Ingangs~ & uitgangspunten (in willekeurige 'orde')
Terugkijkend in versnelde vogelvlucht op al die tientallen (honderden/duizenden/miljoenen?) jaren (on)menselijk gedoe allover the aard-kloot, bij wijze van spreken & schrijven, blijft 't 'n verrassende hoeveelheid zeer wisselvallig rondgehuppel, -gesukkel & -gemukkel: 't lijkt ook wel wat op myDi doorelkaargelezen met al die baboes, baby's, peuters, kleuters, schoolkinderen, pubers, adolescenten & zogenaamde volwassenen met al onze ups & downs vol voor- & tegenslag, gezondheid, ziekte, geluk, pijn, verdriet, falen & 'slagen' in iets of niets ....! Nog even terug naar PCC, SP, Yesjoe, profeten & ontelbare gewone mensen van vlees & bloed samengebald in pregnante spiegelingen ...
't Uitgangspunt van Sja'oelPaul is dat iedereen nu ('nog even'
met blijven leven 'zoals de heer g d' voor hem/haar/het 'beslist heeft'!? 1 Kor. 7:19-21 ~ ''t Gaat 'r niet (meer) om of men al of niet besneden en/of onbesneden e.d. is (...), ben je 'als slaaf geroepen', laat 't jou niet verdrieten, maar als je vrij kunt worden, grijp die kans dan!' 't Grote goed vrijheid dat hij verkondigt, claimt hij ÓÓK 'voor zichzelf'?!
Met 't oog op de huidige kerken zou men hieruit mogen/kunnen afleiden dat hij de 'mannen g ds' (wel degelijk) toestaat om gehuwd te zijn, zèlfs als ze voor hun taak door 'de kerk' worden onderhouden (1 Kor. 9:1,3-5) ~ 'Ben IK geen vrij man? (...) DÌT is mijn antwoord aan mijn critici: hebben WÍJ niet 't recht om te eten & te drinken? Hebben WÍJ niet 't recht om 'n christenvrouw (adelphèn gunaîka: de NBV vertaalt 'gelovige echtgenote' & neemt daarmee 'zuster-in-Christos'/adelphè & gehuwde vrouw/gunaîka samen) mee te nemen, zoals (ook) de andere apostelen & de broers v/d Heer (Yesjoea) & Kefas (Petros)? Of zijn Barnabas & ik de enigen die verplicht zijn om te werken voor hun levensonderhoud?'
DÍE
vrijheid eist hij op voor alle christenen: GAL. 3:28 ~ 'Er is geen Jood of Griek meer, er is geen slaaf of vrije, 't is niet (meer) man & vrouw: jullie zijn ALLEMAAL één in Christos Yesjoe!' SP balanceert op 'n lang, slap koord, gespannen tussen twee uitersten. Hij predikt dat ÍEDERÉÉN zich moet schikken naar de wetten & de zeden van zijn of haar cultuur; hij laat de verschillen bestaan. Tegelijkertijd verklaart hij dat deze verschillen zijn 'opgeheven'. Gegeven Christos ('in Christos'
doen ze er niet toe!
We denken er (bijna) 2000 jaar later misschien wat licht over, maar vandaag de dag zullen niet veel gelovigen nog in staat zijn om zó radicaal hun huis op te geven als SP deed, & zich v/d ballast van hun geloof te ontdoen teneinde onvoorwaardelijke gastvrijheid aan te bieden? SP deed dit aan de ene kant met 'n naar buiten gerichte (centrifugale) revolutionaire kracht.
Anderzijds was die kracht gefundeerd in 'n vrijheid die hij in z'n 'ontmoeting met Christos' ervaren had. Deze ontmoeting vormt 't onvervreemdbare element - ZÍJN particuliere huis - dat op 't grondgebied v/h jodendom staat, 'de belofte aan Avraham vervuld i/d masjiach Yesjoea: 1 Kor. 3:11 ~ ' ... want niemand kan 'n ànder fundament leggen dan wat 'r reeds ligt, nl. Yesjoe 'de Christos''! Dìt fundament vormde de bijzonderheid van ZÍJN jodendom. En 't vormt, met alle ballast die WÍJ eromheen gevormd hebben & waarvan we ons om (echt) gastvrij te kunnen zijn zouden moeten (kunnen) ontdoen, 't particularisme van ons christendom ...
Voor mijn ('chai's'
gevoel heb ik 't dus in feite ook al (vele) jaren lang (óók @ myDi!) zo ongeveer over 'hetzelfde': iets wat de hele mensheid aan-gaat vanaf de vroegste oertijden tot & met onze 'laatste snik/zucht' in 1001 details, kleuren, geuren & zich ontwikkelende nieuwe mogelijkheden ...

Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende