Invullen, opvullen, aanvullen & 'vervolmaken' ...

(FL) Socrates was de meester van de dialoog & de ironie, de Boeddha gaf de voorkeur aan meesterlijke preken: Yesjoe op zijn beurt heeft als bijzonderheid dat hij de beschikking had over allerlei vormen van spreken & allerlei soorten registers, waarbij hij gebruikmaakte van zowel de dialoog, ironie als preken, maar evengoed van ontboezemingen, gebeden, gelijkenissen & aanbevelingen, & dat alles met de duidelijke bedoeling om zich aan te passen aan z'n gespreksgenoten tot wie hij zich richtte. 't Gemeenschappelijk centraal punt tussen die verschillende manieren van spreken is 't gebruik v/h woordje 'ik'. 'n Nadrukkelijk aanwezig 'ik', zonder valse schaamte & zonder valse be-scheidenheid.

Yesjoea voert zichzelf ten tonele, geeft zich bloot, beveelt (aan), smeekt & troost, maar altijd op persoonlijke wijze, wat in die zin sterk afsteekt bij de manier van spreken v/d Boeddha. Anders ook dan de diverse bijbelse profeten die hem voorgingen spreekt hij namens zichzelf & beweert hij z'n gezag te ontlenen aan G d (z'n 'Vader', die hij ook Abba (papa) noemt & 'door wie hij is gezonden' naar zijn 'heilige/genezende' mening: "Wie mij afwijst, wijst hem af die mij gezonden heeft," zegt hij vlg. Luca 10:16 & Marc 9:37. Hij doorspekt zijn woorden zelfs met 't Hebreeuwse woord AMEEN/'amen', dat 'in waarheid' betekent, soms door 't zelfs dubbel te gebruiken ('AMEEN, AMEEN' komt in 't euangelie van Yochanan 25 keer voor!), om zo de extra nadruk te leggen op 't gezag van z'n 'ik zeg je'!

'Jullie hebben gehoord dat destijds tegen 't volk is gezegd ...', verklaart hij tegen de menigte die naar hem is komen luisteren, terwijl hij zijn Bergveldredes afsteekt vlg. Matai 5:21-48, 'en IK zeg jullie ...' voegt hij daar meteen aan toe om zo de superioriteit v/h levende woord in 't heden over de traditie uit 't verleden te bevestigen. Dat is ook 'n manier om 't geloof boven de wet te verheffen, zonder evenwel te tornen aan datgene wat centraal staat i/d joodse wet: de liefde van/voor/door g d & de naaste.

Yehosjoea spreekt met gezag, maar bepaalde geliefde thema's van andere bijbelse profeten noemt hij niet: zo heeft hij 't nooit over 'de uittocht', 'de uitverkiezing' & de 'collectieve verlossing' van Israël! Alsof hij de bladzijde van 'n gezamenlijke opvatting van religie wilde omslaan in naam van 'n NIEUWE boodschap, gericht op individuele verlossing door 't geloof, 't vertrouwen & de liefde voor g d. Z'n gezag duldt geen tegenspraak: hij is de meester die niet als missie heeft om de wetten 'op te heffen', maar ze te gaan hervormen & de ware betekenis ervan te laten zien: 'Ik ben niet gekomen om ze af te schaffen, maar om ze tot vervulling te brengen' in Matai 5:17, 'n 'hels' karwei als 't ware ~~~~~~~~~~