Toch eindelijk maar eens naar Pearle geweest, ik moest toch bloed laten prikken voor cholesterol & suiker dus dan maar even ook de bejaarde oogjes opgemeten: +1.50 & montuur 155 euri!
Zelfs zo'n oppeppertje in de ochtendzon doet me denken aan de tijd dat 't medisch centrum nog weiland
was met koeien & opwellend water & de winkelstraat nog voortuintjes had, de hei nog niet half was volge-bouwd & je binnen 'n paar minuten midden in de natuur zat met grassen, struiken, bomen & beesten! NU
is dat alles [en nog veel meer] helemaal verleden tijd: bijna alles is al volgebouwd met lelijke huizen en akelige tuintjes over het algemeen, blikken doosjes overal en niet meer elke maandagochtend schietoe-feningen a/h IJsselmeer met kolonnes groene soldatenvrachtwagens vanwege Koude Oorlogen & IJzeren
Gordijnen, Korea- & Vietnamoorlogen, dekolonisaties met huurlingenlegertjes & CIA-bemoeiingen e.d.
Volgens de trouwe verdieping peppen soms eetlustremmende stroomstootjes ook opeens 't geheugen op? Hij was over de vijftig jaar oud, woog bijna 200 kilo & leed aan diabetes, hoge bloeddruk & slaap-stoornissen. Hij had al allerlei dieten geprobeerd, therapieen & medicijnen: maar niets hielp nog echt!
En omdat zijn vetzucht hem fataal dreigde te worden [net als talloze anderen van zijn leeftijd & society], besloten zijn Canadese artsen tot een nog experimentele therapie: ze implanteerden elektroden in zijn vette hersentjes & probeerden met stroomstootjes zijn vraatzucht wat te dempen tot nut van 't algemeen!
Deze therapie, {DBS: deepbrainstimulation}diepe hersenstimulering, werd ook al veelvuldig toegepast bij onder ander Parkinsonpatienten. De gedachte dat DBS ook bij deze veel te zwaarlijvige patient zou gaan kunnen helpen, was dus helemaal zo gek nog niet? Die artsen wilden de elektroden helemaal doorstoten
naar de hypothalamus, het regelcentrum of Centraal Punt in de hersenen dat niet alleen maar zaken als
onze temperatuur & hartslag reguleert, maar ook nog eens het evenwicht bewaart tussen hongergevoel & onze verzadiging! Een stroomstootje moest die boel [eventjes maar] ZO ontregelen dat de hersenen dus zelfs niet meer aan eten zouden kunnen DENKEN?! Zo gezegd, zo gedaan! Maar toen de artsen de elek-troden inbrachten, meldde die dikzak ~ de operatie gebeurde onder plaatselijke narcose ~ ineens dat hij
allerlei oude herinneringen bij zichzelf zag bovenkomen: 'n kleurrijke scene in een park met allerlei oude
bekenden. Hij was zelf niet in beeld, hij was de observator, maar hij voelde wel dat hij een jaar of 20 was.
Toen de artsen de spanning op de elektroden opvoerden, werden de herinneringen ook nog levendiger ...
Dat was niet helemaal onverwacht: dicht bij de hypothalamus zit onze hippocampus, het hersendeel waar onze nieuwe ervaringen worden opgeslagen. En dat wellicht ook betrokken is bij het ophalen van oude herinneringen. De artsen besloten de elektroden op dat punt vast te zetten en gaven de patient een puls-generator in zijn hoofd: daarna moest hij allerlei geheugentestjes doen. Die gingen erg goed: met de e-lektroden aan deed hij het veel beter dan zonder?! En omdat de patient niet wist wanneer ze aan of uit stonden, moest die verbetering wel iets met de elektroden te maken hebben, zo meldden de medici al 'n
paar weken geleden i/ vakblad Annals of neurology. Erg interessant, vindt ook Dennis Schutter, een neurowetenschapper v/d Uni van Utrech{t}. "Er is 'n duidelijk geheugen~effect, maar wat gebeurt
er nu eigenlijk precies? Dat zou ik als wetenschapper heel graag willen weten!" De elektrode zit
in een cruciaal deel v/d hersenen waar erg veel processen voorbij komen. Het verbaast niet dat 'n stroom-stootje was aanricht. Maar HOE & WAT? Het is een beetje alsof je een tv of een pc repareert door er maar een flinke klap of trap tegenaan te geven. Soms helpt dat wel, en soms ook [juist] niet!
"WAT is
het dat ze nu bij die ene persoon hebben [op]gemeten? De hypothalamus is ook betrokken bij emoties.
Als je daar prikkelt, dan worden de hersenen ietwat alerter & de geheugenprestaties beter! Dat heeft nog verder helemaal niets te maken met de geheugencapaciteit zelf? Ik zou dit effect nu wel eens bevestigd willen zien in een wat groter experiment!" Daar hebben deze artsen verder niet op gewacht: ze
zijn een nieuwe studie begonnen met zes vroege Alzheimerpatienten ~ ze hopen dat ze in dat stadium van de ziekte nog wat tegen het voortschrijdende geheugenverlies kunnen doen. Schutter zet daar verder grote vraagtekens bij, maar de Britse alzheimerstichting is toch al enthousiast: alleen jammer dat er nu nog zo weinig geld is voor dit onderzoek, treurt ze tegenover de BBC. En die dikke man? Die is ook nu nog steeds te dik! Die elektroden zouden zijn hongergevoel moeten onderdrukken, maar telkens wanneer
hij eten ziet, schakelt hij ze uit. Toch is in zekere zin myDi ook best wel een soortgelijk experiment? Als ik
de pc zie, iets interessants lees, hoor, zie, ervaar, denk, voel op opmerk wil ik bijna automatisch optikken
wat er zo vreselijk boeiend & 'onvermijdelijk' aan is: tegelijkertijd stimuleert het m'n geheugen & allelei loslopende herinneringen van de afgelopen zestig jaar [of meer?] ~ mydi is als 'n virtuele cyberspeciale
elektrode in mijn brein ~ het stimuleert van alles en nog wat op zeer effectieve wijze ~ als er geen mydi was dan zou ik 't 'gewoon' moeten optikken of zoals vroeger opschrijven met potlood, pen & papier ...
