in the name of love [i want to know]


~*~
Overtuigingen
werken meestal afscheidend.
Liefdevolle gedachten kunnen ons verenigen.
Het overboord gooien van ideeen die aanleiding zijn tot waarnemingen en gevoelens van afscheiding
kan dan ook een dagelijkse spirituele oefening
in de praktijk worden.
Ik ben daarin
allesbehalve volmaakt geweest.
Maar ik ben diep dankbaar voor de ervaringen die ik hier ook kon opdoen via mydiverhaaltjes,
ze hebben me geholpen bij het zetten van uiterst moeilijke stappen voorwaarts
in mijn spirituele aanwezige, komende en wordende
'vermenselijkender' groeiproces.
Dat is
een wonderlijk iets:
dat we via woorden en zinnen, gevoeld, gedacht, al of niet uitgesproken, opgeschreven en omgevormd,
een eenvoudige en diepgaande leidraad kunnen vinden die ons helpt om ons te bekwamen in vergeving en onafgescheidenheid, en dat ons leven erdoor
zal veranderen.
Het is
een typisch menselijke bekwaamheid
die sommigen van ons gedurende ons leven op aarde kunnen vervolmaken.
En een mogelijkheid die we voortdurend moeten blijven bepleiten, wanneer we ons in ons leven
tot elk ander wenden en elkaar
om hulp vragen.
Uiteindelijk
kan veel menselijk lijden verminderen
wanneer we besluiten dat we met z'n allen nu wel zo ongeveer genoeg geleden hebben.
Ieder van ons begint in zijn/haar leven te vragen naer menselijker manieren en wijzen, een betere weg.
En dat is dan dus ook het meest typische dan mensen kan onderscheiden
van andere dieren?
Denk je echt
dat die geest ons nu na miljoenen jaren in de steek zou laten?
Dat het vonkje in ons hart kleiner zal worden, vervagen en ten prooi zal vallen aan onze angst, schuld en pijn? Dat kan niet meer lijkt me! De liefde die we hebben leren kennen is deel geworden van ons eigen instrumentarium in onze bovenkamers en blijkt
uit eerlijkheid alleen
...
Zij voedt ons zachtjes
van binnenuit en helpt ons in hart en ziel om vollediger
door onze twijfelloze angst en valse schaamte heen te gaan: alle bekrompen overtuigingen
en tijdelijke omstandigheden die we ervaren en ondergaan, kunnen door die liefde,
die de kern vormt van ons bestaan,
worden 'verlicht'.
Wanneer
en omdat dit licht eenmaal in ons is,
kan het niet meer weigeren om stralend te schijnen wanneer we er een beroep op doen.
Dat licht is in principe al aanwezig in ons allen en heeft eigenlijk alleen nog maar
brandstof, lucht en ruimte nodig om vanuit licht gloeien
te kunnen ontbranden
in ons leven.
~@~
engel
knipoogcool!blozen
10 sep 2006 - bewerkt op 10 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende