it feels like am drowning- help

Al maanden zo niet al bijna twee jaar voel ik me super kut.
Eigenlijk gaat mijn leven al op en neer met vele moeilijke periodes. Maar nu zie ik echt door het bos de bomen niet meer. Ik ben zo verdrietig en zo niet gelukkig met mezelf. Sterker nog ik haat mezelf..

Mijn vader is een alcoholist die ik bijna twee jaar geleden daaraan bijna verloor. Tja hij leeft nog maar heeft hij er wat van geleerd nee natuurlijk niet. Meneer drinkt weer en liegt en bedriegt alles bij elkaar.
En das moeilijk.

Ik heb mijn vriend twaalf jaar geleden leren kennen in een van mijn moeilijkste periodes van mij leven. En nu twijfel ik aan mijn relatie.
Vorig jaar heb ik een maand vrijwilligerswerk gedaan en gelijk dat ik terug kwam had ik enorme heimwee. Ik ben in mei voor drie maanden terug gegaan. Mijn vriend stond er niet achter en ik werd depri van het onrustige gevoel van heimwee. Het was fijn om weer daar te zijn al had ik het de eerste weken wel even moeilijk maar al gauw voelde het als thuis. In mijn laatste maand ontmoette ik een jongen nou ja ik kende hem van de kroeg maar nu was hij mijn huisvader (kookte en deed alles in huis voor ons). Vanaf dag een dat hij mijn huisvader was hadden we een connectie. We hadden geen weken nodig om elkaar te leren kennen maar een dag. Hij en ik vertelde elkaar alles en we waren echt maatjes. Hij was er voor me stond altijd met een omhelzing voor me klaar en als ik het moeilijk had was hij er altijd. En in de eerste week zei hij al dat hij me zou missen over drie weken. En toen gebeurde het die vrijdag in de eerste week zoende hij mij. Hij wilde dit al heel lang doen wat ik niet besefte. Maar het voelde vreemd genoeg zo goed en vertrouwd. De weken vlogen voorbij en we bleven onafscheidelijk. Zelfs in mijn laatste weekend waarbij ik emotioneel gebroken was sleepte hij me er door heen en ja toen moest ik echt naar huis wat was dat moeilijk.

Mn vriend stond op me te wachten op het vliegveld. Tja nu moest ik blij zijn om hem te zien. Dat was ik niet en kon alleen maar denken ik wil terug. Ik was daar zo gelukkig en kon ik mezelf zijn hier lukt dat vanaf dag een niet en ben ik depri.

Nu vier maanden terug. Het botert niet tussen mn vriend en mij maar ik weet niet of ik hem kwijt wil en mijn vriend wil zo graag een gezinnetje en heb ik het gevoel als ik bij hem weg ga als ik dat al kan zijn toekomst weg gooi. En dat doet zeer.

En die jongen die zit nog steeds 24/7 in mij hoofd en ik in zijne. Een dag geen contact met hem maakt me gek en verdrietig

En nu weet ik niet wat ik moet doen. Ik heb het gevoel mezelf te verliezen en verdrink in alles. Geen overzicht meer heb, geen beslissingen kan nemen en mezelf niet meer ben en kan zijn. En ik dit leven niet trek.

Ik weet het allemaal niet meer wat ik moet. En ik haat mezelf dat ik er zon puinhoop van maak en misschien wel egoistisch ben. HELP