*
"MIJN"
myDi-'doel'
is bescheiden
maar toch moeilijk goed
te vervullen!
De
meeste
mydi-auteurs zijn vaak
geneigd
om 'modern',
'grappig'/oppervlakkig
OF
'vreselijk'/omstandig
uit te leggen
hoeveel problemen/plezier [ofzo]
HUN onderwerp
wel biedt,
om op wat voor manier
dan ook
ZO
de 'sympathie'
[of afschuw?] van
'de' gemiddelde mydi-lezer
te winnen?
Ik
reken
natuurlijk
OOK
wel op de 'welwillendheid'
van 'mijn'
mydilezers,
maar ik denk wel
dat 'verhaaltjes'
over religie{s},
en in zonderheid
"Yehoshua"
inderdaad wat 'moeilijker'
te schrijven zijn
dan allerlei mydiverhaaltjes
over 'andere mensen'
[zoals wijzelf]
waarover we
[in het algemeen]
min of meer
'vergelijkbare'
[of VEEL meer
'vergelijkingsmateriaal'
ter beschikking hebben?]
&/of
kunnen
bezitten?
Want
zoals we al
eerder vaststelden:
mensen die meestal tevreden zijn
met 'algemene informatie' over
dagelijkse dingen &
over 'andere
figuren'
uit de oudheid
en vooral uit
onze 'eigen' tijd,
willen
WEL veel meer
weten
over
Yeshu?
En
er zijn ook
natuurlijk nog veel
specifieker problemen:
de primaire bronnen bijvoorbeeld,
de zogenaamde evangelies
uit het NT,
ZIJN al
wijd en zijd 'bekend'
en gelezen {?},
staan in ieder geval
vrij ter beschikking
aan
IEDEREEN!
Daarom
moet de 'serieuze'
'mydi-auteur'
die over Yeshu schrijft
toch nog vrij uitvoerig uitleggen
HOE hij
de bronnen gebruikt,
terwijl de [auto]biograaf/dagboekanier
en 'beschrijver van
andere figuren'
uit de oudheid of
het HEDEN
dat tamelijk beknopt
kan doen,
of er verder
helemaal niet
over hoeft te
spreken?
Alle
dagboekaniers,
zoet- & zoutwaterpiraten &
zeeschuimers op de woeste of saaie
oceanen des levens
of 'amateurhistorici'
hebben bepaalde ideeen
over hun 'bronnen',
maar die moeten ze
over het
algemeen
doorgaans alleen maar 'verklaren'
aan leeftijdsgenootjes,
familieleden of
andere
'bekenden'?
Een
ietwat
anderssoortige
mydi-'bespreking'
van de problemen die samenhangen
met diverse bronnen uit de
'oudheid'
[a la Mordechai?],
kan haast niet anders
dan 'technisch/filosofisch'
of 'vrijblijvend'/humoristisch zijn
en betekent ZO
'aldoende'
een extra
zware 'belasting'
van
mydiauteur &
mydilezer?
Ik
kreeg dan ook
vooral 'in den beginne' vaak
opmerkingen als 'ga ergens anders
schrijven' & 'dit is veel te ZWARE kost' of
'ik begrijp er absoluut
geen barst
van'.
Een
nog veel
GROTER 'probleem'
is het feit dat bijna iedereen
een 'eigen' kijk heeft
op Yeshu
en zich dus vaak VOORAF al
een idee heeft gevormd
van wat een 'religieus' verhaaltje
over 'dit soort' figuren
zou moeten
zeggen?
Maar
afgezien van enkele
uitzonderingen
zijn de visies op 'Yeshua-achtige'
mydiverhaaltjes
uiterst positief [ondanks alles!?]:
mydimensen
willen 'het' best wel met hem
'eens zijn'
en DIT betekent weer
[nogal eens] dat ze 'hem' beschouwen
als iemand die 'het' eens is
met HEN!
OF
juist NIET
natuurlijk:
uiteindelijk kunnen we
NU & HIER
[nog] lezen & schrijven,
doen & laten,
voelen, denken en vertellen
WAT we maar willen
over WAT dan
ook.















