individueel mydibeleven/ervaren tot de klok slaat!


Wat
mij betreft
is elke menselijke ervaring
'n religieuze belevenis: zoiets maakt 'n mens
pas echt mens?

Je kunt het dan ook altijd
& overal weer terugvinden onder alle mensengroepen en individuen:
de diepte!

Religieuze ervaring
betekent in de grond van de zaak
'n soort van bewustwordingsproces: ons realiseren,
dat we niet alleen zijn [of soms juist wel!], 'n verlangen naar vader, moeder,
kind & partners ~ 'engelen'?

Het vervelende
is alleen nog maar
dat sommige termen hopeloos verouderd zijn: als woord en betekenis
verloren gaan & in onbruik raken, hebben we er meestal niet zoveel meer aan
en moeten we ook nieuwe verzinnen om te omschrijven & aan te duiden wat we bedoelen met 'eeuwigheid/heelal', menszijn & menswording en al wat dat kan inhouden
in ons dagelijks mydileven?

Wat mij betreft
kan het zowel individueel als gezamenlijk zijn wat we ervaren:
we hebben nu eenmaal beide kanten van ons bestaan nodig
om een evenwicht te kunnen vinden!

Elke levensfase
is een overgangsfase en krankzinnigheid is niet beperkt tot gelovigen of ongelovigen in 't een of ander: alleen de vraag al wat normaal/gezond is of niet is per slot 'n religieuze vraag -
welke criteria zou je graag willen hanteren om iets te omschrijven &
nader aan te duiden of betekenis te geven
in 't geheel van ons leven?

Elke vorm van religie
of menselijke activiteit uit ons verleden kan verstarren & stollen tot alleen nog maar
'n verzameling verouderde riten & stellingen die geen weerklank meer vinden
bij het echte onderlinge en/of individuele beleven
van levende mensen!

Uit dat verleden
komt ook de impuls voort en de behoefte aan eigen authentieke ervaringen:
door je eigen ogen en oren leren zien en horen wat voorheen misschien alleen nog maar
werd vermoed in dromen & gevoelens
zonder de woorden?

Religie ontstaat nooit
in 'n luchtledig, maar begon meestal met diezelfde concrete,
individuele ervaringen van & in mensen 'onderweg', soms zelfs van vele mensen tegelijkertijd,
hoewel beide ook kunnen ontaarden en verworden tot hun tegendeel als het leven eruit verdwijnt en alleen nog maar een leeg omhulsel is overgebleven vol afgoderij,
't aanbidden van loze beelden & antilevenstendenzen
van oorlog & wreedheid!

Hoe dan ook:
daaruit ontstonden telkens weer nieuwe gemeenschappelijke verwoordingen van menselijke ervaringen & de behoefte aan gemeenschappelijke
handeling & groeivorm?!

Ook vandaag de mydidag
is 't religieus beleven in de eerste plaats een strikt persoonlijk beleven van de moederschoot af aan
als het goed gaat [& niet al teveel scheef, vergroeid, mismaakt, gehandicapt, invalide & levensbelemmerend]
...

Pas van daaruit
ontstonden waarschijnlijk al onze gemeenschappelijke{r} verwoordingen
van al deze ervaringen & gemeesnchappelijke{r} handelingen: de behoefte aan rechtvaardigheid, aandacht, mededogen & de liefde die alles bedekt & in de juiste verhoudingen tot elkaar
kan plaatsen in een 'nieuw licht' & anders gaan zien en ervaren!

Dat noemden we vroeger dan ook godsdienst & religie, of filosofie en/of ideologie?

Telkens opnieuw
zal er weer iets individueels en gemeenschappelijks ontstaan omdat het de aard is van 't
menselijk bestaan: we kunnen niet meer zonder
[als we dat al ooit gekund zouden hebben?]!

Zelfs onder de andere planten & dieren komen dezelfde oertendenzen voor in aanleg & instinct!

En zo nu & dan leven we
als op 'n vluchtheuvel, wachtend op nieuwe gemeenschapsvormen die langs zullen komen
op de gezette tijden [of volkomen onverwachts!], & naarmate zo'n vluchtheuvel of verkeerseiland
met of zonder zebrapaden, verkeerslichten, kerkelijke klaarovertjes & sektarische verkeersagentjes
dan kleiner of groter gaat worden, kunnen mensen soms ook weer aansluiting zoeken & vinden bij sommige reeds bestaande gemeenschappen, stromingen & structuren.

Nu eerst maar even naar de apotheek
voor een nieuwe vracht medicijnen [nog steeds een stuk of vijf]:
binnenkort misschien 'automatisch' per post
zodra de oude voorraad op is?

blozen
25 jan 2008 - bewerkt op 25 jan 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende