& zeker i/d meer formele religies is er sprake van 'n ONTKOPPELING van geest & lichaam! De geest zou bij voorbeeld de mogelijkheid hebben 'n lichamelijke dood te 'overleven'! Wetenschappelijk gezien is er weinig aanleiding om aan te nemen dat dit het geval zou zijn. De relatie tussen (de problemen met) 't brein & (problemen met) de geest wordt door de voortschrijdende technologie i/d neurowetenschappen met de dag duidelijker vastgesteld. Je moet er niet aan denken dat 'n dementerende geest zou 'overleven'. Hiermee wil ik (schrijft Dick Bierman in 'zien is geloven'

niet zeggen dat 't raadsel van het bewustzijn is 'opgelost': INTEGENDEEL! 't Wordt eigenlijk steeds duidelijker dat er grenzen zijn aan wat de weten-schap met de huidige aanvaarde methoden (wel of niet) vermag? De vraag of u bij 't waarnemen van iets 'roods' dezelfde ERVARING heeft als ik is (vooralsnog?) onbeantwoordbaar! 't Kan best zo zijn dat licht met de golflengte die we 'blauw' noemen bij sommige mensen 'n ervaring teweeg-brengt die bij anderen door licht met 'n golflengte die we 'rood' noemen wordt ervaren. Hoewel 't hier gaat om 'n ervaring die traditioneel subjec-tief wordt genoemd, betreft 't wel degelijk 'n vraag naar 'n stuk v/d realiteit. Immers, zowel mijn ervaring van 'rood' als uw ervaring met 'blauw' zijn reëel (maar kennelijk niet exact deelbaar met anderen)! De innige relatie tussen de geest & de hersenen, die onder andere blijkt uit 't feit dàt we weten wèlk stùkje hersenen 'kapot' moet zijn als je géén v/d kleuren meer ziet, wordt door niet-materialistische wetenschappers soms 'verklaard' door aan de hersenen de status van 'ontvanger', naar analogie met bijvoorbeeld 'n 'televisietoestel', toe te kennen. De geest zou dan op te vat-ten zijn als het 'programma' dat door die 'tv' wordt ontvangen?
De redenering is dat als de hersenen 'slechter' worden, er automatisch ook 'in het beeld' meer storingen komen! 't Program (de geest) zou echter nog steeds 'goed' zijn & 'dus' ook de dood v/h brein kunnen overleven & deze re-denering zou dan ook tot op zekere hoogte toetsbaar moeten zijn? En eigenlijk zit die toets al ingebakken in 't vrijwilexperiment van Libet, waaruit bleek dat de mentale ervaring v/d vrije wil om bijvoorbeeld je vinger te bewegen achterloopt bij de hersenprocessen die al lang besloten hebben om die vinger in gang te zetten. 't Programma (de geest) loopt dus achter & is secundair in relatie tot de materiële processen (het brein): dit weer-legt 't model waarin 't brein wordt gezien als 'n ('simpele'

ontvanger. Tenzij er sprake is van 'n omkering van causaliteit. (Mordechai: in hoeverre waren Neanderthaler & Homo Sapiens {& al die andere verre en verste 'voorouders' als planten, dieren en 'mensen'} nu ooit wel of niet voor één gat te vangen als 't gaat om 'rechtoplopen', vuurtjestoken, holen bewonen/bouwen, slaan met takken, gooien met stenen, kannibalisme e.d.}!?!)?