eindelijk goed met je, je hebt werk wat je leuk vind, tussen je ouders gaat het goed en je zit lekker in je vel.
Terwijl mijn zieke stuk steeds plannetjes probeert te maken om aan drugs te kopen.
Bijvoorbeeld zoals vandaag, ik had n half uur langer de tijd van het werk, ipv dat ik even op t gemak wat drinken ga kopen, bel ik een gebruikersvriend om te vragen of die in die tijd een sigaretje kan roken. Terwijl ik weet dat die drugs heeft, en ik weet dat ik geen nee kan zeggn als t voor me staat.
Ik wordt hier zo moe van.. Elke dag weer de strijd aan te gaan om niet te gebruiken.
Maar toch ga ik het proberen want diep van binnen weet ik dat ik het kan.
kartondoos, vrouw, 31 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende